Principes zijn nog geen normen
1976-02-29
U hebt ze natuurlijk ook wel eens ontmoet: mensen, die tegen iets bezwaren maken of ergens niet aan mee willen doen, en dit argumenteren met de opmerking: Nee, dat is in strijd met mijn principes. Het klinkt wel erg principieel. Maar is het als argument wel genoeg gemotiveerd?- Jaargang 20
- nummer 9
Want met onze principes staan we op de wankele bodem van het subjectivisme. Principes kunnen ook heel verkeerd zijn.
leder mens houdt er in z'n leven zo zijn opvattingen op na. Ieder staat op een zeker standpunt. De een denkt er zus over en de ander zo. En - zo wordt er dan geredeneerd - we zullen elkaars standpunt moeten respecteren; we zullen voor iemands principes op zij gaan; we moeten andersdenkenden leren verdragen. Zij menen dan ook al heel wat te hebben gezegd als ze iets veroordelen of weigeren, omdat het nu eenmaal met hun principes in strijd is.
Toch moeten we met zulk spreken heel voorzichtig zijn.
Niet onze principes zijn de normen voor ons leven en handelen. Maar Gods Woord is het enige richtsnoer voor onze handel en wandel.
Niet wat wij denken en oordelen is belangrijk, maar wat de Hêre zegt is maatstaf van ons doen en laten.
Als mensen verkeerde dingen van ons vragen of willen, dat wij meewerken aan iets waaraan we om 's Heren wil niet mógen meewerken, dan moeten we onze bezwaren niet gronden op onze principes, in de verwachting dat men ons standpunt tegenover zoveel andere standpunten wel zal willen billijken. We kunnen eenvoudig zeggen, dat we het gevraagde niet kunnen doen en niet mógen doen. En als men ons dan om nader bescheid vraagt, dan antwoorden we in alle bescheidenheid, maar toch zeker en beslist, dat de Here het niet goed vindt, dat Gods Woord het ons verbiedt.
Zo mogen we in alle ootmoedigheid voor de eer van onze God en Vader getuigen en openbaren we ons als discipelen van de Heer Jezus Christus, wiens spijs het was de wil van zijn Vader te doen.
Ditzelfde zullen we ook in praktijk brengen bij de opvoeding van onze kinderen. Laten vaders en moeders in gewichtige zaken, als kinderen vragen: waarom mag dit niet? - niet opmerken: ik wil het niet hebben, maar beter het bescheid geven door ie antwoorden: de Here vindt het niet goed!