Laat niemand zijn doopnaam vergeten
1976-03-12
- Jaargang 20
- nummer 11
Als ouders voor hun pasgeboren kindje een naam hebben bestemd dan gaat de dankbare vader naar het gemeentehuis om van de geboorte aangifte te doen. Dan vraagt de ambtenaar: hoe zal uw kind heten? En met die naam wordt de geborene ingeschreven in het bevolkingsregister. Dát is zijn naam. Zó zal hij voor altijd genoemd worden.
Nog rijker is voor christen-ouders het ogenblik, waarop zij met hun kind voor bet eerst verschijnen in de vergadering van Gods volk.
Zo mogen dan in het midden van de gemeente hun kleine ten doop houden. De naam van hun kind - zijn doopnaam - wordt met nadruk genoemd in verbondenheid met Gods verbondsnaam: de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Openlijk wordt voor de dopeling gevraagd, of de Here het kind met zijn heilige Geest altijd wil regeren en dat het Gods vaderlijke goedheid en barmhartigheid zal mogen erkennen en in alle gerechtigheid onder Christus koningschap tegen de zonde, de duivel en zijn ganse rijk zal strijden en eenmaal de overwinning mag behalen.
van in zijn leven gaat verstaan, is die verbintenis van zijn naam met de heilige Naam van de Here een veelzeggend gebeuren geweest.
Daarmee werd uitgesproken ,dat God onze Vader wil zijn en dat wij ons Zijn kind mogen weten. Wij mogen Hem om Christus wil voor altijd toebehoren. Onze naam gaat Hem ter harte.
God de Here heeft u en mij bij name geroepen. Nooit zal Hij laat ik het eens heel eenvoudig uitdrukken - tot een van Zijn kinderen zeggen: wie ben je ook weer? Hij ként ons.
Helaas zijn er vele Verbondskinderen, die hun doopnaam te schande maken. Het kan hen maar weinig schelen wat anderen van hen zeggen. De publieke opinie laat hen onverschillig. En ze bekommeren er zich nog minder om, dat om hunnentwil Gods heilige Naam gelasterd wordt.
Tot die duizenden afgedwaalden om ons heen blijft de oproep tot bekering uitgaan: Keert toch weer!
gij afkerige kinderen, en Ik zal uw afkeringen genezen.
Laat niemand onder ons zijn naam als doopnaam vergeten!