JEREMIA
1976-05-28
De achtergrond van de oordeelsprediking Het oordeel aankondigen is natuurlijk niet de plezierigste vorm van prediking, Het is veel prettiger en aangenamer als je mag verkondigen, dat de HERE voorspoed en zegen zal geven. Een mens vindt het nu eenmaal aangenamer te horen dat hij een bungalow of een luxe wagen gewonnen heeft in een prijsvraag dan dat zijn boekhouder bij hem komt en zegt: het kan niet langer zo; u moet uw faillissement aanvragen. Daarom zijn er heel wat mensen, die de oordeelsaankondigingen in de bijbel maar een naargeestige zaak vinden. Ze zetten hun stekels op en zeggen: Dat heeft toch niets met Gods liefde te maken! Maar dat is dan wel een fundamentele misvatting. Wat zoudt u denken van een moeder die haar kind een drukke verkeersweg op ziet rennen, maar daar volkomen onverschillig onder blijft en ongeïnteresseerd staat toe te kijken, zonder iets te zeggen of te doen? U zoudt haar een ontaarde moeder noemen. Een echte moeder zal onmiddellijk beginnen te roepen: niet doen! Kom terug! Je wordt doodgereden! En ze zal onmiddellijk achter haar kind aangaan om het terug te halen.- Jaargang 20
- nummer 22
Zo waren ook Israël en Juda een drukke verkeersweg op gerend. En juist omdat de HERE van zijn volk houdt, waarschuwt Hij hen voor de ondergang. Hij stuurt zijn profeten achter zijn volk aan. Die moeten het volk weer terugbrengen op het veilige trottoir. Maar Israël en Juda rukten zich telkens weer los en gingen door op die levensgevaarlijke weg. En de HERE bleef maar roepen: Kom toch terug!
Het loopt onherroepelijk verkeerd met jullie af!
Zo kondigt de HERE de ondergang van zijn volk aan alleen maar met de bedoeling het te redden.
Er is geen sprake van dat Hij graag wil dat het volk ondergaat.
Hij heeft er geen plezier in, dat het oordeel zich over het volk gaat voltrekken. Hij kondigt dat oordeel en die ondergang juist aan om te voorkomen dat ze voltrokken worden. De oordeelsprediking heeft alles te maken met zijn liefde voor het volk. Ze is het bewijs dat Hij geen plezier heeft in de dood van de zondaar, maar daarin dat hij zich bekeert en leeft.
Dat dat erachter zit, wordt duidelijk in vs 14: Keer weer, afkerige kinderen. Draai je om. Verlaat de gevaren-zone. Kom weer naar Mij toe. Want dan gaat het aangekondigde oordeel niet door. Dan kan je leven zich ontplooien.
Teleurgesteld
Eigenlijk is Jahweh vreselijk teleurgesteld in de houding van zijn volk. Hij had het zich zo prachtig voorgesteld en zich al helemaal ingeleefd in de situatie zoals die had kunnen zijn.
Hoe had de HERE zich dat voorgesteld?
Hij had gedacht: Ik zal hen van mijn kant echt als mijn kinderen behandelen en hen eens lekker verwennen. Zoals ouders hun kinderen soms echt eens kunnen verwen en door hun iets te geven dat ze al zo lang zo graag willen hebben (een fiets b.v.), zo had Jahweh gedacht: Ik zal hen eens verrassen en hun een prachtig land geven. Een juweeltje van een land (vs 19). Jahweh dacht: Wat zullen we het goed hebben met elkaar! Er zal een goede onderlinge verhouding zijn. Ze zullen van Me houden en aan Me verknocht zijn en Me vertrouwen. Ze zullen het zo goed bij Me hebben, dat ze er geen behoefte aan hebben ergens anders heen te gaan. Ja, dacht Jahweh, Ik hoor hen al zeggen: mijn Vader!
Het zal zijn vader voor en vader na. Zo zullen ze aan Mij hangen (vs 19).
Zo zit je als ouders als je kinderen nog klein zijn, ook wel eens over de toekomst te fantaseren. Maar soms valt het bitter tegen. Soms komt het voor dat kinderen je tegen de benen gaan schoppen. Soms lopen ze het huis uit en zoeken het ergens anders en willen niets meer van je weren.
Dat doet pijn. Daar heb je verdriet van. Het is een bittere pil die je dan moet slikken. Zo is ook Jahweh hevig teleurgesteld. Van al die mooie verwachtingen is niets terechtgekomen. Hun bodem is helemaal ingeslagen. Het is allemaal verschrikkelijk tegengevallen (Vs 20): het volk is bij Hem vandaan gelopen.