Het evangelie op straat brengen
1978-06-30
Ik was in de gelegenheid een gedeelte mee te maken van de samenkomst in de Ronde Lutherse Kerk te Amsterdam ter gelegenheid van het afscheid van luitenant-kolonel Bosshardt van het Leger des Heils, Het woord "afscheid" is eigenlijk niet goed. Want mevrouw Bosshardt neemt wel afscheid als hoofd van het Goodwillcentrum te Amsterdam, maar dat betekent niet dat zij rustig gaat rentenieren.- Jaargang 22
- nummer 26
Telkens weer als ik in aanraking kom met het Leger des Heils ben ik wat jaloers. Dat zal wel niet goed zijn, want op de organisatie van het Leger des Heils is vanuit gereformeerd standpunt wel wat aan te merken: geen ambtsdragers, geen ... vult u zelf maar in.
Maar toch ben ik wat jaloers.
De mensen van het "leger" missen iets wat wij hebben.
En ze hebben iets wat wij missen: Ze missen o.a. een stuk verstarring dat gereformeerde mensen vaak eigen is.
Ze hebben een manier van werken die gereformeerden blijkbaar niet of zelden kunnen opbrengen.
En daarom ben ik wat jaloers.
Tijdens genoemde samenkomst sprak o.a. pastoor Solleveld uit Amsterdam die jaren met de "majoor" heeft samengewerkt. Hij had het over de oecumene en vanuit gereformeerd standpunt gezien was daar wel wat op aan te merken.
Als ik de gelegenheid had gehad, had ik daar best een aantal punten naar voren kunnen brengen. Maar die gelegenheid was er niet en dat was goed.
Die pastoor zei o.a. dat hij van majoor Bosshardt (ze is, toen ze luitenant-kolonel werd voor de meesten majoor gebleven) veel had geleerd, o.a. dat een mens in nood geen behoefte heeft aan theologische verhalen maar aan daadwerkelijke hulp. Die hulp heeft de majoor aan velen gegeven, niet in de eerste plaats om de mensen in de kerk te brengen, maar om het evangelie op straat te brengen.
Het evangelie op straat brengen.
Dat deed de Here Jezus toch eigenlijk ook.
Hij liet, terwijl hij met de scharen rondtrok, al wandelend en pratend zien wát het evangelie eigenlijk is.
Hij bracht het evangelie bij de mensen, Hij maakte het zichtbaar terwijl Hij zieken genas en zo veel dingen meer.
Het evangelie is door majoor Bosshardt op de straten, waaronder de walletjes, van Amsterdam gebracht.
Juist daar, in de rosse buurt, heeft ze met tientallen anderen gewerkt: woorden gesproken, zonder woorden geluisterd. Dáár heeft ze begrip opgebracht voor de meisjes en vrouwen achter de ramen, voor de tippelaars op straat. Ze kènde ze bij de naam.
De pastoor had het ook nog over de lage drempel in het werk van het Leger des Heils, de mensen hoeven nooit een hoge stap te doen, ze hoeven nooit ergens over heen te stappen.
Ook die avond niet in de afscheidsbijeenkomst.
En daar zaten ze: allemaal mensen die op een of andere manier met de majoor in aanraking zijn gekomen.
Nette mensen en minder nette mensen.
Goed geklede mensen en minder goed geklede mensen.
En ze zongen:
"God is liefde; dit maakt blij;
Jezus leeft en mint ook mij.
Jezus leeft, Hij leeft en mint ook mij".
U vindt de tekst wat eenvoudig?
Dat kan, maar het is wel het evangelie.
God is liefde.
Dát te zingen in een wijk waar je "liefde" kopen kunt.
Die eenvoud en die lage drempel.
Misschien horen die ook bij wat "zij hebben en wij missen".
't Kan natuurlijk zijn dat ik dit alleen mis en dat U het hebt.
Dát zal dan moeten blijken.
Uw buren zullen het merken, uw familie zal erover spreken, de mensen in de kerk zullen het U na de preek vertellen, tijdens een huisbezoek zal het blijken.
Ik denk nog één keer aan die pastoor.
Hij zei ongeveer letterlijk dit: "Wat moet je in Gods naam met een gesprek met de majoor? Je hebt dan een gesprek in Gods naam."
Een doordenkertje.