Een antwoord aan de heer J. G. van der Land (2 . slot)

1978-09-22
  • Jaargang 22
  • nummer 35
"Marx
Het betoog over de Marxistische invloed in AI. is nogal gebrekkig in bewijskracht. Dat Koers een anti-martelingenaktie als een soort politiek/theologische infiltratiepoging ziet, moet Koers zelf maar weten.
Wij vinden het wat erg vergezocht en daarbij onjuist.
Het citaat uit een preek van de voorzitter van de engelse afdeling van A.I., ds Oestreicher, dat voor v.d.L. kennelijk als bewijs voor diens marxistische opvattingen geldt, is wellicht juist. Wij hebben die preek niet gehoord. Maar v.d.L. toont op geen enkele wijze aap welke invloed van Oestreicher op het beleid van de organisatie is en inhoevere deze tot gevolg heeft gehad, dat AI. een "marxistisch getinte" organisatie is geworden.
Wij willen niet ontkennen dat er leden van AI. zijn die marxistische opvattingen huldigen. Evenals wij niet willen ontkennen, dat er liberalen, islamieten, rooms-katholieke en reformatorische christenen lid van AI. zijn. Voor een goede analyse van de koers die A.I. vaart tengevolge van de opvattingen op politiek en levensbeschouwelijk terrein van haar leden, zal heel wat meer dan een citaat uit een preek noodzakelijk zijn.
AI. pleit voor het recht van eenieder niet alleen er een mening op na te mogen houden, maar deze ook te mogen uiten. Wat ons slechts interesseert is dat Paul Oestreicher in zijn hoedanigheid als AI.-lid en voorzitter van de engelse afdeling van AI. zich houdt aan de officiële AI. neutraliteit. Wij hebben geen enkele reden daaraan te twijfelen.
Ter nadere informatie zij gezegd, dat Oestreicher in het verleden meermalen naar Oost-Europa (0.-Duitsland en Polen) is geweest om daar namens AI. te pleiten voor de vrijlating van gevangenen, die vanwege hun godsdienstige opvattingen vast zaten.
Zoals reeds eerder betoogd, A.I. hanteert zeer strenge normen van onpartijdigheid. Behalve uit overtuiging doet zij dat ook om praktische redenen van effektiviteit: het opkomen van universele waarden is pas geloofwaardig naar àlle regeringen, als hierbij geen eigen politieke visie in het spel is.

De Zuid-Afrika aktie

9. In tegenstelling tot het beweerde, heeft AI. niet over het hoofd gezien, dat de politie in Soweto pas optrad toen er moorden begaan waren. Maar AI. heeft ook niet over het hoofd gezien, dat er meer dan eens door de Zuidafrikaanse politie het vuur werd geopend op vreedzame en volstrekt ongewapende zwarten - onder hen vele vrouwen en kinderen -. Daarom stelde A.1. slechts, dat er "zonder onderscheid werd gedood door de politie".

Over het in punt 2 genoemde "getallenvraagstuk"
kunnen wij opheldering geven. In september 1977 deelde de Zuidafrikaanse minister van justitie Kruger mee, dat er sinds begin 1977 2430 personen waren gearresteerd. 816 daarvan waren veroordeeld, 372 nog in onderzoek en 118 in afwachting van hun proces. Van de overigen (1024!) wordt verondersteld, dat ze na maanden detentie zonder beschuldiging of proces zijn vrijgelaten.
Het door v.d.L. geciteerde rapport van A.I. vermeldt tevens, dat er jaarlijks meer dan 250.000 zwarten gearresteerd en enkele dagen vastgehouden worden (zonder proces) omdat zij hun pasje niet bij zich hadden of zich in het "verkeerde district" bevonden. Overdrijft AI. nu als ze spreekt over "duizenden, die zonder proces vastzitten."?
v.d.L. stelt overigens terecht, dat in genoemde advertentie A.I.'s doelstelling onvolledig werd weergegeven.
De conclusie, die daaruit met een vraagteken getrokken wordt, is echter onjuist.
AI. pleit niet voor vrijlating van hen, die geweld gepropageerd hebben, ook niet in Zuid-Afrika. Wel eist AI. dat dit verkondigen van geweld in een eerlijk proces door de regering bewezen is. Het is volstrekt in strijd met internationaal erkende basisregels voor het recht, dat de verdachte zijn onschuld moet bewijzen.
Kritiek levert het artikel van v.d.L. voorts op de uitspraak van A.I., dat "de pers in Zuid-Afrika monddood is gemaakt".
Het wordt een generalisatie genoemd.
In tegenstelling tot het gestelde, waren de inmiddels verboden bladen World, Weekend World en The Voice bekend door hun niet- of zelfs anti-geweldshouding.
Ook plegen de Zuid afrikaanse kranten -door wetten daartoe gedwongen - zelfcensuur. v.d.L. is kennelijk niet op de hoogte van de protesten van o.a. de Zuidafrikaanse journalistenvereniging hiertegen.
Het feit tenslotte, dat AI.’s Rap port over Zuid-Afrika en de vermelding ervan in krantenberichten door de Zuidafrikaanse regering onmiddellijk werd verboden, geeft aan, dat v.d.L. een wat al te optimistische kijk heeft op het bestaan van "allerlei kranten die scherpe oppositie tegen het regeringsbeleid voeren."
De inschatting van de politieke opstelling van de ondertekenaars van de advertentie "o.a. uit de kring van PPR en PSP" is nogal erg onzorgvuldig.
Enkele ondertekenaars: Chr. W. Aantjes, Dhr. J. Lanser, Chr. J. Terlouw, Dhr. W. Rietkerk.
Het lijkt ons een iets bredere samenstelling dan v.d.L. suggereert.
Op het punt van de in Amsterdam vertoonde film kunnen we kort zijn.
Op deze door anderen georganiseerde avond was een A.I. spreker aanwezig, die duidelijk heeft gemaakt dat slechts AI. materiaal en zijn betoog onder AI.'s verantwoordelijkheid viel.
Wellicht is het in deze kontekst belangwekkend op te merken, dat in november 1977 in Zuid-Afrika (Potchefstroom/Germiston) de Koinonia-verklaring werd uitgegeven.
Deze verklaring, uitgegeven door reformatorische christenen, geeft duidelijk te kennen, dat de rechtspleging in Zuid-Afrika inderdaad ernstig bedreigd wordt door de overheid.

Uitgangspunt

10. Zonder hier een uitgebreide discussie aan te gaan over de waarde van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) en de historische achtergronden ervan, willen we toch het volgende opmerken: A.I. is een samenwerkingsverband van mensen met allerlei levensopvattingen en -overtuigingen. Oe basis van samenwerking is de overeenstemming in de doelstelling en de gebruikte methoden.
A.I. gaat niet uit bij haar aktiviteiten van een humanistisch denken, dat de mens in het middelpunt plaatst. Sommige Amnesty-leden doen dat wel, anderen weer vinden dat geen verantwoordelijk Christen zijn roeping en/of plichten ten aanzien van een nationale samenleving naar behoren kan uitoefenen, tenzij hij in staat is om zijn verantwoordelijke mening vrij te uiten en zijn recht om gehoord te worden erkend is. Zo zijn er Amnesty-leden, die hun akitviteiten als een gevolg van hun denken vanuit de Bijbel zien, maar ook vanuit de Koran b.v. worden mensen tot medewerking aan AI. geïnspireerd. Juist de beperktheid van doelstellingen en methoden maakt zo'n brede samenstelling mogelijk.
Al zal een humanist binnen AI. anders tegenover de UVRM staan dan bv. een reformatorisch chris
ten, die mensenrechten als een weergave van Gods wetgeving zal zien, beiden kunnen vanuit hun eigen opvattingen en geweten werken voor de verwezelijking van de doelstellingen van A.I.
Het is het volledige recht van v.d.L. om in zijn eindkonklusie voor zichzelf - en zijn medechristenen die dat met hem eens zijn - een uitgangspunt voor zijn strijd tegen onrecht en mishandeling in het Woord van God te vinden. A.I. zal hem dat nimmer bestrijden, integendeel, A.I. werkt juist om hem dat recht te waarborgen.
Wij zijn van mening dat op het moment dat v.d.L. de grootheid heeft om zijn medemensen het recht te gunnen diezelfde strijd vanuit andere beginselen te voeren, hij lid van A.I. zou kunnen worden en daarbij anderen in hun waarde laten.


Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief