Tegenstrijdige gevoelens
2012-10-26
De kerk – het woord roept bij mij tegenstrijdige gevoelens op.- Jaargang 56
- nummer 21
Ik groeide in de jaren ’50 op in een betrokken Christelijk Gereformeerd gezin. Toen al trokken we als vriendengroep ten strijde tegen de regels: alles moest, niets mocht, van verandering kon geen sprake zijn want dat kon niet volgens de kerkorde. Dat heb ik van de kerk indertijd als negatief ervaren.
Aan de andere kant ben ik in die kerk gedoopt en groot geworden, ik heb er belijdenis gedaan en ben er getrouwd. Ondanks alles heb ik in die kerk mijn God leren kennen en ben ik blij met de kerk.
Ook als ik nu terugdenk aan de kleine CGK-gemeente in Heerenveen waar we jaren lid van zijn geweest komen dezelfde tegenstrijdige gevoelens bij mij op: aan de ene kant het strakke en de starheid van de regels, ook op classicaal niveau, aan de andere kant de warmte die er van een kleine gemeenschap uitging.
Later hebben we om allerlei redenen de overstap gemaakt naar de Nederlands Gereformeerde Kerk van Heerenveen. De diensten daar waren een verademing voor ons. Ik kon met heel mijn hart liederen zingen die mijn hart raakten. Er kon in de dienst eens lekker gelachen worden. We zijn warm ontvangen en opgevangen. Hier hebben we ervaren en geleerd dat geloven en kerk zijn meer is dan alles volgens de regeltjes doen. God zij dank hebben we ondanks alles het geloof mogen behouden.
Ook de jongeren hebben hier een plek. Ze krijgen volop de gelegenheid om mee te doen op hun eigen manier; daar zijn we blij mee.
Ook al mag de kerk wat ons betref wel wat meer samenwerken met andere plaatselijke kerkgenootschappen – we zijn wat op onszelf – toch zijn we blij met de kerk. We moeten leren leven met de verschillen en elkaar accepteren.
Dus, ook al zijn de gevoelens over de kerk tegenstrijdig, toch slaat de weegschaal door naar de positieve kant.
Jan van Eck is lid van de NGK van Heerenveen.