Licht in de duisternis
2012-10-26
De kerk – het lichaam van Christus op aarde, een instituut, een gebouw, een groep mensen - hoe staat zij ervoor en hoe moet het verder? Veel is in deze Special voorbij gekomen, veel om over na te denken en met elkaar over door te praten. Aan het einde van deze Special komen vier mensen aan het woord die beschrijven hoe de kerk er in hun dromen uitziet.- Jaargang 56
- nummer 21
‘Aan armen wordt het goede nieuws bekendgemaakt’.
Aan deze tekst uit Lucas 7 moet ik vaak denken als ik door mijn woonplaats Amsterdam fiets. Er zijn hier veel armen die niet naar de kerk komen. Dat was in de tijd van Jezus ook al zo. Maar Jezus zocht hén op, de mensen die naar de morele en godsdienstige maatstaven van zijn tijd opgegeven waren.
Hij zag hen staan. Bij hen vond Hij een grote openheid voor het evangelie.
Zij hoorden graag zijn goede nieuws.
Geen trots, hoogmoed of rijkdom zat hen in de weg. Zij wilden gered worden en erkenden Jezus als hun Redder en Verlosser. Hij geeft hiermee echter wel een beeld van de kerk. De leiding vertrouwde Hij toe aan eenvoudige visserslieden en Hij omringde zich met hen die met lege handen bij Hem kwamen.
Spiegel
Dat beeld dat Jezus laat zien, is mijn droom voor de kerk van vandaag. De kerk als het lichaam van Christus kan groeien als dit beeld meer en meer werkelijkheid wordt. Ook voor onszelf ligt hier een les: gaat ook ons hart uit naar de armen? Is onze blik vol erbarmen op hen gericht of gaat al onze tijd en aandacht zitten in wat zich binnen in de kerk afspeelt? Of zijn wij zelf misschien zo rijk dat we maar moeilijk kunnen doen wat Jezus deed?
De gemeenschap die Jezus om zich heen verzamelde, is een spiegel voor ons. Jezus stuurde zijn leerlingen erop uit met een lichte uitrusting zonder materiële ballast. Er wordt vandaag regelmatig gemeld dat er kerken moeten sluiten. Dat is beslist pijnlijk voor de betrokkenen. Maar het kerkgebouw zelf raakt niet de kern van waar het in de gemeenschap rondom Jezus om gaat.
Kansen
De tijd waarin wij leven, biedt ook nieuwe kansen voor de kerk. Na een periode waarin zij rijk was met zichzelf, breekt nu wellicht een tijd aan waarin ze de armen weer ziet staan. Ik put veel hoop uit de gemeentestichtingsprojecten hier in Amsterdam. Onze grote steden zijn een zendingsveld. Bijna de helft van de inwoners is van allochtone afkomst en heeft helemaal geen last van de vooroordelen die Nederlanders hebben ten aanzien van kerk en geloof.
De gemeenschap rondom Christus wordt niet gebouwd met geld, maar door liefde. Als die liefde ontbreekt, is er geen werkelijke kerkgroei. Wie met lege handen komt, kan die liefde ervaren.
Die moet dan niet een stel uitgedachte regels op zijn weg vinden, maar echte mensen die met hem optrekken en tijd en aandacht voor hem hebben.
Christenen, het licht van de wereld, moeten daar leren schijnen waar het donker is. Waar het licht onder de korenmaat verdwijnt, misschien wel de korenmaat van alle belangen die intern gericht zijn, zal het niet naar buiten schijnen. God dienen en tegelijkertijd zelfgericht blijven in het omgaan met onze materiële zegeningen – denk aan de rijke jongelingen – gaan niet samen.
Dat is heel radicaal, diepinsnijdend en kerk- en wereldveranderend. Het is wel de spiegel die Jezus ons voorhoudt.
Groeien
Ik droom daarom van een kerk die nederig en dienstbaar is, die het als kerntaak ziet om naast mensen te staan die arm zijn. De kerk als gemeenschap van liefde – laat dat een toetssteen zijn.
Een kerk die zich richt op het groeien onder de armen heeft heel wat minder te discussiëren en heel wat meer te doen. Dat ‘doen’ moet onze rijkdom zijn. Ik geloof dat God zo’n weg zegent.
Hij ging ons er immers zelf op voor?
Tjitske Kuiper – de Haan werkt als adviseur bij de ChristenUnie en is lid van de CGK ‘Hoop voor Noord’ in Amsterdam en van de GKV in Amsterdam-Centrum.