"GA DIE KINDEREN WAARSCHUWEN !"
1978-11-10
Korrespondentie over deze rubriek naar: - Jaargang 22
- nummer 42
A. W. Biersteker,
Fazantenkamp 526,
Maarssen (03465-65358)
"Wat praat je toch, man? Laat me alsjeblieft doodgaan. Ik wil heroïne... of doodgaan.
Maar ga die kinderen waarschuwen - er ging een hele sliert kinderen voorbij - en zeg desnoods vanaf dat gebouw daar dat ze er niet aan beginnen, want je gaat eraan kapot".
Woorden van een verslaafde jongen tegen een rechercheur.
Wat op het ogenblik gebeurt aan opvang van en hulp aan verslaafden is niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat. Naar betrouwbare schattingen zijn er in Nederland al veel meer dan 20.000 herioïneverslaafden en 200.000 hashgebruikers.
Van de echt zwaargebondenen aan middelen kan maar een heel klein deel effectief geholpen worden. Bij de "Bouman Stichting" te Rotterdam b.v. staan ruim 1000 aan drugs verslaafde jongeren geregistreerd.
Voor de tien maatschappelijke werkers en de therapeuten in de kliniek een bijna onmogelijk aantal.
Uit een krante-artikel: "Vele duizenden echter leveren een eenzame en vaak verloren strijd. Tot verdriet van zichzelf en van hun ouders die te laat onraad hebben geroken." Dr J. A. Schipper van "Bloemendaal" sprak m.b.t. heroïnegebruik van een "epidemie die razendsnel om zich heen grijpt."
En een groot deel van de slachtoffers van die epidemie is geestelijk en lichamelijk zo gehavend dat hulp niet meer mogelijk is.
Natuurlijk heeft de C.D.B. (stichting Christelijke Drugs Bestrijding) grote waardering voor met name het christelijk opvangwerk en natuurlijk zal zij dat naar vermogen steunen. Bovendien probeert zij zelf zoveel mogelijk patiënten door middel van gesprekken en andere vormen van begeleiding op het goede spoor te brengen. Ook verwijst zij naar goede opvangcentra.
Maar in de situatie waarin we ons bevinden is voorkómen een zaak van het grootste belang. Voorkomen is nog altijd beter dan genezen.
En in het voorlichten, het waarschuwen, de preventie, ziet de C.D.B. haar belangrijkste taak.
Ouderen, maar vooral jongeren, moeten weten wat drugs zijn en welke schade ze aanrichten.
"Ga die kinderen waarschuwen!"
Verantwoorde, betrouwbare voorlichting is broodnodig.
Vorig jaar bezocht de C.D.B. 40 jeugdverenigingen en koffiebars, 12 vormingscentra, 5 ouderclubs, 11 vrouwenverenigingen, 3 ziekenhuizen, 1 gevangenis, 1 artsenconferentie, 1 opleidingsschool voor officieren, 3 catechisatiegroepen en verder nog 15 groepen van diverse jeugdorganisaties. Bij zo'n voorlichtingsbezoek wordt eerst geprobeerd duidelijk te maken wat drugs zijn, welke uitwerking de meest voorkomende soorten hebben, wat de achtergronden van druggebruik zijn en hoe het komt dat dit kwaad zo'n omvang kon krijgen. Daarna volgt een diaprogramma. Altijd weer geeft zo'n presentatie aanleiding tot vele vragen en reacties.
En altijd weer merk je een soort verbijstering: "ik wist niet dat het zo erg was!".
Ook bezocht de C.D.B. in 1977 55 scholen. U begrijpt wel hoe belangrijk dit scholenproject is. Scholieren zitten als weinig anderen direct in de gevarenzone.
Meer leerlingen dan men gewoonlijk aanneemt zijn al met drugs in aanraking gekomen; immers op heel wat scholen komen verslaafden voor die op slimme wijze proberen anderen te betrekken in het gebruik. Als je het kwaad met anderen deelt, lijkt het minder erg.
Bovendien: als verslaafde heb je geld nodig, veel geld; en met drugshandel kun je verdienen.
Vooral de jongere die zo'n geweldig grote scholengemeenschap bezoekt moet geholpen worden met goede en aansprekende voorlichting.
Mejuffrouw Riet Brinkman die samen met C.D.B.-coördinator drs W. Jurg vele scholen bezocht zegt: "Men denkt wel vaak dat druggebruik op scholen niet voorkomt maar dat is echt niet waar. Als leraren goed contact hebben met leerlingen worden bepaald wel ontdekkingen gedaan." En verder: "Tijdens de les en in het bijzijn van de leraar geven ze zich niet gauw bloot. Maar het gebeurt meermalen dat leerlingen na de les naar me toekomen of me later op een andere manier benaderen en zeggen dat ze ook gebruiken."
Een paar voorbeelden van druggebruik op school. Enige tijd geleden zou een klas een schoolwerkweek in Parijs doorbrengen. De reis kon niet doorgaan wegens druggebruik van de leerlingen. Men vond het risico te groot: de Franse politie mocht er eens de lucht van krijgen.
Volgens de rector gebruikt ongeveer 1/2 van de betrokken leerlingen geregeld hashish. Het gebruik van marihuana en hashish is aan de hele school trouwens toegenomen.
Dit is overigens geen uitzonderlijke situatie! De rector, dr B. C. Poeder, zegt dat het drugprobleem aan zijn scholengemeenschap niet afwijkt van dat aan andere scholen.
(Tussen haakjes: wij menen deze uitspraak beslist te moeten bestrijden.
Er zijn ongetwijfeld vele scholen waar het drugprobleem nauwelijks een rol speelt. Al moeten we waakzaam zijn, reden tot paniek is er niet.) Aan een andere school werd een leraar met ziekteverlof gestuurd omdat hij drie leerlingen hashish had laten roken. Het merkwaardigste, naar ons weten, deed zich voor aan een school in Breukelen.
Daar werd door leerlingen een anarchistisch-getinte schoolkrant verspreid waarin een voorbehoedmiddel was verpakt èn een pakje hashish met de opwekking: 'een tevreden roker is geen onruststoker'.
Ook 12-jarigen konden voor de prijs van één kwartje eigenaar worden van dit geheel.
Hoe ziet nu het programma van zo'n C.D.B.-voorlichtingsles eruit?
Allereerst is er een inleiding. Afhankelijk van de groep (qua niveau en leeftijd) en van de kennis van drugs die eventueel aanwezig is, wordt een thema gekozen. B.v.: welke soorten drugs zijn er en wat is hun uitwerking?, of: achtergronden van druggebruik. Daarna vertonen we instructieve dia's die de diverse aspecten van het drugprobleem en de verschillende soorten drugs laten zien, met een begeleidend commentaar door een van de schoolbezoekers.
Dit scholenproject is een fijne zaak. Ook al zijn er verdrietige kanten: de ontdekking van Jongeren die al sterk gebonden zijn; het contact met een meisje van vijftien jaar dat al zoveel cocaïne heeft gebruikt dat haar gezicht ernstig geschonden is; de opmerking van een meisje na de les: "je vertelde dat allemaal wel maar ik doe het toch. Het kan me toch niet schelen of ik doodga want het heeft allemaal geen zin." Daarnaast, gelukkig, zijn er de leerlingen die zeggen: "daar begin ik nooit aan."
Maar het geweldigste is dat jongeren die de Here Jezus soms maar nauwelijks kennen, middels dit project bereikt worden en horen van de Goede Herder die hun leven wil redden. Ze mogen het weten: Hij is het die je zijn vriendschap biedt, Hij alleen kan je echt verlossen en bevrijden.
N.b. In deze artikeltjes kan maar heel weinig over het drugprobleem gezegd worden. Wilt U nader geinformeerd worden leest U dan het voortreffelijke boek van e. Stam en L. van Driel: Je moest eens weten... over drugs. Een boek om ook uw kinderen in handen te geven.
Het is verkrijgbaar in de boekhandel of bij de C.O.B., postbus 12, Balkbrug. Waneer U f 20,- overmaakt op gironr. 3501922 t.n.v. C.D.B.-Balkbrug (f 19,50 voor het boek en f 0,50 voor gedeeltelijke porto) ontvangt U het thuis. Ook studiepakketten à f 2,50 zijn daar verkrijgbaar.