Getrapt. .. sibboleth ... ??
1975-02-07
Laat ik maar met de deur in huis vallen en zeggen dat er vreugde in m'n hart is vanwege het tegenstuur dat collega Holwerda enige tijd geleden gaf in ons blad onder "kerkelijk leven".- Jaargang 19
- nummer 6
Met Paulus als een soort "kerkverband in persoon" - zoals een andere collega kwam op te merkenwas de schrik me een beetje om het hart geslagen.
Wanneer ik nu toch op dit schrijven inga is dat niet om hetgeen hij schreef af te zwakken Integendeel!' .
Het gaat me even over die getrapte afvaardiging.
Collega H. zegt daarvan: "Ik geef toe, deze kwestie is niet de belangrijkste zaak".
Hierin is bijvoorbeeld de kerkeraad van Kampen het volledig met mijn collega eens. Getuige hetgeen deze raad schreef toen hij meedeelde ter wille van de band met de zusterkerken de zogenaamde getrapte afvaardiging te willen aanvaarden.
Genoemde raad schreef daar bij: "De raad doet dit daar hij van oordeel is dat gevaar van heerschappijvoering niet zozeer schuilt in de WIJZE waarop een bijeenkomst wordt samengesteld, alswel in de BEVOEGDHEID (MACHT) die haar in tegenspraak met de Heilige Schrift ZOU kunnen worden verleend."
Nadat m'n collega echter gezegd heeft toe te geven dat dit niet de belangrijkste zaak is, gaat hij die zaak weer zo zwaar laden dat je er uit af kunt lezen ...
"welke VISIE men op regionale en landelijke kerkelijke samenkomsten heeft."
Zo wordt dus in zijn betoog deze "niet belangrijke zaak" het sibbolet'h waaraan je iemands visie kunt aflezen en kennen.
Uit het vervolg van !het betoog blijkt: Wie getrapte afvaardiging aanvaardt ziet deze samenkomsten NIET als SAMENWERKINGSVERGADERINGEN ... MAAR ALS MACHTSORGANEN BOVEN DE PLAATSELIJKE GEMEENTEN.
En dat sibboleth zet ons in de mist!
De kerkeraad van Kampen b.v, die uitsprak: Ter wille van de band met de zusterkerken aanvaarden we die getrapte afvaardiging... diezelfde kerkeraad sprak uit en maakte de zusterkerken bekend: "Kerken mogen nooit de haar van Christuswege verleende macht overdragen op regionale of landelijke vergaderingen. Zelfs mogen zij niet een deel van die macht delegeren. Dan zouden zij doen alsof zij kunnen en mogen beschikken over wat de Heere Christus uitsluitend aan háár gegeven 'heeft en zodoende tegen Zijn bevel ingaan en aan Zijn macht zich vergrijpen."
Hier is dus een kerkeraad die WEL getrapte afvaardiging aanvaardt en TOCH zegt dat zulke bijeenkomsten nooit en te nimmer met enige macht mogen worden bekleed. Dat blijkt ook wanneer de raad opmerkt: "Verder zul:len deze vergaderingen zich moeten beperken tot het geven van adviezen of het maken van afspraken ... "
Hier is dus een kerkeraad die voluit blijft zeggen dat het SkMENWERKINGSVERGADERINGEN zullen zijn maar toch getrapte afvaardiging aanvaardt, Hier past dus het sibboleth van mijn collega niet.
Trouwens iets waarvan je zelf zegt: "deze kwestie is niet de belangrijkste" kan en mag nooit sibboleth zijn.
Wat is nu het gevaar?
Zó schrijven over getrapt of niet getrapt, komt de zaak waar het om gaat en die WEL uiterst belangrijk is in de mist. Deze zaak: MACHTSORGANEN boven de plaatselijke gemeenten JA of NEEN?
Die vraag kan en mag en moet sibboleth zijn.
Want hier zouden we ons kunnen vengrijpen aan Christus' macht en - zoals de raad van Kampen opmerkte - ingaan tegen ZIJN bevel.
Daar zullen de beslissingen vallen.
Om het maar even heel duidelijk te zeggen.
Met de raad van Kampen aanvaard ik getrapte afvaardiging.
Maar ik heb er straks geen moeite mee als op het convent mijn collega en een ouderling zijn als RECHTSTREEKSE a:flgevaardigden van de kerk van Doorn.
We zullen daarom best en goed bijeen zijn.
Dat is immers "niet de belangrijkste"
zaak.
Zitten daar straks echter broeders afgevaardigden die willens en wetens zouden werken naar een MACHTSORGAAN boven de plaatselijke gemeente Kampen; dan zou ik met deze broeders NIET veroer kunnen.
In zulk een tot MACHTSORGAAN geworden bijeenkomst zou ik naar de duidelijke uitspraak van mijn kerkeraad NIET mogen meewerken.
Ik mag immers niet meewerken in wat mijn kerkeraad terecht noemde "ingaan tegen de Heere Christus en een zich vergrijpen aan ZIJN macht."
Daarover zulden we grondig door moeten spreken.
En daarin zijn in ieder geval de raad van de kerk, die mijn collega dient èn de raad van de kerk, die ik mag dienen het volkomen eens.
Ook al verschillen we over... getrapt of niet getrapt. In plaats van nu over dat laatste te strijden lijkt het me nuttiger voor dat éérste samen te staan.
Dan weten we waar we "ja" of "neen" op zeggen.