Zendingsnieuws
1975-05-16
Een nieuwe jeep voor Soemba? In een EO-uitzending op 11 november jl. is daarvoor medewerking gevraagd (EO-Metterdaad) en we hopen van harte dat de reacties daarop goed zullen zijn, zodat de vereniging S.O.S. een jeep kan aankopen.- Jaargang 19
- nummer 20
Een transportmiddel is op Soemba broodnodig. Vroeger waren de zendelingen bedreven in paardrijden.
De ouderen zullen zich dat wel herinneren, de foto's van zendelingen-te-paard. Want jarenlang waren er op Soemba enkel paardepaden, heuvel op, heuvel af. En er was verkeer te voet, omdat het aantal bezitters van paarden niet groot was. Afstanden van 10 km hemelsbreed vergden uren rijden, heel vermoeiend, vanwege de woestheid van het terrein, de gevaarlijke Moven en ravijnen en het ontbreken van redelijke wegen ..
Enkele van die smalle paardepaden zijn later uitgebreid tot autowegen. Maar laten we ons daarvan geen ideale voorstelling maken. Want die min of meer verharde wegen veranderen in de regentijd tot enorme modderpoelen, zodat niemand ze kan begaan.
En dan kan het isolement van de kampongs soms weken duren. Wat dat betekent als er maar geringe voedselvoorraden zijn, zal ieder begrijpen. En vraag dan niet of de overheid daar niets aan kan doen, want dat kán misschien wel, maar het gebeurt niet.
Vóór de wereldoorlog werd "het wegennet" redelijk onderhouden en de controleurs (nederlandse ambtenaren) oefenden daar toezicht op uit. De mannen uit aangewezen kampongs moesten beurtelings enkele dagen aan die wegen werken, bij wijze van verplichte dienst. Maar ná 1945 is dat allemaal in verval geraakt, Er is geen echt ge2lélig,dat dwingend optreedt, er is ook niet de minste zorg voor dit soort zaken. En het als kampongbewoners sámen een karwei uitvoeren komt steeds meer in verval. De hechte verbondenheid van families binnen een kampong, zoals die eeuwenlang bestaan heeft, is aan het verbrokkelen.
En de "onbetaalde arbeid", die het gouvernement als een vorm van belasting toepast, is in het geheel geen succes. Bovendien moeten de mannen dikwijls over grote afstanden naar het werk lopen, dat het aantal productieve uren per dag miniem is, mede als we bedenken dat de middaghitte werken onmogelijk maakt. En waarom' die wegen zo te verbeteren? Je kunt toch lopen, dat deden ouders en grootouders ook en het was altijd goed.
Voor europeanen ligt de zaak toch zeker wel iets anders, We zien b.v mevrouw Goessens geen twee dagen lopen om inkopen in Waingapoe te doen en dan haar vrachtje op het hoofd meevoeren naar Parai Puluhamu.
Tengevolge van gebrek aan redelijk goede wegen is het ook onmogelijk om het eiland of een deel ervan "open te leggen" en te komen tot een economisch gebruik van beschikbare bouwgrond. De producten kunnen niet eens in grote hoeveelheden vervoerd worden, want behalve wegen zijn er ook op Soemba geen karren voor dit vervoer. W,e kunnen het ons bijna niet voorstellen, dat wielvoertuigen ontbreken, maar het is zo. En omdat er in dezen geen duidelijke leiding uitgaat van, overheden en ook geld ontbreekt om iets uit te doen voeren, blijft alles zoals het is. Bijna zou je zeggen: zoals het vijftig jaar geleden ook al was. Er is geen enkel uitzicht op verbetering.
Voor ds Goessens is een jeep noodzaak.
Hij moet regelmatig naar de havenplaats Waingapoe, voor het brengen en halen van post, voor levensmiddelen, enz. en er moeten mogelijkheden zijn om gemeenten te bezoeken en contacten met de kerkeraden te houden, Het ligt wel in de lijn van dit stukje om het gironummer van de zendingscommissie van Den Haag-ZW onder de aandacht te brengen: postrekening 1768194.