Verlangen
1974-09-27
- Jaargang 18
- nummer 35
'k Wil leven, Heer, zonder de pijn,
niet als de anderen te zijn.
U weet, hoe fel 't verdriet soms is,
om 't altijd schrijnende gemis.
'k Wil leven, Heer, maar 'k ben zo moe.
Steeds maar die vraag: "Waarom?" en "Hoe?"
'k Heb zoveel tranen al geschreid
van bittere opstandigheid ...
'k Mag bidden, Heer, tot U om kracht.
Dan is het licht, óók in de nacht.
Dan mag ik moedig verder gaan,
't is goed: Mijn Herder gaat vooraan!
'k Kan wachten, Heer, op 't blij geschal,
waarmee Uw Bruiloft komen zal.
Dan zal vergeten zijn de pijn,
élk kind van U genézen zijn.