Wees je bewust van Gods wereldwijde missie
2012-12-22
Kerk in de wijk is cool. Maar kan het ook verworden tot iets provinciaals? Kan plaatselijk diaconaat ons bewustzijn van Gods wereldwijde missie versterken? Of is de trend juist andersom en verdwijnt de wereld langzaam uit zicht? - Jaargang 56
- nummer 25
Kerk in de wijk is cool. Schuldhulpmaatje, Stichting Present en de Voedselbank zijn initiatieven waar kerken zich graag aan verbinden. Franciscus zei al: ‘Preek het Evangelie en gebruik indien noodzakelijk woorden.’ De grote winst van de beweging richting de wijk is dat kerken het christelijk geloof weer met het dagelijks leven verbinden. Want net als dat er zoiets bestaat als christelijk geloof, bestaat er zoiets als christelijk leven.
Van die winst wil ik niets af doen, maar ik wil er wel een paar kanttekeningen bij plaatsen.
Als eerste die vermeende (!) uitspraak van Franciscus. Komt de gretigheid waarmee die wordt geciteerd niet regelmatig voort uit verlegenheid?
We gebruiken liever geen woorden, omdat we daar niet zo goed uitkomen.
Maar naastenliefde op zichzelf is geen christelijk proprium. Wél liefde die voortkomt uit het Evangelie van Jezus, liefde die gedreven wordt door het besef dat wij geschapen zijn, gered worden en verbonden worden met de drie-enige God die liefde is. En die liefde heeft uitgespeelde verhalen én uitgesproken woorden nodig.
Ten tweede kan de agenda voor ‘kerk in de wijk’ deels gedreven worden door ons verlangen naar effectiviteit.
‘Laten we mensen opzoeken die op ons lijken, want die begrijpen we het beste.’ Natuurlijk doen! Tegelijkertijd ben ik getroffen door Handelingen 11:19-21. Na de dood van Stefanus trekken de gelovigen Jeruzalem uit.
De meesten verkondigen het woord alleen aan de Joden, maar een klein groepje ook aan de Griekse bevolking.
En juist van hen staat er dat de Heer hen steunde bij deze zaak. Zij doen wat niet vanzelfsprekend is en de Heer zegent hen.
Ten derde: er lijkt een trend te zijn.
Eerst was er aandacht voor kerkelijke zending, zoals in Zuid-Afrika, en wereldevangelisatie via organisaties als Operatie Mobilisatie en OMF. Vervolgens verschoof de focus naar werelddiaconaat – denk aan reizen met World Servants of Masakhane. En nu lijkt het zwaartepunt naar de eigen plaats en het plaatselijk diaconaat te verschuiven. Op zich is dat goed, als dat zwaartepunt onze evangelisatie en onze betrokkenheid op de wereldkerk zou katalyseren en versterken. Maar als diaconaat deels voortkomt uit verlegenheid met het Evangelie en de nadruk op de wijk uit verlangen naar effectiviteit...
Ik verlang naar gemeenten die zich bewust zijn van Gods wereldwijde missie. Dat bewustzijn moet plaatselijk vorm krijgen en zich vertalen in wereldwijde verbondenheid door gebed, relaties, geld en persoonlijke inzet.
Pieter Kleingeld is predikant van de NGK Maassluis en Missionair Consulent van de NGK.
| Gebed Efeziërs 1:18-23: ‘Moge uw hart verlicht worden, zodat u zult zien waarop u hopen mag nu hij (de God en Vader van onze Heer Jezus Christus) u geroepen heeft, hoe rijk de luister is die de heiligen zullen ontvangen, en hoe overweldigend groot de krachtige werking van Gods macht is voor ons die geloven. Die macht was ook werkzaam in Christus toen God hem opwekte uit de dood en hem in de hemelsferen een plaats gaf aan zijn rechterhand, hoog boven alle hemelse vorsten en heersers, alle machten en krachten en elke naam die genoemd wordt, niet alleen in deze wereld maar ook in de toekomstige. Hij heeft alles aan zijn voeten gelegd en hem als hoofd over alles aangesteld, voor de kerk, die zijn lichaam is, de volheid van hem die alles in allen vervult.’ |