Gecontroleerde gasten
1974-11-01
In elke gemeente komt het voor, dat bij een Avondmaalsviering leden van elders de kerkdienst bijwonen: ouders die bij hun kinderen gelogeerd zijn, vakantiegangers, plotseling overgeplaatste militairen.- Jaargang 18
- nummer 40
Als het goed is, zullen deze gemeenteleden van elders zich in een godsdienstoefening, waarin ook de Maaltijd staat aangericht, verblijden. Ze zullen daarbij graag als gast mee willen aanzitten. En als er vóór de aanvang van de dienst gelegenheid toe bestaat hun wens aan de kerkeraad bekend maken.
Missen zij echter 't in vele gemeenten voor Avondmaalsgasten verplicht geachte bewijs, dat ze in hun thuisgemeente tot het Avondmaal gerechtigd zijn, dan ontmoet de broeder of zuster van elders bij kerkeraadsleden van de Avondmaalvierende gemeente soms een ernstig voorhoofdfronsen: eigenlijk kan het niet. Dit vergezeld met opmerkingen als: "Er moet toch controle zijn. Wij moeten de tafel des Heren heilig houden. Zonder een briefje zou ieder maar aan het Avondmaal kunnen gaan. Vindt u zelf niet, broeder of zuster? U kunt voor deze keer wel deelnemen, maar denk erom: voor het vervolg een bewijs dat u gerechtigd bent."
In dergelijke situaties gaat er veel van het blij en dankbaar deelnemen aan de maaltijd in een andere gemeente verloren.
Waarom toch deze bureaucratie?
We zijn zeker geen voorstanders van een open Avondmaalstafel.
In veel gemeenten bestaat de gewoonte om tijdelijk in haar midden vertoevende leden van elders, die tot het Avondmaal gerechtigd zijn, uit te nodigen als gasten mee aan te zitten.
Ook hen dus, die niet in de gelegenheid waren daartoe een met een bewijs gedocumenteerd verzoek in te dienen.
Natuurlijk moet er in het huis des HEREN orde zijn. Maar er moet in de gemeenschapsoefening der heiligen ook een onderling vertrouwen zijn.
En wie zou in een ernstige zaak als het verkondigen van Christus' dood van dat vertrouwen misbruik maken?