Niet vereren wel waarderen
1974-11-15
Gods Woord houdt ons voor: navolgers te zijn van hen die ons in het geloof voorgaan. Maar het waarschuwt ons even nadrukkelijk om ze niet te bewieroken en te verheerlijken.- Jaargang 18
- nummer 42
Dwepen met mensen is zondig en dwaas.
De HERE geeft ons in zijn goedheid op vele plaatsen nog mannen en vrouwen met grote liefde voor zijn dienst en voor zijn gemeente. Met een rijk inzicht in de Schriften en met kostelijke gaven van hoofd en hart, welke ze tot nut en zegen van heel het christelijk gemeenschapsleven mogen aanwenden.
Dat we deze dienaars en dienaressen van de Heer bijzonder achten en waarderen is volkomen Schriftuurlijk en heeft zonder meer met persoonsverheerlijking niets te maken.
Wij mogen dankbaar hun gaven erkennen en daarvan profiteren, opdat ook geloof en inzicht in de Schriften erdoor verdiept en verrijkt zouden worden. Wij mogen bij tijd en wijle daaraan ook wel uiting geven. Het kan de voorgangers wel eens goed doen. Ieder heeft daar te midden van zijn zorgen, moeiten en teleurstellingen van zijn Evangeliearbeid behoefte aan.
Juist dit laatste dreigen we soms te vergeten. Velen komen gemakkelijker met hun kritiek en aanmerkingen dan met hun waardering naar voren. Ze slaan geen acht op wat de Bijbel ergens zegt (Hebreeën 13: 17): 'Zorg er voor dat de voorgangers hun werk met plezier kunnen doen en niet met moeite en verdriet, want daar kom je zelf ook niet verder mee.’
Als er ook in onze gemeenten trouwe herders en leraars zijn, mannen des geloofs en met rijke Schriftkennis, dan zullen wij ze dankbaar als een geschenk van God erkennen en ook graag hun onderwijzing ter harte nemen, ons door hem laten bemoedigen en vertroosten. Dan is er de gezonde binding van het geloof.
Dan mag er op bijzondere gedenkdagen en op gemeentevergaderingen ook wel eens een hartelijk woord van verbondenheid vallen.
Ik weet bij ervaring hoe goed dat een dominee en zijn gezin kan doen. Geen overdreven loftuitingen en gelegenheidsfrazen, maar een enkel woord van hart tot hart. Zodat ze zich gesteund en gedragen weten door ons gebed.