Troost van het evangelie voor lijdende mensen
2005-05-06
De LEPRAzending is de Nederlandse tak van van een grotere internationale zendingsorganisatie (The Leprosy Mission International) met een bijzondere aandacht voor leprabestrijding. Sinds 1999 werk ik voor deze organisatie. Na een paar jaar in Nederland geassisteerd te hebben bij de evaluatie van de projekten van de LEPRAzending, ben ik in januari 2002 naar Indonesië vertrokken om daar het overheidsprogramma voor lepra te ondersteunen met training en motivering van overheidswerkers in Zuid-Kalimantan.- Jaargang 49
- nummer 9
Lepra is een bacteriële infectieziekte, die sinds 1980 goed te behandelen is met een combinatie van 2/3 medicijnsoorten.
Met een team van 3 lokale werkers en 3 andere buitenlandse werkers hebben we geprobeerd de kwaliteit van de zorg en behandeling voor mensen met lepra te verbeteren Dit hield in dat we alle 200 overheidswerkers in de provincie regelmatig probeerden te bezoeken en met hen samen de leprapatiënten behandelden.
Ook besteedden we veel tijd en aandacht aan het geven van gezondheidsvoorlichting aan allerlei groepen in de samenleving. Op die manier werden regelmatig kinderen en tieners met lepra ontdekt en behandeld zodat ze verder geen nadelige gevolgen van de ziekte ondervinden.
Opdracht
Het werk van de LEPRAzending begon in 1874 met de komst van een Ierse jonge man, Wellesley Bailey, naar India om daar een baan bij de politie te vinden. Toen hij echter geconfronteerd werd met het lijden van de bevolking, en met name onder de leprapatienten, kreeg hij de overtuiging dat 'als er ooit een christelijke opdracht was in deze wereld, het was om te de troost van het Evangelie bij deze lijdende mensen te brengen'.
Moeizaam
Het is bijzonder om in deze lijn ook 130 jaar later nog bij dit werk betrokken te zijn, hoewel de wereld onbeschrijflijk veranderd is. Met name de moeizame verhouding tussen islam en Christendom, tussen 'het Westen en het Oosten' had een grote invloed op de vorm van onze aanwezigheid in de islamitische provincie waar we werkten.
Onder andere 11 September, de Irak-oorlog en de Bali-bom creëerden een sterk wantrouwen van de bevolking tegen westerse, christelijke invloeden, hetgeen maakte dat we vooral als beroepsprofessionals uitreikten naar zowel mensen met lepra als de gezondheidswerkers met wie we dagelijks werkten. Indonesië is een land vol religie en besef van het bestaan van God, een contrast met de westerse wereld waarin mensen vaak duidelijk een spirituele leegte in hun leven ervaren. Deze verschillende factoren maakten dat ik het doel van mijn aanwezigheid als christen, zendeling zelfs(!), vaak erg moeilijk vond te bepalen. Niet alleen de vraag of en hoe we Christus’ liefde in ons werk gestalte konden geven maar ook waar en of er in de islamitische geloofsbeleving van de mensen om ons heen eigenlijk wel een leegte in hun hart te vinden is voor de uiteindelijke 'Volmaker' bleven aspecten die twijfel teweeg brachten.
Lokale werkers
Gelukkig maakt ook de LEPRAzending hoe langer hoe meer gebruik van lokale werkers, die als Indonesiërs meer begrijpen van de geloofsovertuigingen van hun medelanders. Het is denk ik heel belangrijk om eerst echt te begrijpen wat onze islamitische buurman gelooft - ook de ene moslim is de andere niet - voordat we weten wat hij nodig heeft. Alleen als we de ander begrijpen kunnen we zien waar in het leven van die ander Christus nodig is en plaats kan krijgen.
In het vertrouwen dat God het 'stukwerk' van ons team in Zuid-Kalimantan wil zegenen, hebben we het project in Juni 2003 afgesloten. Er blijven echter nog veel andere provincies in Indonesië over die hard aan training en ondersteuning toe zijn, en daar blijft de LEPRAzending zich dan ook voor inzetten met als visie: lepra de wereld uit…!
Voor meer informatie www.leprazending.nl of www.leprosymission.org, of ytjevanderveen@hotmail.com
Ytje van der Veen is tot medio 2004 in Indonesië werkzaam geweest, en werkt nu op het Nederlandse kantoor van de LEPRAzending. Zij was uitgezonden door de kerk van Nunspeet.