Kerknieuws
1974-12-13
Ds E. Zwarteveen - Ds E. Zwarteveen te Voorthuizen is weer uit het ziekeruhuis te Amersfoort naar huis teruggekeerd. Het zal zeker wel tot januari a.s. duren voordat hij zijn ambtelijk werk kan hervatten.- Jaargang 18
- nummer 46
Zwijndrecht - Scriba: drs K. van Dijk, Spechtstraat 7, Zwijndrecht.
Oegstgeest - Uit de kerkeraadsvergadering van 14-11-'74. "In de loop van de vergadering wordt het gesprek over de ondertekening door ambtsdragers van de daarvoor bestemde formule afgerond met het besluit, dat nieuw gekozen ambtsdragers gevraagd zal worden de volgende formule te onderschrijven: "De ondergetekenden.
benoemd en bevestigd tot ambtsdragers van de Gereformeerde Kerk te -Oegstgeest e.o., verklaren door hun ondertekening, dat zij hun ambtswerk hebben aangevangen en in getrouwheid aan Gods Woord en overeenkomstig de in de belijdenisgeschriften der Gereformeerde Kerken in Nederland vervatte leer willen verrichten".
Conventsvergadering - Op de voortgezette Conventsvergadering d.d. zaterdag 30 november jl. te Utrecht gehouden is de volgende verklaring aanvaard.
1. De kerken, door haar afgevaardigden bijeen in een landelijke vergadering, betuigen hun onderlinge verbondenheid door het afleggen van de volgende verklaring:
Na al wat de gemeenten van de Here in de loop der jaren en eeuwen in dit land hebben ondervonden door vervolging, overheidsbemoeiing, misleiding van de geesten, reglementenheerschappij en synodehiërarchie is het nu eens te meer haar hartelijke begeerte om, onder de genadige bescherming van haar Heer en Heiland Jezus Christus, temidden van de verwarring van de tijd, in goede vrede en gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift. met elkaar te leven, onder de enige heerschappij en leiding van het Hoofd der kerk, onze Zaligmaker.
Zoals sedert de dagen van de Reformatie in de 16e eeuw de eenheid van de kerken allereerst en ten diepste bestond in hetzelfde geloof, in de gehoorzaamheid aan het Woord van God en in de gemeenschappelijke belijdenis, zo willen de Gereformeerde kerken in Nederland, die in deze vergadering bijeen zijn, elkaar opnieuw beloven - zich gevend eerst aan de Here en daarna ook aan elkaar - zich aan het Woord van God en aan de belijdenis van de kerk van alle eeuwen te houden.
Zij verklaren in dat belijden van de Waarheid van de Heilige Schrift, zoals in de formulieren van de oude Christelijke Kerk en in de Drie Formulieren van Enigheid is uitgedrukt, haar eenheid en de grond van haar samengaan te vinden.
Zij beloven ook elkaar bij te staan in de strijd voor de Naam en de eer van de Here, zich voegend naar het Schriftuurlijk onderwijs voor een geordend kerkelijk samenleven, opdat zij ook in de inrichting van het kerkelijk leven de wegen van het verbond van de Here mogen houden, niet in tirannieke eenheidsdwang, maar in de vrijheid van Christus, in de eenheid van de Geest van God, Die samenbindt in gehoorzaamheid aan Zijn gebod, in liefde tot God en de naaste.
Zij begeren zo ook in deze dingen als één in Christus naar buiten op te treden - met de bede, dat alle in belijdenis en leven waarlijk gereformeerde kerken en allen, die de HERE vrezen en Zijn getuigenissen kennen (Ps. 119: 79), zich met hen voegen tot één gemeenschap, één van zin en één van gevoelen (1 Cor. 1 : 1-10), door de Geest van onze God.
II. De kerken spreken uit, dat het al of niet aanvaarden van het (een) kerkelijk akkoord geen oorzaak van breuk of verwijdering mag zijn tussen gemeenten, die één zijn in geloof en belijden.
IIl. De kerken verzoeken alle gemeenten, die bewaren hebben tegen aanvaarding van 'het (een) kerkelijk akkoord, zich zoveel mogelijk te richten naar hetgeen met de meeste stemmen goedgevonden wordt; en inzonderheid hun medewerking te verlenen aan en hun stem te doen horen op de gemeenschappelijke vergaderingen, ook al kan, voor hetgeen daar wordt besloten geen medeverantwoordelijkheid worden gedragen.
In een volgend nummer van ons blad hopen wij op deze voortgezette Conventsvergadering terug te komen in verband met wat er verder besloten is
Curaçao - Uit de kerkeraadsvergadering d.d. 28 oktober jl.: "Tijdens de vergadering vond een gesprek plaats met ds De Boer (ds De Boer is Chr. Geref. vlootpredikant); dit naar aanleiding van enkele hem onlangs ter bespreking voorgelegde punten, rakende de verhouding tussen hem en onze gemeente. In dit gesprek kwam onder meer tot uiting, dat ds De Boer zich rekent te behoren tot de gemeente en het - naast en mede tengevolge van zijn funktie als vlootpredikant - als taak ziet het Evangelie te brengen waar dit mogelijk is, waarbij de gemeente als basis kan fungeren.
De kerkeraad kan zich hiermee ten volle verenigen. Het is overeenkomstig zijn wens en ook om praktische redenen niet de bedoeling, dat ds De Boer deel uitmaakt van de kerkeraad".
Soemba-Borneo (65) - Eind december 1972 schreven we een brief aan de broederschap op Soemba. Dat was, toen er moeilijkheden waren in de gemeente van Tana Rara en ds Retang en een aantal leden de band verbrak.
We hebben daarover eerder al iets verteld .
In die brief trachtten we de broeders te bemoedigen. En hoe zou je dat beter doen dan met Gods Woord? We zochten daarin aansluiting bij een preek, die juist was gehouden over Deut. 8 : 3 en we konden daarmee zo fijn wijzen op Gods goede zorg voor Zijn volk. Hoe Hij álles weet, ons bijstaat, hoe Hij ook wil dat we Hem als HERE erkennen door naar Hem toe te gaan in onze moeiten.
Dezer dagen ontvingen we brieven van de voorgangers van de gemeenten te Tana Rara, te Meloko en te Kananggar, de broeders Ndimameha, Lado en Tara Amah, En daaruit konden we lezen, wat er met onze brief van dec. 1972 gebeurd was. Ze was voorgelezen door ds Goossens in de synodevergadering van eind november 1973. Br. Lado schrijft dan "Toen die brief van u mondeling vertaald werd in die synode, voelden wij ons bijzonder vertroost en verblijd vanwege de troost, die u vanuit Gods Woord tot ons richtte.
Ter synode hebben wij ds G. verzocht om die brief ook schriftelijk in het indonesisch te vertalen, opdat ze voorgelezen kon worden in het midden der gemeenten. Op 25 febr. 1974 ontvingen wij, kerkeraad te Melolo, een vertaling van die brief. Op 3 maart 1974 werd de vertaling van die brief voorgelezen in het midden van de gemeente, na afloop van de morgendienst. Na het aanhoren van die brief. voelden de gemeenteleden, die aanwezig waren, er zich ten zeerste door getroost. Die zondagmorgen had ik het Woord des Heren verkondigd: gelezen werd Ex. 16: 1-18 en de tekst was Deut. 8: 3. Die tekst werd gekozen i.v.m. uw brief. En ook i.v.m. de situatie waarin wij verkeren, waarvan u op de hoogte bent, en vooral in de maand februari en het begin van de maand maart verkeren we in de situatie, dat er een tekort aan eten is. Daar komt nog bij dat bij ons te Melolo, en overigens in veel andere plaatsen, de gewassen in onze tuinen aangevallen worden door een ontzaglijke menigte sprinkhanen, zodat in enkele uren tijds verschillende tuinen volkomen kaalgevreten waren. In het binnenland wordt de oogst aangevallen door muizen. In een dergelijke situatie is Gods Woord, dat door u aan ons verkondigd werd, buitengewoon vertroostend en het sterkt ons in ons geloof in de Here, die in Ohristus onze Vader geworden is."
Br. Tara Arnah, die op gelijke wijze schrijft, geeft ons als kerken nog deze onderwijzing: "moge de Koning van onze kerk, Jezus Christus, de scheur die er is tussen de brs. en zrs. in Nederland weer herstellen: de scheur, die onder u wordt aangeduid met de termen "kerken binnen het verband" en "kerken buiten het verband".
Die termen onthutsen ons! waar loopt dat op uit? Maar moge de Koning der Kerk, onze Here Jezus Christus, herstel geven, opdat de duivel geen reden heeft tot lachen. Gelooft slechts, ja laten we allen geloven dat er bij de Here niets onmogelijks is (Luc. 1: 37)."
Als zulke brieven - die ons in vertaling van ds G. bereiken eindigen met een broederlijke heilgroet in onze Heer Jezus Christus, of met "een liefdegroet" , dan is dat in de gemeenschap der heiligen, die we elke zondag belijden!
"Wij allen, Joden en Grieken, slaven en vrijen, (Soembanezen en Nederlanders), zijn immers in de kracht van een en dezelfde Geest door de doop één lichaam geworden en allen worden wij gedrenkt door één Geest" (1 Cor. 12 : 13).