Relistress
2013-01-12
Gert-Jan Segers, ChristenUnie-Kamerlid, legde bij Pauw & Witteman helder uit wat ‘relistress’ is. Alle overtuigingen mogen in Nederland in de publieke sfeer gehoord worden behalve religieuze, laat staan christelijke overtuigingen.- Jaargang 57
- nummer 1
Die horen achter de voordeur. Dit is het aloude liberale standpunt, zoals gepraktiseerd door burgemeester Jozias van Aartsen van Den Haag. We zijn weer terug in de negentiende eeuw bij de Haagse Heren.
Segers noemde als voorbeeld hoe getergd er gereageerd wordt als het over koopzondagen gaat. Dat de SP net zo min voor uitbreiding van koopzondagen is als de CU, al is het vanuit een ander vertrekpunt, mag niet baten. Dat de kleine winkelier erop tegen is, telt niet mee. Vrijheid, blijheid en vooral geen broederschap: daar staan liberalen van allerlei soort voor.
Juist dezer dagen las ik Psalm 119: ‘Ik zal nooit beschaamd staan als ik uw geboden in acht neem.’ Gods regelgeving is goed voor ons mensen en voor de wereld waarin wij leven.
Menselijke wetgeving kan ons nogal eens opbreken. Het asielbeleid is een duidelijk voorbeeld. Als mensen staan we toch voor schut met wetgeving die uitgeprocedeerde asielzoekers in de kou laat staan?
Gods geboden bieden een weg om op te gaan, persoonlijk en als samenleving. Ze zijn intrinsiek rechtvaardig; ze dienen de gerechtigheid zonder aanzien des persoons (vers 7). Maar het is zoals vers 18 zegt: ‘Neem de sluier van mijn ogen – dan zal ik zien hoe wonderlijk mooi uw wet is.’ Daardoor komt het dat spot ons deel wordt (vers 22) en Gods richtlijnen verachtend worden weggezet. Men ziet niet wat men kan zien, omdat een sluier van vooroordeel de religieus gestreste bestuurder blind maakt.
Voor Gods geboden zijn goede gronden, die breed gedragen kunnen worden. Maar de relistress slaat toe. Irritatie verhindert om wat christenen voor de samenleving doen eerlijk op waarde te schatten. Maar Gods richtlijnen verheugen ons, ze geven goede raad. Al spannen ‘machtigen’ tegen ons samen (verzen 23-24), Gods gebod blijft voor ons een licht in het publieke domein.
Dat is echter niet afdwingbaar. We zouden dat ook niet moeten willen. Argumenten geven de doorslag.