Het is niet goed dat de mens alleen is

2013-01-26
  • Jaargang 57
  • nummer 2
Ditmaal geen artikel uit een kerkelijk blad, maar van internet (met dank aan een collega). Op 30 november schreef Kees Hendriksen op de site van het CIP, het Christelijk Informatie Platform, een indrukwekkend en persoonlijk verhaal. Ik neem het hier in z’n geheel over:

Ik ben in een fase van mijn leven beland waarin leeftijdsgenoten uit familie-en vriendenkring gaan trouwen.
Dat is leuk, want ik hou van feestjes en geniet van de gezelligheid en fijne momenten op zulke dagen. Toch is er op al die trouwdagen ook zo’n moment dat ik het liefste zou overslaan.
En dat moment speelt zich af tijdens de kerkdienst, wanneer het huwelijksformulier wordt voorgelezen. Daarin gebeurt namelijk iets wat mij raakt.
Dat ene zinnetje. Het wordt maar een paar keer gezegd, maar het lijkt voor mij wel alsof het 100 keer wordt genoemd.
‘Het is niet goed dat de mens alleen is.’ De trouwdiensten vind ik altijd weer schitterende momenten, want daar gebeurt het. God spreekt en zegent het bruidspaar. Maar dat formulier, dat mogen ze overslaan van mij. Want dat ene zinnetje raakt mij. Ik heb namelijk homoseksuele gevoelens.
Er zijn veel christenen die de zin ‘Het is niet goed dat de mens alleen is’ nog niet begrepen hebben. Zowel in reformatorische als in evangelische kringen mag men deze zin nog wel eens heel goed tot zich door laten dringen. Toen ik uit de kast kwam en open en eerlijk over mijn homoseksuele geaardheid werd, heb ik veel positieve reacties gehad. Familie gaf aan net zoveel van me te houden als voordat ze het wisten.
Mensen uit de kerk accepteerden mij. Vrienden gaven me een dikke hug. Andere christelijke jongeren in mijn omgeving gaven aan respect voor me te hebben. Toch waren er ook velen die het nodig vonden om er iets bij te zeggen. Je kent het wel, het overbekende zinnetje: ‘Je mag het wel zijn, maar niet doen.’ Alsof ik daar zelf niet op gekomen zou zijn.
Van veel andere homojongeren hoor ik dezelfde verhalen. Maar heeft iemand er ooit wel eens bij stilgestaan wat dat betekent? Hebben dominees, die soms zo gemakkelijk homoseksualiteit of het homohuwelijk gebruiken in hun preken om te schetsen hoe ver Nederland heen is op ethisch gebied, daar wel eens over nagedacht? Hoe het is om homoseksuele gevoelens te hebben en wat het betekent om alleen te blijven? En kom bij mij dan niet aan met ‘de gave van onthouding’, want dat is een hele opgave. Dat kan ik niet en dat kunnen anderen ook niet. Het is dan ook absurd om dit van iemand te vragen. Daar heeft niemand op aarde het recht toe. Want God heeft gezegd: ‘Het is niet goed dat de mens alleen is.’ Ik begrijp heel goed (al doet het me verschrikkelijk pijn) dat veel homojongeren die christelijk zijn opgevoed op een gegeven moment de kerk verlaten.
Er wordt iets onmenselijks van ze gevraagd – alleen blijven. En als ze zich daaraan niet conformeren, zijn ze niet welkom of blijft men hameren op ‘de zondige levenswandel’. Ik begrijp ze heel goed. En ik zou christenen, van welke richting dan ook, willen oproepen om diep doordrongen te worden van dat ene zinnetje, voordat ze ook maar één woord hierover zeggen. Het is niet goed dat de mens alleen is. Het is voor God een vaststaand feit.
Ik heb geen levenspartner en zal die (zoals het er nu naar uitziet) ook niet krijgen. Ik geloof namelijk dat daar, als je kijkt naar de bijbelse visie op het huwelijk, geen ruimte voor is. Toch blijft overeind staan dat het niet goed is dat de mens alleen is. En gelukkig ben ik ook niet alleen. Toen God mij duidelijk maakte dat Zijn Zoon Jezus voor mijn zonde was gestorven en dat ik gereinigd ben door Zijn bloed, heeft Hij ervoor gezorgd dat ik niet meer alleen hoefde te zijn. En nu heb ik de mooiste, liefste, geweldigste Vriend die je je maar bedenken kunt. Ik heb een prachtige Man met wie ik mijn leven, met alle liefde en leed, mag delen. Dat kost me wel wat, dat kost me een arm om mijn schouder, een lichaam om tegenaan te liggen, seks om van te genieten, tedere handen die mijn tranen afvegen. Een behoorlijke prijs.
Ik heb ooit een stelling geponeerd en ben er steeds meer van overtuigd geraakt dat die waar is. Je kunt niet van mensen eisen dat ze alleen door het leven gaan. Dat kan alleen de Heilige Geest vragen. En dan ben je eigenlijk toch niet alleen. Zonder Jezus lukt het écht niet. Daarom lieve medechristenen, kom niet met dooddoeners. Kom niet met veroordeling. Maar kom met goed nieuws, met Evangelie. Want, het is niet goed dat de mens alleen is.
Hij of zij heeft Jezus nodig!

Drs. Menko Biewenga is predikant van de NGK Enschede.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief