Het “laatste” Woord
1974-03-29
(Onder de indruk van een plotseling sterfgeval in de morgendienst vlak na een preek over onze financiële verplichtingen!) - Jaargang 18
- nummer 13
ik heb mijn preek gehouden, Heer ...
ik bracht de blijde boodschap.
Voor de laatste keer aan broeder Bos,
wiens hart vlak vóór de zegen
van hoger hand zomaar het stopsein heeft gekregen ...
ik heb mijn preek gehouden, Heer ...
ze waren stil onder mijn strenge woorden ...
tot op het eind, toen ze de doodskreet hoorden
en fluisterden van oor tot oor: hij is niet meer.
Ik heb mijn preek gehouden, Heer
ik moest de mensen op hun plichten wijzen:
"de kerkschuld mag dit jaar niet hoger rijzen
de omgang met ons geld moet kloppen met de leer".
Ik heb mijn preek gehouden, Heer
maar heb "de weg" niet duidelijk gewezen
Bos heeft van mij geen woord van hulp gekregen
hij moest "alleen" (na de collecte) naar zijn Heer!
Ik heb mijn preek gehouden, Heer
maar 'k vraag mij af, of óók die laatste keer
de troost van Zondag I hem werd geboden .
de Hand van Hem, die redt uit alle noden ...
als 'k weer een preek moet houden, Heer
en ik moet elke zondag: één, twee keer ...
geef dat ik dan alleen mag spreken uit Uw Woord
het laatste woord, het eeuwig reddingskoord.
U vindt wel goed, dat ik uw volk vermaan
en opwek tot een vlekkeloos bestaan
maar wat U allereerst van mij uw knecht verwacht
is: licht ontsteken voor de naderende nacht!
zodat wie luistert weten kan: ik zal het Heil niet derven
al moest ik nog in deze stond vlak voor de zegen sterven!
Bos wist waarheen hij ging, maar ach, niet alle leden
der hedendaagse kerk zijn uit dit stoere hout gesneden.
(Voor alle collega's die vinden, dat je HET niet in elke dienst hoeft te zeggen!)
Uit het Hervormd Weekblad, het orgaan van de Confessionele Vereniging.