Het Evangelie moet ook worden toegepast
1974-04-26
De apostolische prediking bestond niet enkel uit lering en onderwijzing, maar was ook uol vermaning en vertroosting.- Jaargang 18
- nummer 17
Ze diende tot opbouw van Christus' gemeente en kon niet het minst daarom 'stichtend' heten omdat ze op de praktijk van het christelijk leven was ingesteld. Ze had de praktijk der godzaligheid op het oog.
Ze behelsde wat we zouden kunnen noemen: paraat pastoraat.
Vandaar het telkens terugkerende: Laat ons dan ... , of: zo laat ons dan ... , dat we in de brieven van de apostelen herhaaldelijk tegenkomen.
In de brief aan de Hebreeën wel tot 13 maal toe.
Eerst wordt aan de gelovigen voor gehouden de heilbrengende genade die hun in Christus oerschenen is; de roeping waarmede ze geroepen waren; de betekenis van 's Heren lijden en sterven; de majesteit en heerlijkheid van hun grote Hogepriester in de hemelen en de belofte van zijn wederkomst. Maar aan het slot van het evangelisch betoog of door het betoog heen treffen ons de conclusies.
\Ve zijn allen kinderen des lichts ...
zo laat ons dan niet slapen, laat ons waken en nuchter zijn. Daar zijn dan een grote Hogepriester hebben, die medelijden kan hebben met onze zwakheden. " laat ons met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade.
Jezus heeft buiten de poort geleden ... zo laat ons dan tot Hem uitgaan buiten de legerplaats, zijn smaadheid dragende.
Als aan de gevolgen de O.T. geschiedenissen ter waarschuwing worden voorgehouden klinkt het direct vermaan: laat ons dan vrezen (Hebr. 4 : 1). Als Paulus aan de Christenen in Corinthe in herinnering brengt de afval en ongehoorzaamheid van de 1sraélieten in de woestijn, dan heet het: laat ons niet hoereren en laat ons Christus niet verzoeken, gelijk zij.
Nooit staat de geschiedenis, nooit staat de leer los van het concrete leven der gemeente in haar situatie met haar noden en haar gevaren. De apostolische prediking is altijd op de praktijk gericht. De historische lijnen worden doorgetrokken: De leer wordt toegepast. Het is niet enkel onderwijzing maar altijd: lering en vermaning en vertroosting.
Als het 'laat ons dan .. .' ontbreekt, kan een preek niet ten volle stichtelijk heten.