De brief aan de Efeziërs
1974-05-10
Erfenis 1 : 11-14 - Jaargang 18
- nummer 19
Dat wat tevoren gezegd is niet te veel gezegd is blijkt wel, als Paulus nu gaat spreken over de erfenis, het erfdeel dat de gelovigen ontvangen.
Waartoe zij tevoren bestemd waren. Paulus omschrijft het erfdeel niet, maar zowel andere plaatsen in de Bijbel als het verband hier maken wel duidelijk dat met dit erfdeel niet anders is bedoeld dan de nieuwe aarde, waarop wij wachten. In Rom. 4: 13 staat dat Abraham erfgenaam werd niet maar van Kanaän alleen, maar van heel de wereld. Zie verder ook Hebr. 11 : 8-16. Hebr.
1 en 2.
De keerzijde van het erfgenaam zijn is tegelijk het vreemdeling zijn.
Nu, dit te ontvangen, is ook van de vele weldaden die we van God ontvangen en waarom wij Hem hebben te prijzen.
Het zijn verbeurde zegeningen.
Daar ontvangen we uit genade in Christus. Het "in Christus" of "in Hem" komt als ik goed geteld heb 35 maal voor, alleen al in deze brief. Wat betekent dat "In Christus".
Nu, in de eerste plaats dat het alles door Hem verworven is.
We zijn mede-erfgenamen met Christus. Binnen Zijn bereik moeten we blijven. Dat hoort er nu ook bij. Abraham volgen in het geloof. In de wind staan, is daar staan, waar de wind te voelen is.
In de zon staan, is daar staan waar de zon doordringt. In Christus zijn is daar zijn, waar Hij Zijn heerschappij oefent.
Onderpand
Wat is het onderpand van deze erfenis.
Wat is de garantie dat we het erfdeel ook echt zullen ontvangen en bereiken. Nu, de Heilige Geest is het onderpand, dat wij ontvangen hebben. Hij is er borg voor dat het werk door Christus gedaan tot redding van de schepping en schepsel tot heerlijke voltooiing zal komen. Het is de Heilige Geest, Die door prediking van het Evangelie onderdanen maakt van Jezus Christus en zo tegelijk de onderdanen maakt tot medeerfgenamen met Christus. Als Geest van de volharding en van de heiliging laat Hij niet varen wat Ziin hand begon.
De Heilige Geest van de belofte wordt Hij in dit deel van de Schrift genoemd. De beloofde Heilige Geest zouden we kunnen zeggen.
Want Hij is beloofd door de Here Jezus Christus. Hij is de Geest der waarheid. Daarom is dat Woord der waarheid ook het.
Evangelie van ons behoud.
Aan de waarheid gehoorzamen is gehoorzamen aan het Evangelie.
Gal. 5 : 7.
Tot de erkentenis van de waarheid komen is God leren kennen en aanvaarden, zoals Hij Zich in Christus geopenbaard heeft. 1 Tim. 2: 4.
Het is dunkt me goed in dit verband eens te spreken of het gezag van het Woord Gods in ons leven niet te veel een formele zaak is.
Refrein
Het is dunkt me goed aan het einde van deze pericoop te bedenken dat er een refrein in zit.
Het refrein is "opdat wij heilig en onberispelijk zijn voor Zijn aangezicht." Dat komt voor in 1 : 4; 1: 12 "opdat wij zouden zijn tot lof van Zijn heerlijkheid".
Slot van vers 14 "tot lof van Zijn heerlijkheid". Het wordt wel verschillend geformuleerd, maar de andere woorden die gebruikt worden maken de bedoeling des te klemmender. Al de weldaden die God ons geeft in Jezus Christus in de gemeenschap van de Heilige Geest zo ontvangen aanvaarden en gebruiken, dat ons leven, niet alleen in woorden, maar ook in daden, een leven is ter ere Gods.
Hoe zeer we daarin te kort schieten, weet een ieder, die naar de Bijbel gelovig en biddend luistert.
Daarom is er ook reden tot bidden.
Voorbede 1 : 15-23
Paulus begint dan ook na deze lofprijzing te bidden voor de gemeente.
In dat gebed zit natuurlijk eerst de dankzegging. Een Christen leeft tussen ontvangen zegeningen èn zegeningen die hij verder nodig heeft. Er is altijd reden tot danken. Er is altijd reden tot bidden.
Paulus neemt in zijn gebed voor de gemeente dan ook de dankzegging op. De dankzegging omdat zij tot het geloof gekomen zijn en omdat hij hoort dat ze daarbij blijven.
En daarbij behoort natuurlijk ook de liefde tot al de heiligen. In de gemeente wordt de nieuwe mensheid vergadert. Alle dingen worden hersteld in Christus. De gemeente wordt gevormd door de mensen, die God weer hebben leren liefhebben en hun naaste.
Een echte gemeente kan per definitie nooit "gearriveerd" zijn.
Daarom al is er reden tot danken, er is reden tot gebed. Een gemeente moet nooit denken "we weten het wel". Er is altijd ruimte voor uitbreiding van de ware kennis.
Daarom zegt Paulus dat hij in zijn gebed voor de gemeente vraagt om nog meer inzicht in het wonder van Gods heil geheim. God leren we kennen uit Zijn daden. Die voor ons opgeschreven staan in de Heilige Schrift. Daarvoor hebben we door de Geest verlichte ogen nodig.
Dan gaan we weten welke hoop de roeping bewerkt. De Efeziërs waren geroepen door de Heer. Geroepen uit de duisternis van het heidendom tot de lichtende vergezichten van de nieuwe hemel en nieuwe aarde. Voor die hoop zijn we behouden. Rom. 8 : 24.
We zijn wedergeboren tot een levende hoop. 1 Petr. 1 : 3-12. We mogen hopen op de erfenis 1 : 11.
Er is grote kracht in de Heer. Een kracht die hij gebruiken wil voor de gelovigen. Om hen te brengen tot de erfenis. "De apostel gebruik een woord (voor kracht), dat heen wijst naar het overwinnen, beheersen van alles, om alles voor zich te doen bukken." (Greijdanus) Paulus is dus niet aan een ander onderwerp begonnen toen hij vertelde van zijn voorbede. Hij bidt of de gemeente inzicht en steeds meer inzicht zal ontvangen in het geheim, waarover hij in deze brief spreekt.
Rechterhand Gods
Die kracht is al gebleken in de opstanding van Christus en de daarna volgende heerschappij. De macht van God is in het verleden vaak gebleken in veel verlossingsdaden voor Israël, is vooral ook gebleken in de opwekking van Christus en Hem te 'zetten aan Zijn rechterhand.
Door Zijn rechterhand heeft God Israël bevrijd uit Egypte en hen het beloofde land geschonken, Ex. 15:6 en 12.
Met Zijn rechterhand redt de HERE de verdrukten. Ps. 17: 7.
In het uur van de aanvechting troost God Zijn volk met de macht van Zijn rechterhand.
De Here Jezus zit niet alleen ter rechterhand Gods. Hij is ook door de rechterhand Gods verhoogd, Hand. 2: 33. Dat is dus voortzetting van het werk Gods onder Israël begonnen. Voortzetting van de roeping van Abraham.