Jeugddag op krakend ijs
2005-06-03
Durf jij ja te zeggen? Met deze vraag als rode draad krijgen de jongeren op de NG Jeugddag een vol programma voorgeschoteld. De band 'Life', een spreker van Operatie Mobilisatie en workshops haken in op het thema: kiezen voor God. Al is de opkomst niet groot, degenen die er zijn vinden het een geslaagde dag.- Jaargang 49
- nummer 11
De worshipband 'Life' en de zendingsorganisatie Operatie Mobilisatie nemen een groot deel van het programma voor hun rekening. Samen trekken zij met de jongerentour 'No Compromise' door het land, een tour over radicaal discipelschap. De Jeugddag op Tweede Pinksterdag in de Tabernakelkerk in Apeldoorn vormt de aftrap.
IJs
OM-spreker Ewout van Oosten is naast zijn bezigheden als jongerenwerker ook leraar aardrijkskunde. Hij houdt een praatje over geloof en twijfel, wat alles te maken heeft met ja-zeggen tegen God. Hij begint met een verhaal over een man die een bevroren meer moet oversteken, maar niet weet of het ijs dik genoeg is. Hij beseft dat hij zijn gewicht moet verdelen, zodat hij de meeste kans heeft de overkant te bereiken. Dus schuifelt hij plat op zijn buik over het ijs. Van Oosten leeft zich helemaal in en binnen de kortste keren ligt hij plat op de grond, terwijl hij zijn microfoon bij zijn mond probeert te houden.
Ondertussen praat hij verder over de man op het ijs. Het ijs begint te trillen, steeds harder en harder. Dan kijkt de man op en ziet een arrenslee aan komen denderen. Een volgepakte, loodzware arrenslee, eentje die het ijs dadelijk zal doen breken.
Hier stopt Van Oosten. Het verhaal is een vergelijking met onze band met Jezus. ‘Je ziet de omstandigheden en zinkt weg’, vertelt hij. Maar dat is niet goed. ‘God vraagt van ons een keuze te maken, Hem te vertrouwen. Als je een christen bent, moet je je niet laten kapot maken door twijfel. Je moet je ook niet laten verwarren door je gevoel. Ga niet plat op het ijs liggen, maar ga rechtop staan, je blik gericht op Jezus.’ Gebogen over de lage standaard waarop zijn bijbel staat, haalt Van Oosten allerlei teksten aan. Hij stapt heen en weer over het podium, terwijl hij er alles aan doet om de jongeren een hekel te bezorgen aan twijfel. Hij zegt dat veel jongeren te weinig tijd besteden aan Gods waarheid. ‘Als je veel met God omgaat is het makkelijker de twijfel te bestrijden.’ Uiteindelijk komt het op geloven aan.
Dat is de kern die Van Oosten vol enthousiasme weet te verwoorden.
‘Als jij in Hem gelooft, ben jij een discipel.’
Concurrentie
Van Oosten moet zijn verhaal voor een klein publiek houden. De jongeren kunnen aan het begin van de middag net de eerste vijf kerkbanken vullen. Later druppelen er nog een paar binnen, tot het er zo’n vijftig zijn.
De organisatoren hadden meer verwacht, zeker na hun promotiewerk.
Alle Nederlands Gereformeerde kerkenraden zijn over de jeugddag ingelicht, er zijn folders verspreid en ook in diverse media is de dag aangekondigd.
‘We moeten concurreren met dingen als een dagje tv-kijken, maar ook een dagje leren. Veel jongeren zitten tegen de examens aan’, legt organisator en Apeldoorns
jeugd-ouderling Albert Borreman uit.
De lage opkomst bezorgt de organisatie ook problemen. Twee van de vijf workshops worden geschrapt en aan het eind van de dag blijven zakken vol brood over. Door ‘smekend’ een beroep te doen op de gulheid van de jongeren, wordt het grootste deel nog verkocht, hoewel voor een veel lagere prijs.
Life
Maar de band Life is er niet minder enthousiast om. Vol overtuiging zingen en spelen ze diverse opwekkingsnummers.
Al snel doen de jongeren mee. Sommigen nog wat onwennig om zich heen kijkend, anderen volop meebewegend op de muziek.
Bandleider Martin Brand legt uit dat hij graag over discipelschap wil vertellen en daarom is gaan samenwerken met OM. Zijn drijfveer is, dat hij zo graag zou willen dat mensen meer van God gaan verwachten en meer voor Hem open gaan staan. De mogelijkheden van God worden vaak zo beperkt gezien.
Brand vraagt ook wat de jongeren van Jezus zouden verlangen als hij nu de kerk zou binnenlopen. Ook probeert hij de jongeren aan het denken te zetten voor een stil gebed.
Vloeiend lopen zijn korte praatjes over in volgende praise- en aanbiddingnummers.
De teksten worden op de muur geprojecteerd, zodat iedereen kan meezingen.
Al bewegen Brand en zijn bandleden levendig op de muziek, ze laten duidelijk merken dat het niet om de show gaat. Uit hun zingen en spelen en ook uit de praatjes tussendoor blijkt dat ze in alle oprechtheid met deze jongeren God willen aanbidden.
De jongeren worden er bij betrokken.
Brand komt met een aantal stellingen.
Willen ze graag volgeling van Jezus zijn? Heeft Nederland behoefte aan een radicale discipel van Jezus? En wat is zo’n discipel, waarom zou je zo iemand willen zijn?
Na enkele gesprekjes wordt God weer geprezen, want het eerste deel van het programma bestaat vooral uit zingen en bidden tot God. Alle nummers draaien om de grootheid van God, de rijkdom van het christendom en dat wij ons aan Hem willen geven, dat God alles is in ons leven.
Stereotypen
Beneden in de kerk zijn er workshops over Stichting De Hoop, theater en een doelgerichte jeugdvereniging.
Marijke Kroes vertelt door een quiz, een promotievideo en haar eigen verhaal hoe De Hoop verslaafden helpt afkicken en terugkeren in de maatschappij.
Daarnaast brengt zij het evangelie, hoewel verslaafden daar niet aan mee hoeven te doen.
‘Afkicken moet, geloven mag’, zegt Kroes, hoewel ze eraan toevoegt dat het wel gestimuleerd wordt.
Een deurtje verder laat Irene Pol, tweedejaars student voor theaterdocent, de jongeren flink los gaan, wat af en toe tot geschreeuw en gegil leidt. Pol regisseert diverse stereotypen het zaaltje door. Koningen, nerds, opa’s en oma’s; van alles komt voorbij.
Ook laat ze allerlei emoties uitbeelden.
Op de vraag wat theater met het thema van de dag te maken heeft, vertelt ze dat het allereerst om de afwisseling in het programma gaat.
Bovendien moet je in theater ook keuzes maken, wat een link naar het thema is. En de jongeren willen natuurlijk ook wat lol beleven, wat zeker gebeurt. Enkelen laten zeer fantasierijke, onbeschaamde uitingen naar boven komen.
Verderop leidt André Maliepaard, jeugdadviseur voor het NGJ, de workshop over een doelgerichte jeugdvereniging.
Er worden ervaringen uitgewisseld en een strip gemaakt om te kijken wat jij zou doen om iemand mee te krijgen naar een JV. Conclusie is dat een JV draait om geloofsopbouw en samen zijn. Op het jaarlijkse NGJ-kaderweekend wordt een soort cursus in een JV leiden en organiseren gegeven.
Fiets
Aan het eind van de dag worden nog enkele opwekkingsliederen gezongen en sluit Albert Borreman af. Hij vertelt nogmaals over de keuze voor God en dat wij gerust ons vertrouwen op Hem kunnen stellen.
Even langzaam als ze gekomen zijn, vertrekken de jongeren weer. Velen zeggen het leuk te hebben gevonden, al hadden ook zij een grotere opkomst verwacht. In elk geval hebben zij alle reden om met vertrouwen verder te gaan. Zoals Borreman het zei: ‘Het is alsof je op je fiets springt en God bij je achterop zit.’