Leven met verwachting
2005-06-03
De laatste jaren is het inzicht gemeengoed geworden, dat het Nieuwe Testament een door en door eschatologisch boek is. Dat wil zeggen, dat alles staat onder de spanning van het naderende einde. Over ons is ‘het einde der eeuwen gekomen’, 1 Korintiërs 10:11.- Jaargang 49
- nummer 11
We leven sinds de hemelvaart van Jezus ‘tussen de tijden’. Het koninkrijk is in Hem de wereld binnengebroken, en daarmee is de wereld fundamenteel anders geworden, en toch is het er nog niet helemaal. Wat we er nu van zien is aanbetaling van iets veel groters. Deze hele schepping zal verlost worden en delen in de heerlijkheid van Christus.
Uitzien
Voor onze praktijk als gemeente van Christus maakt het veel verschil, hoe we ons hierin opstellen. Is het allemaal meer van hetzelfde, of zien we gespannen uit naar tekenen van zijn komst? Voor mij is het sleutelwoord in de charismatische ervaring het woord ‘verwachting’ geworden.We mogen ons ‘vol verwachting spoeden naar de komst van de dag Gods’,
2 Petrus 3:12. Dat is bepaald niet passief. We mogen ook hier en nu naar Hem uitzien.
De plaats waar Hij zich speciaal openbaart is in het midden van de gemeente. Vanaf het begin werd er in die verwachting gebeden, met name bij het avondmaal. Maranatha: Kom Heer Jezus. We verwachten dat Hij in ons midden is, en dat dat te merken is. Zijn tegenwoordigheid geneest.
Gezondheidsniveau
Ik wil samen met de gemeente steeds meer leren wat het betekent als Christus naar ons toe komt door zijn Geest. Er mag een klimaat van verwachting groeien dat hier en nu de krachten van de toekomende eeuw zichtbaar aan het werk zijn. De gemeente is een plek waar genezing te vinden is. Ik geloof dat in de christelijke gemeente het gezondheidsniveau op elk gebied kan stijgen.
Het is niet voor niks, dat Paulus een relatie legt tussen ontaarding van het avondmaal, en ziekte, zelfs overlijden,
1 Korintiërs 11:30. Ik zeg daarmee niet dat iedereen voor wie we bidden ook genezen zal worden. We moeten rekening houden met de complexiteit van Gods handelen met ons. We zijn ingewikkelde wezens van geest, ziel en lichaam. In al die onderdelen kunnen we ziek zijn en het is aan Hem waar Hij ons het eerst wil aanraken.
Sterker nog, er is niemand die 100 procent gezond is, en dat zullen we ook niet worden voordat Christus terugkomt. Maar tegelijkertijd mogen we wel uitzien naar echte stappen tot genezing, hier en nu.
Eigen ontdekkingen
Helaas heeft de kerk niet altijd geleefd met het besef van haar hoge roeping, om Christus present te stellen op aarde. Het lijkt wel of we steeds opnieuw moeten herontdekken, waar het werkelijk op aan komt.
Het draait allemaal om Hem, om de Naam van de Vader, om zijn rijk, zijn wil. In de kerkgeschiedenis zien we perioden van bloei en verval die elkaar afwisselen. In tijden van verval wordt de kerk beproefd en in tijden van bloei wordt ze uitgedaagd om verder te groeien. God heeft herhaaldelijk een nieuw begin gegeven, als oude waarheden werden ontdaan van stof van eeuwen, en ook nieuwe dingen aan het licht kwamen die niet eerder zo gezien waren.
Elke generatie kan daarin zijn eigen ontdekkingen doen. Niet om daarmee het verleden op een arrogante manier terzijde te schuiven. Wel om daarmee gehoorzaam te zijn aan wat God vandaag vraagt. Er zijn voorbeelden te over: in de tijd van de grote Reformatie ging het om de herontdekking van de rechtvaardiging door het geloof alleen. In de tijd van de Opwekkingsbewegingen halverwege de 18e eeuw (Wesley, Whitefield, Edwards) ging het om een persoonlijk doorleefd geloof, dat leidde tot echte levensverandering en heiliging. In het begin van de 19e eeuw kwam de zending pas echt op de agenda (Carey, Zinzendorff). En in ons land zien we daarna de enorme invloed van het Reveil dat onder andere inspireerde tot het als christen willen dragen van politieke verantwoordelijkheid (Groen, Kuyper).
Juiste houding
Een van de grootste calvinistische theologen uit de geschiedenis was ongetwijfeld Jonathan Edwards. Hij was een centrale figuur in een van de grote Opwekkingen in de geschiedenis van Amerika. Veel van de dingen die nu als specifiek ‘evangelisch’ of ‘charismatisch’ worden beleefd, speelden zich in zijn omgeving af. Hij kwam onder heftige kritiek te liggen, omdat hij zich niet uitsprak tegen de heftige emoties en de ongeordende taferelen, die zichtbaar werden als God dichterbij kwam. Van hem zijn de volgende woorden: ‘Het is de taak van elke generatie om te ontdekken in welke richting de Souvereine Verlosser zich beweegt en dan zelf ook zich te bewegen in die richting.’ Voor mij geeft dit de juiste houding aan. Als God iets nieuws aan het doen is vandaag, dan wil ik daarbij zijn.
Zalfolie
Om het voorstellingsvermogen van de lezer wat te prikkelen het volgende verhaal. Kortgeleden ontmoette ik een man, die al jarenlang op de Schotse New Wine conferentie als lid van het ministry-team mensen op een bijzondere manier zegent. Op het moment dat hij ze aanraakt begint de olie van zijn handen te stromen. Olie die heerlijk ruikt en die er zomaar is.
Niet een klein beetje, maar echt in stromen. Soms komen er honderden mensen voorbij en het gaat maar door. Ik vermoed dat er mensen zijn die dit soort verhalen alleen maar met de grootste scepsis kunnen horen. Je moet dan wel het getuigenis van honderden mensen naast je neer leggen.
Voor mij gaan de woorden van een lied dat we vaak zingen heel anders klinken:
Vader van de schepping, Volvoer uw eeuwige plan.
Maak ons een generatie die overwinnen kan.
Heer, laat uw koninkrijk komen, Waar heel de schepping op wacht En laat uw zalfolie stromen, Heer, openbaar ons uw kracht. (Opwekking 505)
Nieuwe lente
Is God iets nieuws aan het doen vandaag?
Als tenminste een kwart van de christenheid is aangeraakt door de charismatische beweging (dit wordt gezien als de grootste sociologische beweging in de geschiedenis van de mensheid), dan heeft dat ons wat te zeggen. De 20e eeuw is wel genoemd de eeuw van de Heilige Geest. Is Christus bezig zijn kerk klaar te maken voor de periode voor de wederkomst?
Ik wil deze serie afsluiten met een beeld dat Bruce Collins (een New Wine spreker) een keer had, toen hij door een winters landschap reed. Opeens zag hij middenin de kaalheid een prachtig bloeiende boom. En direct waren er de woorden: ‘As it becomes winter in the world, it will be springtime in My church’. In een wereld die in veel opzichten steeds kouder en onherbergzamer wordt, mogen we uitzien naar een nieuwe lente voor het volk van God. Totdat Hij komt in wie al ons verlangen vervuld zal zijn.
| Conferentie New Wine: Bouw uw Koninkrijk! Ook dit jaar zal er in Vierhouten van 25-29 juli een zomerconferentie van New Wine worden gehouden, met afzonderlijke programma’s voor kinderen en tieners, en creche voor de kleintjes. Er worden dagelijks grote vieringen gehouden, met lofprijzing onder leiding van Kees Kraayenoord en Roeland Smith. Er is veel gelegenheid voor ministry met de deelnemers. Er is een groot aantal seminars met sprekers als Dick van Keulen, Jan Maarten Goedhart, Edward de Kam, Wim en Greta Rietkerk, Gerry Velema, Willem Smouter, Bruce Collins, Elaine Storkey, Otto de Bruijne, Jeannette en Dick Westerkamp, en anderen. Deelnemers kunnen kamperen, maar men kan ook extern verblijven en bijvoorbeeld als daggast komen. Vorig jaar trok deze conferentie ruim 1300 bezoekers uit allerlei kerken, die bemoedigd werden voor vernieuwing van hun gemeente. Inschrijving en informatie via de website: www.new-wine.nl of telefoon 06-22254543 |