CAPE MAY (1)
1973-08-31
In de badplaats Cape May aan de zuidelijke punt van de staat New Jersey in de Ver. Staten van Amerika is het 8ste Wereldcongres gehouden van de Internationale Raad van Christelijke Kerken; van 13 tot 23 juni j.l. Misschien is niet iedereen van de lezers op de hoogte van het bestaan en het doel van deze "raad".- Jaargang 17
- nummer 31
Laat ik ter informatie van hen die niet op de hoogte zijn iets mogen mededelen omtrent de "raad" en zijn doelstellingen.
• Informatie
Deze "raad" is opgericht in augustus 1948 te Amsterdam. Vijf en twintig jaar geleden. Op dit congres in Cape May werd die oprichting, vijf en twintig jaar geleden, herdacht. Sedert de oprichting hebben zes voltallige vergaderingen of wereldcongressen plaats gevonden wanneer ik de eerste in Amsterdam niet meetel.
De tweede voltallige vergadering heeft plaats gevonden in 1950 te Genève. De derde in 1954 in Philadelphia in de staat Pennsylvenië in Amerika. De vierde in Rio Petropolis in Brazilië in 1958. De vijfde in Amsterdam in 1962 en de zesde weer in Genève in 1965 en daarna het zevende in Cape May in 1968 en nu in de zomer van 1973 het achtste, weer in Cape May.
Het doel van de "raad" is een samenwerkingsorgaan te zijn voor kerken (hetzij in denominatieverband hetzij als plaatselijke kerken), die aan de Bijbel als Gods Woord vasthouden. Zo'n samenwerkingsorgaan zou de verbreding en de verdediging van het evangelie moeten dienen. Het zou ook de handhaving van een wereldwijd, standvastig getuigenis moeten dienen met betrekking tot de grote feiten en geopenbaarde waarheden van het historisch christendom en dan met name van de grote leerstellingen of dogma's van de protestantse reformatie van de zestiende eeuw.
Al verder wil de "raad" als samenwerkingsorgaan helpen bij de vervulling van taken die de kerken beter kunnen verrichten in samenwerking dan gescheiden, ieder apart voor zich. Hier is vooral te denken aan het vervullen van de zendingsopdracht. De "raad" wil de zendingstaak van geen enkele kerk aan die kerk ontnemen. Hij wil ook niet zèlf de zendingsopdracht ter hand nemen, zoals men wel eens heeft geschreven; evenmin zich begeven in de interne zendingsarbeid van enige aangesloten kerk. Hij beoogt alleen de uitvoering van de zendingstaken te vergemakkelijken.
Hier en daar ondervindt men bij het zendingswerk wel eens moeilijkheden vanwege overheidsbepalingen enz. De "raad"
wil helpen deze te overwinnen waar nodig.
In een folder getiteld: "Wat is de ICCC?", een uitgave van de Internationale Raad, Frederiksplein 24, Amsterdam, lees ik met betrekking tot het doel van de "raad" dit:
"Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat de kerken van Christus in alle landen gemeenschap met elkaar zoeken en onderhouden. De apostolische zendbrieven met hun vele groeten van de ene kerk aan de andere, herinneren ons er aan dat de Kerk van Christus één is in Hem. Het is dus toe te juichen dat deze kerken, gebruik makende van de moderne communicatiemiddelen, met elkaar incontact treden. Niet alle kerken handhaven echter de genoemde schriftuurlijke waarheden. (Daarmede wordt gedoeld op de schriftuurlijke waarheden die in de z.g. leerstellige grondslag van de "raad" zijn omschreven - J.M.).
Er zijn tal van grote kerkengroepen in de wereld, die met hun eens toevertrouwde pand niet hebben bewaard. De oprichting nu van de Internationale Raad van Christelijke Kerken staat mede in verband met dit abnormale verschijnsel. De Constitutie (dit is de leerstellige grondslag J.M.) begint daarom met te zeggen dat het "de roeping is van alle ware kerken van de Here Jezus Christus om -een duidelijk getuigenis af te leggen van haar geloof in Hem, inzonderheid in deze zo donkere dagen van toenemende afval in vele belijdende kerken ... "
De folder zegt verder:
"Wij moeten daarbij bedenken dat het internationaal karakter van onze tijd ook op de kerken zijn stempel heeft gezet. Zo is de hedendaagse oecumenische beweging tot ontwikkeling gekomen, waarin de vrijzinnigheid en de nieuwe "orthodoxie" een belangrijke rol spelen, terwijl de Grieks-Orthodoxe Kerk tot de Ie, hoort en de Roomse Kerk even hartelijk welkom is. De invloed van het Marxistisch denken in de Wereldraad van Kerken is zo groot dat vooral sedert Uppsala 1968 de revolutie als evangelie wordt gepredikt, zonodig met gebruik van geweld. Communistische sympathieën worden meer en meer openlijk uitgesproken. De financiële en morele steun aan guerillagroepen, met name in Afrika, heeft alom verzet opgeroepen.
De oecumenische samenbundeling van vele kerken betekent helaas een versterking van aan het evangelie vijandige machten.
In het licht van deze ontwikkeling is het duidelijk dat alle kerken die begeren bij het Woord Gods te blijven, in onze tijd een wereldwijde roeping hebben, waarbij zij elkaar dringend nodig hebben. Daarom zegt de Constitutie dat de Internationale Raad is opgericht met het ook op
"de handhaving van een zuiver, onwrikbaar en wereldomvattend getuigenis van de grote feiten en geopenbaarde waarheden van het historisch Christendom en vooral van de grote leerstellingen van de Protestantse reformatie, het vervullen van werkzaamheden die beter gezamenlijk dan afzonderlijk kunnen worden verricht en bv. een enorme internationale hulpaktie in India enz.
de vereenvoudiging van het vervullen der plichten die voortvloeien uit de opdracht van Christus aan Zijn Kerk om het Evangelie te verkondigen aan alle geslacht en taal en volk en natie"."
• Lidmaatschap
Betreffende het lidmaatschap van de "raad" is mede te delen, dat dit alleen maar openstaat voor kerken. Er zijn twee soorten van kerken-leden. Ten eerste kan een kerkgroep of denominatie lid worden. Men noemt dit lidmaatschap van een kerkengroep: een constituerend lidmaatschap. Ten tweede kunnen plaatselijke kerken als lid toetreden voorzover deze niet via haar kerkverband reeds lid zijn of via haar kerkverband lid zijn van de Wereldraad.
Zulk een lidmaatschap van een plaatselijke kerk heet adviserend.
Voor beide soorten lidmaatschap is vereist instemming met de zogenaamde preambule en de leerstellige grondslag.
Hier is een van de essentiële verschillen met de Wereldraad van Kerken. die de interpretatie van de Z.g. basisformule geheel in de vrijheid der leden-kerken laat.
Hier wordt instemming vereist met de leerstellige grondslag. De formulering daarvan is zodanig dat er geen ruimte voor eigen interpretatie overblijft.
• Grondslag
Wat de grondslag betreft is op te merken dat de "raad" er zich van meetaf van bewust is geweest, dat de moderne theologie dikwijls onbijbelse leringen verbergt onder rechtzinnige formuleringen en termen. Overtuigd dat de basis voor samenwerking meer dan een formule moet zijn die de aangesloten kerken naar eigen inzicht kunnen interpreteren, werd daarom een leerstellige grondslag aanvaard, die niet voor tweeërlei uitleg vatbaar is.
Inzonderheid die leerstukken, die door vele theologen van deze tijd worden geloochend of met een andere inhoud gevuld, zijn nadrukkelijk en duidelijk omschreven.
De grondslag behoorde naar de overtuiging der oprichters vijf en twintig jaar geleden een eerlijke en duidelijke, schriftuurlijke te zijn.
In de grondslag wordt de goddelijke inspiratie van de gehele heilige Schrift en de daaruit voortvloeiende onfeilbaarheid van de Schrift uitgesproken.
Daarbij wordt gesteld dat de Schrift als het Woord van God hoogste en beslissende regel voor geloof en leven is. Voorts wordt de drie-eenheid beleden. De godheid en de waarachtige, maar zondeloze mensheid van de Here Jezus. Zijn geboorte uit de maagd Maria. De plaatsbekledende zoendood van de Here Jezus. Zijn opstanding uit de doden en de wederkomst in macht en heerlijkheid.
Ook wordt de algehele verdorvenheid van de mens door de zondeval beleden enz. Uitgesproken wordt dat de Apostolische geloofsbelijdenis als weergave van de waarheid der heilige Schrift onverzwakt wordt gehandhaafd.
• Begripsmatige precisering
We weten dat de idee van een universele eenheid van de mensheid uit het Woord van God is.
Uit één bloed, uit Adam, stamt de mensheid. In Christus ligt de eenheid van de nieuwe mensheid.
In beide gevallen hebben we te doen met een universele eenheid van de mensheid. De aanleiding van de pogingen aan de eenheid van de Kerk enige gestalte te geven alleen al door een samenwerkingsorgaan in het leven te roepen, ligt vooral in de vooruitgang van de technische mogelijkheden, waardoor intercommunicatie mogelijk is gemaakt meer dan in vroegere eeuwen het geval was. Tal van factoren hebben de opkomst van deze samenwerkingspoging voorbereid. We laten deze factoren rusten. De oprichting van de Wereldraad in 1948 is de belangrijkste directe factor geweest.