Kerknieuws
1973-08-31
Bedankt voor Leerdam (vac. W. Vis): ds J. H. Veefkind te Krommenie.- Jaargang 17
- nummer 31
Kampen: Ds J. O. Mulder is 1 augustus j.l. met emeritaat gegaan.
Hij blijft in de kerk van Kampen voorlopig nog hulpdiensten verrichten.
Ds W. Vis hoopt op zondag 9 september a.s. afscheid te nemen van de kerk te Leerdam. Hij zal, na bevestiging door ds J. O. Mulder, op zondag 16 september a.s. intree doen in de kerk te Kampen, waar hij de vakature, ontstaan door het overlijden van ds C. H. Lindeboom, zal gaan vervullen.
Ds F. van Deursen heeft zich op zondag 12 augustus j.l. aan de kerk te Apeldoorn verbonden met een preek over Jozua 24: 1-28.
Hij werd vooraf in zijn ambtsdienst aldaar bevestigd door dr B. Jongeling te Groningen, die voorheen de kerk te Apeldoorn heeft gediend.
Emeritaat ds J. J. Verleur. Op diens verzoek heeft de kerkeraad te Lisse besleten ds Verleur met ingang van 1 januari 1974 eervol ontslag te verlenen uit de ambtelijke dienst.
Lisse. De kerkeraad van de gereformeerde kerk (binnen verband) werd bereid gevonden tot een minnelijke schikkina met betrekking tot de kerkelijke goederen.
De pastorie en de helft van de fondsen van de diakonie en het zgn.orgelfonds zullen aan de gereformeerde kerk (buiten verband) worden afgestaan, terwijl voor gebruik van de pastorie sedert november 1971 geen vergoeding zal worden gevraagd. De kerkeraad van de gereformeerde kerk (buiten verband) besloot in deze schikking te berusten en de gevolgen daarvan te aanvaarden.
Ds W. Bax hoopt op zondag 16 september a.s. zijn intree te doen in de kerk te Nijverdal na tevoren bevestigd te zijn door ds D. K. Smit te Vlaardingen.
Utrecht. Ter vergadering. van de raad van de kerk te Utrecht-Centrum werd door een broeder der gemeente de invoering van het Nieuwe Liedboek bepleit. De Raad besloot na uitgebreide bespreking eerst de gemeente te horen alvorens een beslissing te nemen tot een algemeen gebruik in de erediensten over te gaan.
Amsterdam-Centrum. De kerkeraad nam een voorstel van br. J.
Waagmeester, theologisch student met preekkonsent, over om aan de eerstvolgende klassisvergadering te verzoeken studenten, die preekkonsent hebben aangevraagd, aanwezig te laten zijn bij de bespreking van de door hen geleverde predikatie.
Soemba-Borneo (36) Het goed beheersen van een taal is wel een eerste voorwaarde als je in den vreemde bent. Nu is dat voor wat Soemba betreft, een heel groot probleem, want je kunt niet spreken over "de Soembanese taal". Op dit toch vrij kleine eiland is namelijk sprake van twee taalfamilies, een oostelijke en een westelijke groep. En deze verschillen zó sterk, dat men elkaar niet eens verstaat. Verder zijn er binnen de twee taalgroepen ook grote verschillen, zodat vrijwel elke stam een eigen dialekt heeft. Dat is gevolg van de grote tegenstellingen, die er in het verleden waren en die dan tot stam-oorlogen uitgroeiden.
Daardoor ontstonden vele kleine gesloten gemeenschannen, van vijf- tot tienduizend mensen, elk met een eigen adat, in hun spreken soms onverstaanbaar voor de naaste buren.
In zo'n omgeving is de familie Goossens terecht gekomen en ieder begrijpt, wat dat betekent.
En welke gevolgen dit ook met zich brengt, als de goeroe's op pad gaan om in heidense kampongs het evangelie te brengen.
Weliswaar heeft het onderwijs in de loop van de jaren veel overbrugd.
Op de scholen werd tot ongeveer 1950 maleis onderwezen, de taal die in heel Oost-Azië overheerst, zoals het engels dat in de westelijke wereld doet. Maar toen de republiek Indonesië tot stand kwam, werd daarbij als officiële taal de Bahasa Indonesia ingevoerd, datzelfde maleis, maar aangevuld met vele woorden uit streek-talen en op vele punten ook vervormd.
In een van onze brieven vroegen wij ds Goossens iets te vertellen over de taal-problemen en hij schrijft daarover het volgende: "Het blijkt ontzaglijk moeilijk om u een juiste indruk te geven van het taal-probleem. Het Indonesisch is een oosterse taal met een erg archaische (verouderde) structuur, waarin men zich bijzonder moeilijk vlot en modern kan uitdrukken.
Tenminste dat geldt voor de officiële geschreven taal, die ook de spreektaal is. Maar in werkelijkheid gebruikt de gewone man een heel wat eenvoudiger spreektaal, het zgn. pasar-maleis, waarin men zich inderdaad wel wat vlotter kan uitdrukken, maar dat wel erg arm is. Nu is de moeilijkheid, dat als men bij het preken bijv. de officiële Indonesische taal gebruikt, men voor de meeste mensen onverstaanbaar is, terwijl men ook niet het pasarmaleis gebruiken kan, niet slechts omdat het te "plat" is, maar ook omdat het te weinig uitdrukkingmogelijkheden heeft. Nu is het de kwestie om zuiver Indonesisch te gebruiken, dat toch eenvoudig is, zodat de mensen het makkelijk kunnen begrijpen."
En hij vertelt dan verder, dat hij daar helemaal geen moeilijkheden meer mee heeft; het gaat hem vlot af. Wel is het zo - en hij komt dat tegen als hij onze brieven aan de kerken op Soemba moet vertalen - dat hij zit met stijl en sfeer van die correspondentie, die hij graag zo goed mogelijk wil overbrengen. Dát kost veel inspanning en "daarom heb ik maar besloten om uw laatste brief niet schriftelijk te vertalen, maar die op de a.s. synode voor te lezen (dus à l'improviste te vertalen), want dan komt zo'n brief wel vlot over".
Al hoort de gewone man dan niet zijn "eigen taal" (dialekt), het evangelie is voor hem toch verstaanbaar.
De prote betekenis van het onderwijs blijkt echter duidelijk en het is op dit punt, dat er momenteel grote zorgen zijn.
Want er is praktisch geen leerplicht en voor zover er mogelijkheid en bereidheid is om scholen te bezoeken, is de regelmaat daarvan niet bijzonder groot, terwijl het wat de leerkrachten betreft, voortdurend behelpen is.
En als dan de schooltijd (lagere school, eventueel vervolgschool) voor de jongelui achter de rug is, wat dan? Dan gaan ze weer deel uitmaken van het kampong-Ieven, dat weinig perspectieven biedt. Wat zou het fiin zijn als Ab en Wil van der Veen binnenkort naar Soemba zouden kunnen afreizen om enige assistentie te geven!