TE BERDE

1973-11-09
  • Jaargang 17
  • nummer 41
Bij wijze van uitzondering zal deze kolom van tijd tot tijd weer verschijnen in ons blad.
De reden voor de huidige uitzondering is de uitzonderlijke situatie waarin we leven, wat betref de benzine. Of anders gezegd: het conflict in het Midden-Oosten en de gevolgen voor ons, met name de olieboycot door de Arabische staten van ons land en de V.S.
Het eerste wat ik daarover zeggen wil is wel dat wij niet hoeven te klagen over het feit dat Nederland bij de Arabische staten bekend staat als pro-Israël. Daarover behoeven we ons niet te schamen. Je kunt beter bekend staan als sympathie hebbend voor Gods oude bondsvolk, dan als vijand van Gods oude bondsvolk. De Jodenhaat is te lang een schandvlek geweest juist van de christelijke staten.
Onze huidige sympathie betekent natuurlijk niet dat we klakkeloos alles moeten goedkeuren wat Israël doet. Het kan en mag ook niet betekenen dat een christen de huidige staat Israël idealiseert. Het is echt geen Christ-gelovige natie. Evenmin als Nederland.
Onze sympathie mag ook niet geboren worden uit de positie van Israël als underdog. Want in het geheel van de internationale politiek zijn de Palestijnen evenzeer underdogs. Wiens schuld dat is, kunnen we nu wel in het midden laten.
Wat verwoed pro-Arabisten zeggen, nl. dat onze sympathie voor een deel voortkomt uit een bewust of onbewust schuldgevoel t.o.v. de Joden, zal ook wel een kern van waarheid hebben. We hebben Hitler in de laatste wereldoorlog te veel zijn gang laten gaan in het opsporen en uitroeien van de Joden. Daarover schuldgevoelens hebben past een christen.
We willen ook niet speculeren over het feit of het aan het optreden van de Nederlandse regering ligt, dat de olie-machthebbers nu in eens maatregelen nemen tegen ons land. In de zesdaagse oorlog leverden we wapenen aan Israël. Toen had het niet die gevolgen, die nu onze sympathie-uitingen heeft. Was Luns misschien toch bekwamer dan Van der Stoel?

Intussen heeft de olie-boycot ons te pakken. Wat dat zal gaan betekenen voor onze industrie, voor onze werkgelegenheid en voor ons gemak, vermag ik niet te overzien. Het is de taak van anderen daarover prognoses te stellen. Die "anderen" benijd ik niet.
Veel gebed voor onze regering past ons des te meer. Ook voor de regering van de U.S.A. en de U.S.S.R. en de regeringen van de direct betrokken staten bij dit conflict.
De unanieme commentaren van de politiek volgend ga ik er van uit dat het wel niet bij één auto-loze zondag zal blijven. Er zullen er meer volgen. Daarmee ben ik gekomen tot het schrijven van dit stukje aan de avond van de eerste auto-loze zondag.

De redactie van dit blad, dat dient tot opbouw van het gereformeerde leven, heeft zich afgevraagd of het t.a.v. de samenkomsten op zondag in deze situatie een dienende taak kan vervullen.
We hebben nogal wat streekgemeenten. Zelfs aannemend dat de bepalingen van de regering inzake de ontheffing voor kerkgangers, die dat nodig hebben, wat minder streng zullen worden, is het wellicht mogelijk in ons blad iets door te geven van de manier, waarop verschillende gemeenten het vervoer naar de samenkomsten op zondag hebben opgelost of ook niet opgelost. Door de uitwisseling van de ervaringen kunnen we wellicht elkaar helpen.
Daarvoor willen we onze kolommen graag open stellen.
Met deze beperking: het is niet de bedoeling dat elke gemeente of een gemeentelid in ons blad gaat schrijven over maatregelen die genomen zijn of maatregelen die gewenst geacht worden. Dat zou waarschijnlijk veel doublures geven. En dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Het verzoek van de redactie is dit: laat een ieder die een weg weet te wijzen en al ervaring heeft met het kerkbezoek op zondag de moeite nemen dit te schrijven aan de redactie. Dan is het ons mogelijk door te geven wat zinvolle oplossingen zijn. Ook de niet opgeloste moeilijkheden willen we graag weten. Ook daar kunnen we dan lessen uit trekken en misschien doorgeven hoe andere gemeenten gelijksoortige moeilijkheden wel opgelost hebben.
Hoe sneller Uw reacties, hoe beter uiteraard. Want als U dit leest is de tweede auto-Ioze zondag al in het zicht.
Hoe sneller, hoe beter. Voor het kerkbezoek. Maar ook voor de ondersteuning van de noodzakelijke maatregelen, die de regering wel moest nemen.

Klachten over "discriminatie" van de ene groep van de bevolking boven een andere hebben in onze bedoeling geen zin. Het is de taak van het parlement daarop toe te zien. Er ligt nog een motie-Van Dis.
Gerechtvaardigde klachten kunnen aan het parlement of parlementsleden worden doorgegeven.
Uw reacties graag aan het adres van de redactie.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief