‘Ongelofelijk wat er allemaal is gebeurd’
2013-04-20
In Haarlem was er ooit één CGK-gemeente, die van Haarlem-Centrum, ook wel de Raaks genoemd. Daar kwam later de Goede Herderkerk uit voort, maar sinds 2003 zijn beide gemeenten weer samengevoegd tot één gemeente: de Goede Herderkerk in Haarlem-Noord.- Jaargang 57
- nummer 8
De Raaks-kerk was een kerk in het centrum van Haarlem.
Echt een stadsgemeente, met alles wat daarbij hoort: vergrijzing als gevolg van het wegtrekken van jongeren, slechte bereikbaarheid door de centrumligging, teruglopende ledentallen.
Op de plaats waar de kerk stond, is nu een stadsvernieuwingsproject met kantoren, winkels en huizen gaande. Het gebouw werd net op tijd verkocht voor een aanzienlijk bedrag, maar al voor die tijd was er sprake van verkenningen om te komen tot een fusie van de beide Haarlemse gemeenten.
Het idee was dat we ons door het bundelen van onze krachten beter staande konden houden. Bovendien konden we door de verkoop van het kerkgebouw gaan nadenken over een evangelisatieproject. Daarvoor hadden we nu de mensen en het geld.
Maar eerst was er de fusie. Een lastig proces om twee qua sfeer verschillende gemeenten tot één geheel te laten worden.
De droom van een missionair project heeft daar zeker bij geholpen. Er was een gemeenschappelijk doel en dat zorgde voor verbinding.
Een commissie ging aan de slag. Bezinning, veel gebed en dromen – vooral veel dromen – waren het resultaat.
En een nogal wazig plan. ‘We gaan wat doen.’ Veel meer was het niet. Maar er was een gevoel van roeping. Al onze plannen zijn er niet zomaar, maar worden door God gebruikt.
De fusiegemeente was zo groot dat er voldoende werk was voor twee voorgangers. Maar toen er een vacature ontstond, hebben we ervoor gekozen om een evangelist aan te trekken.
Haarlem heeft een grote nieuwbouwwijk uit de jaren zestig, Schalkwijk, een beetje de Bijlmer van Haarlem. Er wonen veel allochtonen, er is armoede, er is criminaliteit: een echte achterstandswijk. Daar zijn we begonnen, met evangelist Dick van den Boogaart als voortrekker.
Heel voorzichtig begonnen we met één dienst per maand, in een schooltje, maar het werk groeide boven verwachting.
Eigenlijk wisten we niet waar we aan begonnen en werden we overvallen door de snelle groei. Voor we het wisten, moesten we nadenken over een permanente eigen vergaderplek. Dat werd Het Open Huis.
Het meest verbazingwekkend vond ik dat er ook veel allochtonen naar de diensten kwamen. Mensen uit diverse Afrikaanse landen, mensen uit het Oostblok, Turken en Antillianen. Meer dan twintig nationaliteiten bezoeken de diensten van Het Open Huis. En niet alleen de diensten.
Ook door de week is er van alles in Het Open Huis te doen. Koffi eochtenden, de voedselbank, een tweedehandskledingwinkel, een taalcursus.
Onze dromen zijn meer dan uitgekomen. Er komen mensen tot geloof, er mag gedoopt worden, de gemeente groeit. Ongelofelijk wat er allemaal is gebeurd. Zoveel zelfs dat er nu hard over nagedacht wordt om Het Open Huis zelfstandig verder te laten groeien. Toch weer twee Christelijke Gereformeerde Kerken in Haarlem...
Wim Bijleveld is ouderling van de Goede Herderkerk en was voorheen lid van de Raaks-kerk. Hij was betrokken bij de commissie die de eerste stappen zette op weg naar Het Open Huis.