EEN OPEN DEUR
1973-01-26
De werkelijkheid- Jaargang 17
- nummer 4
Het Evangelie, dat "een kracht Gods is tot behoud voor een ieder die gelooft" (Rom. 1 : 16a) is een deur om door binnen te gaan. Wij zijn die deur niet!
"Ik ben de deur" (Joh. 10 : 9).
Zo kan deze deur ook alleen geopend worden met een sleutel. Maar wij zijn die sleutel niet; ook bezitten we die niet! Hij is het "Die de sleutel Davids heeft, Die opent en niemand zal sluiten en Hij sluit en niemand opent". (Openb. 3 : 7).
Wat ik zo neerschrijf is heel werkelijk, eenvoudig en duidelijk voor de gelovigen. Maar het is precies dat, wat we elke dag opnieuw moeten inzien en beseffen. Want van nature zijn we niet anders dan de ongelovigen Deze hebben zichzelf een "evangelie" gemaakt, waarmede ze richting geven aan hun leven en hun gedrag regelen. De vleselijke mens heeft altijd gepretendeerd een deur te bezitten, waardoor hij kan binnengaan en zich bevrijden van zijn droevige menselijke staat, van zijn algehele verdorvenheid. De wijsheid der wereld heeft altijd beweerd de sleutel tot het geluksparadijs te bezitten.
Maar, wat zegt de HERE? "Verderven zal Ik de wijsheid der wijzen, en het verstand der verstandigen zal Ik verdoen". (1 Cor. 1 : 19).
Plannen en uitzending
Het opschrift boven dit stuk ontleende ik aan 1 Cor. 16 : 9a. Ze vormen deel van de zendingsplannen die de apostel daar meedeelde. De reden echter, waarom Paulus nog te Epheze bleef, was niet omdat hij een deur geopend had, maar omdat "mij een grote en machtige deur geopend is". Daarmede erkende hij de leiding van de Here in de plannen van zijn ambtsbediening Het is iets meer dan twee jaar geleden, dat de Vrijgemaakte Gereformeerde Kerk van Rijswijk-Z.H. mij, net als eens de gemeente van Antiochië Paulus en Barnabas, uitzond (Hand. 13 : 1-3). Ik herinner me dat vele van de broeders en zusters afscheid namen met dit vaarwel: "dat de HERE je een grote en machtige deur opene temidden van je landgenoten."
Goede berichten
En nu zal ik verhalen.
Na veel aanbellen bij deur na deur; na veel contacten te hebben gelegd, na heel veel christelijke lectuur te hebben verspreid... kwam er een dag, eind september 1972, dat iemand me opbelde. Die me belde was de vader van een gezin. Deze had verschillende malen het evangelische radioprogramma gehoord van "La Hora de la Reforma" (het uur van de reformatie) en had aan het opgegeven adres geschreven om nadere inlichtingen. Hij had mijn antwoord ontvangen op zijn brief. En nu belde hij me op, mede uit naam van zijn vrouw, of ik hen wilde bezoeken.
En dit deed ik. De eerste maal op zondag 1 oktober en sindsdien zijn we elke zondag samengekomen, nu eens in hun huis, dan weer in het onze.
Het zijn samenkomsten van gebed en Bijbelstudie. De belangstelling van dit gezin om het Evangelie te leren kennen is opmerkelijk. Laten we er nu aan denken: "Ik ben de deur"; en laten we ook bedenken dat Hij zegt: "en wie klopt, dien zal opengedaan worden" (Matth. 7: 8a). Dat we toch leven in geloof aan de beloften van de Goede Herder.
Uit hun levensgeschiedenis
Dit jonge gezin stamt uit roomskatholieke kring. In de roomse kerk werd hun huwelijk gesloten. Ze hebben 2 dochtertjes van 6 en 8 jaar oud.
Zeven jaar na hun huwelijk werden ze lid van de sekte der Zevendedags-Adventisten en ze zijn dat een jaar lang geweest. De vader ontving een diploma voor Bijbelkennis. Later kwamen er moeilijkheden met de voorgangers van deze sekte over sabbatsrust, de tienden en de toepassing van de natuurgeneeskunde.
Door onderzoek van Gods Woord begonnen man en vrouw de misvattingen te ontdekken waarin ze leefden en zo braken ze met dit alles. Toen kwam er een moeilijke tijd voor hun godsdienstig leven. Gedurende een half jaar bezochten ze verschillende evangelische kerken in Barcelona, en spraken met de betrokken
predikanten. Maar hun kijk verhelderde niet. Waar wilde de Here hen heenleiden?
Hun gebed, zoals ze mij vertelden, was een dagelijks de Here smeken om hen te leiden tot de gemeente van Jezus Christus.
Toen het evangelisch programma van "La Hora de la Reforma" in de ether kwam luisterden ze elke week. Toen besloten ze zich met het adres, in dit programma opgegeven, in verbinding te stellen. Zo kwam hun brief, toen mijn antwoord, en volgde al wat ik hier boven vertelde.
Een plan in uitvoering en met perspectieven
Onze zondagse bijeenkomsten vinden plaats of ten huize van dit gezin of in ons huis. Maruja, mijn vrouw, heeft zich belast met de Bijbellessen aan de twee dochtertjes van dit gezin en aan onze kinderen.
Daarop heb ik ook anderen uitgenodigd met wie ik al contacten onderhield.
Twee dames gaven daaraan reeds enige malen gevolg en hebben zich bij ons gevoegd en willen graag blijven komen.
Door al deze dingen meen ik, met de apostel, te mogen zeggen: naar het zich laat aanzien "is mij een grote en machtige deur geopend" (1 Cor. 16: 9a).
Vermaningen en groeten
Iets verder lezen we: "Weest waakzaam, staat in het geloof" (vs 13). Zelf wil ik deze vermaning van de apostel ter harte nemen en ook u moge die aanvaarden.
Telkens weer.
En niet minder belangrijk en praktisch is ook wat we 10 het volgende lezen: "Laat alles bij u in liefde toegaan"
(vs 14). Deze woorden aan het slot van deze brief, zijn als een weerklank van die, welke we beluisteren in hoofdstuk 13. En ik weet me daarmede door de apostel herinnerd aan wat het geloof in Jezus Christus van mij, van ons allen vordert.
Wanneer hij aan de Filippenzen schrijft, zegt hij: "Indien er dan enig beroep op u gedaan mag worden in Christus, indien er enige bemoediging is der liefde, indien er enige gemeenschap is des geestes, indien er enige ontferming en barmhartigheid is, maakt dan mijn blijdschap volkomen door eengezind te zijn, één in liefdebetoon, één van ziel, één in streven, zonder zelfzucht of ijdel eerbejag; doch in ootmoedigheid achte de een den ander uitnemender dan zichzelf; en ieder lette niet slechts op zijn eigen belang, maar ieder lette ook op dat van anderen.
Laat die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was" (Filip. 2: 1-5).
Nog eens, laten we bedenken, dat Hij ons gezegd heeft: "Ik ben de deur" en dat alleen Hij het is "Die de sleutel Davids heeft, Die opent en niemand zal sluiten en Hij sluit en niemand opent.
Broeders en zusters van de zusterkerken in Nederland "u groeten al de broeders" (1 Cor. 16: 20) uit Calle Calabria 166, Barcelona, Spanje, tezamen met allen, die evenals wij, zich scharen rond het Woord van God, het Evangelie, "dat een kracht Gods tot zaligheid is".
"Maranata! De genade van de Heer Jezus Christus zij met u.
Mijn liefde is met u allen 10 Christus Jezus". Amen.
Barcelona, december 1972