Ds. Veefkind na 50 jaar opnieuw op de kansel in Buitenpost
2013-07-13
BUITENPOST – Ds. Koos Veefkind ging op 16 juni voor het eerst na bijna 50 jaar weer voor in de GKv Buitenpost, in het kader van zijn vijftigjarig ambtsjubileum. Het was een emotionele zondag, aangezien ds. Veefkind na de kerkscheuring van de NGK en GKv niet meer in de gemeente was voorgegaan.- Jaargang 57
- nummer 14
Het is een ontroerend moment als ds. J.H. (Koos) Veefkind, emeritus predikant van de NGK, op 16 juni 2013 na bijna 50 jaar opnieuw de preekstoel in Buitenpost beklimt, nu in de Fonteinkerk.
Op 14 juli 1963 deed hij dat voor de eerste keer in het toenmalig kerkgebouw aan de Irenestraat. Hij werd in die dienst door zijn broer ds. A. (Bram) Veefkind bevestigd als predikant van de GKv Buitenpost.
Als het de pastorale raad van GKv Buitenpost eerder dit jaar ter ore komt dat ds. Veefkind in juli 2013 zijn vijftigjarig ambtsjubileum hoopt te vieren, is een contact tussen ds. Roel Prins, de huidige predikant van Buitenpost, en ds. Veefkind snel gelegd. Die is blij verrast door de uitnodiging om nog een keer in zijn eerste gemeente te preken en op 16 juni reist hij dan ook samen met een aantal familieleden naar Buitenpost.
Het begin van deze dienst is indrukwekkend vanwege het lied dat wordt gezongen. Het geeft treffend weer waar ieder gemeentelid met zijn pijnlijke wonden terecht kan, wie de Gastheer van dit huis is en hoe gezegend men is als men dit huis binnengaat. Tijdens zijn preek haalt ds. Veefkind dit lied opnieuw aan.
Genezend
Het eerste deel van de dienst neemt ds. Roel Prins voor zijn rekening. Hij spreekt zijn dankbaarheid uit over het feit dat ds. Veefkind in deze dienst voorgaat en wijst op de goede contacten die er op veel plaatsen zijn tussen de Nederlands Gereformeerde Kerken en de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt.
Ds. Prins benoemt ook dat de kerkelijke breuk nog steeds pijn doet en memoreert de moeilijke periode die ds. en mevrouw Veefkind in Buitenpost meemaakten. Hij spreekt de wens uit dat deze dienst genezend en helend mag zijn voor hen en voor de gemeente in Buitenpost.
Paradijs
In het tweede deel van de dienst komt ds. Veefkind zelf aan het woord. Hij deed intrede in Buitenpost met een preek over Johannes 1:29: ‘Zie het lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt.’ Nu preekt hij over het vervolg daarop (Johannes 1:35-43): ‘Wat zoeken jullie? Waar logeert u? Kom maar mee, dan zul je het zien.’ ‘Het begon zo gewoon, zo simpel, maar voor de evangelist Johannes is het voorpaginanieuws.
Jezus komt en hij vraagt: “Kan ik jullie ergens mee helpen?” Het wordt een blijde boodschap en wat maakt dat simpele begin een indruk op de volgelingen van Jezus. Een ontmoeting met Jezus, een oog- en hartopener, heilbrengend, levenwekkend.
Daar word je niet alleen een ander mens van, maar ook een nieuw mens. Jezus, die zelf goed is, die jou goed maakt. God schiep ooit hemel en aarde. Ons mensen is het niet gelukt om het paradijs terug te krijgen. Jezus lukte het wel, in de onwaarschijnlijk korte tijd van dertig jaar. Hij maakt deze hemel en aarde nieuw. Een paradijs. Volg zijn voetspoor, dat uitkomt bij het kruis. Hij draagt jouw kruis door het graf heen een nieuwe wereld in. Kom maar, volg Mij maar, dan zul je het zien, Zijn heerlijkheid.’ Aan het slot van de preek verwijst ds. Veefkind naar Martin Luther King, die opkwam voor de slaven in zijn land en dat met zijn leven moest bekopen.
‘I have a dream’, riep hij blank en zwart toe. ‘Jezus Christus heeft een droom, Hij gaf die aan Johannes en Hij geeft een droom aan ieder die overwint.’ Ook ds. Veefkind heeft een droom: ‘Ik zie een nieuwe wereld, een nieuwe mensheid en een nieuwe menselijkheid.
Een gemeente vol warmte en hartelijkheid, een samenleving van ongeschonden leven, pure blijdschap. Mannen en
vrouwen die elkaar aanvaarden, als grote geschenken van God.’
Pijn weggenomen
Na de kerkdienst is er voor gemeenteleden die ds. en mevrouw Veefkind nog kennen gelegenheid voor een hernieuwde kennismaking.
De woorden die aan het begin van de dienst werden gezongen, blijken die zondag waar te zijn: ‘Dit huis, waarin men smarten deelt, weet hoe Gods liefde harten heelt.’ Ds. en mevrouw Veefkind blikken in het kerkblad van Buitenpost van 30 juni als volgt terug: ‘Na ons vertrek in 1967 heeft mijn man nog een paar keer in Buitenpost gepreekt, tot de kerkscheuring dat onmogelijk maakte. Op 16 juni is die pijn weggenomen.
Hij mocht weer op die preekstoel staan. Dat was heel emotioneel.
Als je het later terugziet op de video komen die emoties nog sterker terug. Dit is toch echt gebeurd en geeft hoop voor de toekomst! Ook een grote verrassing was het om oude bekenden te kunnen ontmoeten en herinneringen op te halen. We hebben veel goede herinneringen. We zijn heel dankbaar. Soli Deo Gloria!’
Ineke Antuma is communicatiemedewerker van de GKv Buitenpost en schreef dit artikel voor de Kerkbode voor Groningen, Fryslan en Drenthe van de GKv.
| Dit huis, een herberg onderweg voor wie verdwaald in heg en steg geen rust, geen ruimte meer kon vinden; een toevluchtsoord in de woestijn voor wie met olie en met wijn pijnlijke wonden liet verbinden; dit huis, waarin men smarten deelt, weet hoe Gods liefde harten heelt. |