Verbonden met wonden
2013-11-01
Is het nodig, een Special over wonden die een mens in het leven kan oplopen? Zijn daar niet genoeg boekjes over? En kunnen we niet terecht bij een keur aan hulpverleners? Waarom dan ook nog deze extra uitgave vol pijn en verdriet?- Jaargang 57
- nummer 21
De vraag stellen is het antwoord geven. Omdat het vaak zo gaat in de praktijk. Je koopt of je krijgt een boekje en/of je gaat naar een hulpverlener. Daar is niets mis mee. Maar als je leeft met een wond kun je op die manier toch eenzaam worden. Al krijg je aandacht, dan valt het nog niet mee om daarover een gesprek te hebben. De pijn wordt ontweken, dat is ergens wel logisch. Maar zoeken we niet allemaal troost en houvast als we op zondag samenkomen voor God? Samen zingen en bidden wij. Maar wat weten we van elkaar?
De opzet voor deze Special kwam tot stand in een gezamenlijk overleg van redacteuren van beide bladen.
We vroegen elkaar of het echt zo zou zijn dat we pijn bij ons dragen die we meestal niet vertellen. En het was zo. De een na de ander kwam tevoorschijn met iets dat voor de meeste anderen niet bekend was. Een wond, een lijden, een strijd waar we het zomaar niet over hebben, niet in een kennismakingsrondje en ook niet bij een werkoverleg. Toen wisten we dat we deze Special wilden maken, om mensen te helpen naar voren te komen en niet langer eenzaam en onbegrepen te zijn in de eigen omgeving. En om aanzetten te geven voor oprecht meeleven, zonder allerlei goedbedoelde oplossingen en adviezen.
Het resultaat is verrassend. We mogen kijken in levens van mensen. Regelmatig voel je dat woorden maar gebrekkig zeggen wat er aan de hand is. Maar al lezende zul je een rode draad ontdekken die wij als redacteuren niet verzonnen hebben. Namelijk hoe over God wordt gesproken, hoe het geloof in Hem door lijden heen zich verdiept. Niet automatisch maar als een bijzondere rijkdom.
Deze verdieping van vertrouwen en van verwachting is niet bedoeld voor een eenzaam leven, maar wil tevoorschijn te komen als vrucht aan de wijnstok Christus, ter bemoediging van iedereen.
We willen in deze Special dienstbaar zijn aan de bloei van Christus kerk, de bloei die ontstaat door de wijze waarop de Landman snoeit. Laten we ervaren hoe diep we daarin met elkaar verbonden zijn.