Gedicht
2013-11-01
Zeven weken na de aardbeving viel de kou in- Jaargang 57
- nummer 21
en begon het licht te sneeuwen. Als op een teken
tilde een vader zijn zoon van de grond, blauw,
en droeg hem op een deken tot buiten het kamp,
naar Moria, waar een struikje stond. Hij had geen mes
om mee te steken, geen vuur, geen gekloofd hout.
De vader hurkte neer, de jongen had geen kracht meer
om te spreken. Zij hoorden niets dan sneeuw.
Maarten van Aes