Waarom verlangen naar de toekomst met Christus?
2014-07-12
Ik geniet (de meeste tijd) van mijn werk. Ik heb een lieve vrouw en kinderen. Ik word in december misschien opa.- Jaargang 58
- nummer 14
En ik heb heel veel zin in onze vakantie naar Noorwegen. Hoezo verlangen naar de toekomst met Christus? Het is helemaal niet gek als je zo denkt. Het zou pas raar zijn als je níet zou genieten van zulke zaken; zaken die God zelf bedacht heeft. Maar er is méér dan dat. Er zijn vele redenen om de toekomst met Christus boven aan ons verlanglijstje te zetten.
Per week doen in ons land 24 vrouwen aangifte van verkrachting. 1 op de 20 vrouwen in Europa is verkracht (9 miljoen slachtoffers). Een derde van alle Europese vrouwen is vanaf de leeftijd van 15 jaar weleens het slachtoffer geweest van lichamelijk of seksueel geweld.
Er zijn wereldwijd ongeveer 1,2 miljard mensen die in absolute armoede leven. Zij beschikken niet over basisbehoeften zoals schoon drinkwater, onderdak, voeding en onderwijs.
Elke 6 seconden sterft een jong kind aan ondervoeding, elke minuut 11 kinderen, elk uur 600 kinderen, elke dag 15.000 kinderen, elk jaar 5,6 miljoen kinderen.
Wereldwijd worden dagelijks gemiddeld 115.000 ongeboren kindjes gedood; dat is jaarlijks 42 miljoen. 1 op de 5 zwangerschappen in de wereld eindigt in een abortus. In Europa is abortus de eerste doodsoorzaak.
Elk jaar zijn wereldwijd ongeveer 490.000 mensen het slachtoffer van moord. Dat is een veelvoud van het aantal dodelijke slachtoffers van oorlogen, terreuraanslagen en andere gewapende conflicten.
De vervolging van christenen in met name de islamitische wereld is nog nooit zo erg geweest als nu. Er worden op dit moment over de hele wereld tussen de 200 en 300 miljoen christenen vervolgd vanwege hun geloof in Jezus Christus. Er is een schrikbarende toename te constateren van moordpartijen, verbanningen, huisonteigeningen, landrovingen, brandstichtingen, afpersingen en verkrachtingen.
Er is op deze aarde heel veel onrecht en er wordt geweldig geleden; alleen Christus kan daar een einde aan maken
In Nederland vinden tussen de 35.000 en de 37.000 echtscheidingen per jaar plaats. 1 op de 6 kinderen onder de 21 jaar maakt een scheiding van zijn of haar ouders mee.
Zelfdoding is 1 van de 3 belangrijkste doodsoorzaken in de leeftijdsgroep 15-44 jaar. Wereldwijd doden jaarlijks bijna 1 miljoen mensen zichzelf: meer dan het aantal dat sterft door moorden en oorlog samen. Tussen de 10 en 20 miljoen mensen doen een zelfmoordpoging.
Ook in ons land is het aantal zelfdodingen de afgelopen 5 jaar sterk toegenomen. In 2008 maakten 1.353 mensen een eind aan hun leven, in 2014 waren dat er 1.753: een stijging van 30 procent.
Zulke cijfers doen je beseffen dat er veel meer is dan jouw al dan niet gelukkige leventje en dat er op deze aarde heel veel onrecht is en geweldig geleden wordt. Alleen Christus kan daar een einde aan maken.
‘Door Christus worden wij rechtvaardig en heilig en door hem worden wij verlost’ (1 Korintiërs 1:30). Alleen al om deze reden zou met stip boven aan ons verlanglijstje moeten staan: kom, Here Jezus, kom!
Mondjesmaat
Wij zijn geschapen om God te loven en te prijzen. De Westminster Confessie opent met de vraag: ‘Wat is het doel van God met de mens?’ Het antwoord: ‘Om God de glorie te geven en zich in Hem te verheugen voor eeuwig.’ God is degene van wie ik voor mijn leven volkomen afhankelijk ben. ‘In hem leven wij, bewegen wij en zijn wij’ (Handelingen 17:28). Zonder zijn Zoon raak ik meteen reddeloos verloren. ‘Wij weten: er is één God, de Vader, uit wie alles is ontstaan en voor wie wij zijn bestemd, en één Heer, Jezus Christus, door wie alles bestaat en door wie wij leven’ (1 Korintiërs 8:6).
Dat weten we, dat geloven we en als we erover nadenken, beseffen we het ook best. Toch vertaalt het zich vaak maar weinig in adequate en hartelijke aanbidding en lofprijzing.
God krijgt ook van ons vaak slechts mondjesmaat de lof die Hem toekomt.
Sporthelden, kampioenen en helden kunnen bij ons vaak op een enthousiaster onthaal rekenen dan God, en dat is zo unfair. Daarmee wordt God zo’n onrecht gedaan!
Ook daarom is het goed als de toekomst met Christus zo snel mogelijk komt. Om onze God en zijn Zoon niet langer tekort te doen en om zo getransformeerd te worden dat wij hun vanuit ons hart en zonder grens eindelijk schenken waar zij recht op hebben en waar wij voor gemaakt zijn: lof en aanbidding (Heidelbergse Catechismus, zondag 3).
Rehabilitatie
Net als Job krijgen mensen op de meeste waaromvragen in hun leven geen antwoord. Waarom gebeurt dat in haar leven? Waarom liet God hem dat overkomen? Waarom die omslachtige weg voordat de volmaakte wereld gerealiseerd kan worden?
Waarom die oneerlijke, ongelijke behandeling? Je kunt daarover piekeren en blijven piekeren. Steeds komen de vragen opnieuw boven en willen ze een antwoord.
Omdat we er toch niet uitkomen, vinden we soms een soort modus die ons tot een stille berusting brengt. Maar als ik straks voor God sta, hoor ik het antwoord wel. En ik vertrouw erop dat Hij en zijn antwoord goed zijn.
Dit geeft aan dat moment van straks iets moois: de ‘rehabilitatie’ van God voor het front van miljoenen beschuldigende vingers en verwijtende woorden. De definitieve verdwijning van alle waaromvragen. Echt iets om naar uit te kijken.
Ons ware selfie
Dirk leerde op jonge leeftijd om stokstijf te staan als zijn vader dronken thuiskwam. Zo voorkwam hij dat hij geslagen werd. Nu, 30 jaar later, doet hij dit nog steeds. Niet wanneer zijn vader thuiskomt (die is allang dood), maar wanneer zijn vrouw boos is.
Dirk vindt dit heel vervelend, want eigenlijk is hij een speelse, open man.
Wat je bij Dirk ziet, zie je in meer of mindere mate bij ieder mens gebeuren.
Niemand is hier helemaal zichzelf. Er zijn zo veel kleine en grote vergroeiingen en scheeftrekkingen, als gevolg van ouders die zeiden: ‘we houden van je als…’, gevoelens die altijd onderdrukt zijn, de enge kerk waar je in groot geworden bent, de angst die je is aangepraat en die je weerhoudt om dingen te doen, de plek die je inneemt in de maatschappij, de kwaliteit van je huwelijk of dat van je ouders, die aanranding, dat ongeluk, die handicap... En nog zoveel meer dingen.
Niemand is echt zichzelf. Wat zou het daarom geweldig zijn om in een wereld te leven waar dat wel het geval is. Waar het zo veilig is dat iedereen hélemaal zichzelf is. Nog even geduld: Hij komt eraan
Begraven gaven
God, diep in mij staan krachten en gedachten op,
Maar al te ver nog van mijn hoofd en handen.
Mijn golven, in de verte hoog en in galop,
Zij moeten steeds zo kalm en kabbelend stranden.
‘k Lach naar mijn scheppingen door ‘n sluier tranen heen,
Voel àchter mijn begin het nooit-begonnen -,
Steeds duikt mijn denken weg, blijft voor zich zelf alleen
Als ‘t zwart-omhangen schoon van jonge nonnen.
Er staat in mij een leger van gedichten klaar,
Maar nooit nog kon die drom naar buiten dringen.
Ik voel mij zwanger zijn van veel meer dan ik baar.
Mijn hart kent psalmen die ik nooit zal zingen.
Ik ben muziek waarvan ik zelf de maat niet ken.
Ik ben een rust die steeds zichzelf komt storen.
Ik haal mij zelf niet in. Ik ben méér dan ik ben.
Er ging een paradijs in mij verloren.
Mijn grootste schat blijft in mijn akkerland,
Als ik bevreesd mijn spaargeld zit te tellen.
Maar straks neemt Gij mij lachend bij de hand,
Omdat Gij mij aan mij wilt voor gaan stellen.
Okke Jager, Worden als een kind, 1954.