Preekbespreking


Toegegeven: ze hebben hun leeftijdsfase en hun hormonen niet mee. Het is maar de vraag of ze, midden in het losmaken van hun ouders, zitten te wachten op de kerk(diensten) van pa en ma. Maar toch… Toch hoop ik altijd dat de kerk een plek is waar het in principe ook voor de jongeren goed toeven is. Waar ze geen toeschouwers zijn, maar deelnemers.
Een jonge broeder kwam met een voorstel waar we aanvankelijk wat aan moesten wennen: preekbespreking voor de jongeren tijdens de dienst.
Toch maar eens proberen. En: het werkt!
Eén keer per maand gaan de tieners direct na het amen van de preek de kerk uit. Het tijdstip bevalt ze uitstekend: ze vertrekken voor de (in hun ogen vaak veel te lange) voorbede.
Maar ook de inhoud bevalt ze. Soms zijn ze vooral druk met het uiten van frustraties: dat het veel te lang, te saai en te moeilijk was. Maar regelmatig ontstaan er leuke gesprekken over de preek, of over de preek van de week ervoor, die blijkbaar meer indruk had gemaakt. Bij de koffie haken ze dan weer aan. Al zijn ze daarvoor vaak te laat, omdat ze nog niet uitgepraat waren...