Deel je geloof, deel je leven

Soms heb ik na een avond met onze tieners een kater. Er komen twijfels bij me op. Is het thema goed overgekomen? Heb ik de juiste vragen gesteld? Ben ik te veel aan het woord geweest? Hierin ben ik gefocust op mijzelf, in plaats van bezig te zijn met de tieners. Het is heel makkelijk om bevestiging te halen uit wat tieners vinden van jou of van je avond. Daarom doen we ons best om de perfecte avond neer te zetten. Dat is niet verkeerd, want tieners verdienen een perfecte avond. Maar dan wel met de juiste intenties.

Toen ik net kwam kijken in het jeugdwerk, begreep ik dat het goed is om te weten waar jongeren mee bezig zijn, om zo je programma goed te laten aansluiten bij hun leefwereld. Een manier om dat te ontdekken is het lezen van de tijdschriften die de jongeren ook lezen. Stiekem vond ik dat zelf ook nog best leuk. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik daardoor misschien wel meer van hun cultuur ontdekte, maar nog niet wist wie zij zelf waren. Daar helpt snuffelen in hun bladen en kijken op hun Facebook niet echt bij. Dat staat nog mijlenver van ‘leven delen’ af. Je leven delen gaat dieper. Het geeft blijdschap, maar ook pijn. En het gaat over jezelf. Het gaat over je identiteit, die niet gevormd wordt door omstandigheden, maar door God. Als je je leven deelt, gaat het om elkaar kennen van dichtbij.
Een tijdschrift zegt iets over je cultuur, maar zegt niet veel over wie jij bent. Iemand echt leren kennen vraagt interesse en een luisterende houding. Durf je door te vragen? Durf je in te gaan op vragen die misschien ook bij jezelf verdriet naar boven brengen?
In dat contact gaat het over jezelf zijn, en dat kan pijn doen, bijvoorbeeld omdat een tiener een groot verdriet kan hebben en dat met jou kan delen. Dat doet pijn, dat raakt.

Toelaten
Durf je jezelf te laten zien? Durf je je kwetsbaar op te stellen? Ben je de altijd goedlachse tienerleider die nooit een probleem heeft of snap je de dingen soms zelf ook niet? Ben je soms gefrustreerd of boos? Heb je een onweersblik op je gezicht? Voor mij gaat leven delen over echt zijn, over jezelf zijn.
Jongeren leer je wat mij betreft echt goed kennen als je met ze omgaat, als je je leven deelt met hen. Vragen stellen en luisteren spelen daarin een cruciale rol. Wie is die jongere? Wat drijft hem of haar? Op welke manier kan ik het verhaal van Jezus vertellen? Laat ze toe in je leven, in de lach, maar soms ook in de traan.
Als je je leven deelt, kunnen tieners op onverwachte momenten jouw leven binnenstappen. Als je net boodschappen wilt doen, als je wilt gaan sporten of als je heel erg moe bent. Sluit je je dan af of op? Of geef je aan dat het nu even niet zo goed uitkomt?

Kwetsbaarheid vraagt om grenzen, maar geeft ook ruimte. Je hoeft niet je hele hebben en houden op tafel te leggen. Logisch dat er dingen zijn die je alleen bespreekt met je echtgenoot of een goede vriendin. Bij kwetsbaar zijn gaat het over echt zijn en fouten mogen maken. Ik geloof dat dat ruimte geeft aan tieners om zichzelf te zijn en open te zijn: dat ze niet bang hoeven te zijn voor een oordeel, omdat ze hebben ontdekt dat wij ook gewoon mensen zijn die fouten maken.

Ik hoop dat jongeren iedere keer die stem horen: ‘Vergeet niet wie je bent, je bent mijn geliefde kind’

Stem
In alles wat we doen, vergeten we makkelijk waar het om gaat. Door de dingen die gebeuren of de dingen die je uit het veld slaan, vergeet je gemakkelijk wie je bent. Ik merk dat ik het fijn vind om dingen goed te doen en zo gezien te worden. Maar dat is niet de juiste motivatie. Ik vergeet dan wie ik ben, wie ik ben in Jezus. Om te leven, met vallen en opstaan, is dat meer dan voldoende.
Ik hoop dat jongeren iedere keer die stem horen: ‘Vergeet niet wie je bent, je bent mijn geliefde kind.’ Ik hoop dat dat voorop staat bij alles wat we doen en dat dit waarheid wordt in de levens van tieners. Dat ze zich bewust worden van de God die van ze houdt, ongeacht wat ze wel of niet gedaan hebben. Dat ze mogen zijn en mogen worden.
Dat maakt tieneravonden niet opeens makkelijk. Misschien blijft het moeilijk om door te vragen en blijf je je afvragen of de avonden wel goed genoeg zijn. Prima vragen om over door te praten, met je team of jeugdouderling. Als je daarbij maar niet vergeet waaraan je mag vasthouden: jouw identiteit in Jezus. Ik geloof dat daar een leven aan vastzit, een leven dat je kunt delen met de mensen om je heen.

Terugkijken
De laatste tijd is het thema ‘leven delen’ een veelbesproken onderwerp binnen het jeugdwerk. Veel thema’s komen en gaan in het jeugdwerk, maar ik hoop dat de essentie van dit thema niet zal vervallen. Het stamt uit 1 Tessalonicenzen 2:8: ‘In die gezindheid, vol liefde voor u, waren we niet alleen bereid te delen in Gods evangelie maar ook in ons eigen leven. Zo dierbaar was u ons geworden.’
In dit gedeelte gaat het niet alleen over het delen van je geloof, maar juist ook over het delen van je leven. En het gaat dan niet over het delen van een goed verhaal of mooi getuigenis, het gaat over jou! Het gaat over het openstellen van de deur van je huis én van je hart.

Hoe ik inmiddels leer terugkijken op een avond die in mijn ogen echt niet goed was? Misschien door er nog eens over na te denken en erop terug te komen in het team of bij de tieners. Maar vooral: ik stel mijzelf gerust door terug te gaan naar wie ik echt ben. Ik hoef me niet te laten leiden door die harde woorden van mijzelf, maar door de zachte stem van God. Al is dat makkelijker gezegd dan gedaan.
Het begint in elk geval bij stil zijn en God vragen: ‘Wat wilt U tegen mij zeggen?’ Misschien hoor je het direct of begrijp je het door het lezen van een tekst. Geef niet op om te luisteren naar wat God wil zeggen.
En dan denk ik: het hangt niet van deze avond af. Misschien is dat kopje koffie op dinsdagmiddag, met die ene tiener, aan mijn rommelige keukentafel, minstens zoveel waard.

Helma van de Beek was tot voor kort werkzaam bij het Nederlands Gereformeerd Jeugdwerk (zie kader).

Vanuit het NGJ
Leiders inspireren jongeren te verbinden met Christus. Dat was en is het verlangen van het NGJ. Het is bijzonder om bevlogen mensen tegen te komen die een hart hebben voor jongeren. Ik hoop dat er telkens mensen bereid zijn om hun leven te delen met de jongeren om hen heen en de verbinding naar Jezus te leggen. Na ongeveer acht jaar leg ik mijn werkzaamheden voor het NGJ neer. Maar het verlangen om jongeren te verbinden met Christus blijft.

Vanuit het NGJ willen we Helma bedanken voor haar inzet. We wensen haar Gods zegen toe in haar verdere loopbaan.