Nieuwe stap in unieke samenwerking in Amersfoort
2005-08-26
De bevestiging van een drietal ouderlingen is normaal gesproken geen aanleiding tot een artikel in de landelijke pers. Maar dat ligt voor de Kruispuntgemeente van Amersfoort-Vathorst toch even anders, met op 21 augustus de bevestiging van twee ouderlingen van PKN- en eentje van NGK-huize. Een ‘bijzonder’ moment in een kerkelijk samenwerkingstraject, waarvan je je afvraagt of dat niet op meer plaatsen in Nederland zou kunnen.- Jaargang 49
- nummer 16
De Christelijke Gereformeerde Ichtuskerk en de toen nog ongesplitste Nederlands Gereformeerde Kerk van Amersfoort hadden eind jaren negentig al plannen om te komen tot een meer gangbare NGK-CGK gemeente in Vathorst. Begin 2003 kreeg de uitwerking van die plannen een onverwachte wending toen een groep gemeenteleden uit de geestverwante Adventgemeente (Nederlands Hervormd) van Amersfoort met de vraag kwam of er in Vathorst niet een orthodox missionaire gemeente zou kunnen komen. Na een korte periode van overleg tussen de verschillende kerken, werd in september 2003 de eerste ochtenddienst gehouden, met kerkgangers uit de drie stromen van NH, CGK en NGK. De hartelijke intentie om samen aan één gemeente te gaan bouwen lag er, gekoppeld aan een flink pakket met alles, wat nog ‘geregeld’ moest worden.
Eén verlangen
Bert de Hertog werkte vervolgens twee jaar parttime als missionair verkenner in de gemeente. Hij legt uit: ‘We herkenden elkaar vanaf het allereerste begin als broeders en zusters in de Heer. Dat daagde ons uit om samen verder te gaan. Deze eenheid in Christus is voor ons allemaal belangrijker dan de (in dat licht) veel kleinere kerkelijke verschillen - hoewel die in de praktijk van gemeente-zijn ook aandacht vragen. Maar vanuit het verlangen naar eenheid hebben we in de afgelopen twee jaar bij de opbouw van de gemeente steeds weer God gezocht, met de vraag: ‘Heer, wat wilt U dat wij doen zullen?’ We hebben langs deze weg het onderlinge vertrouwen en de liefde voor elkaar zien groeien, ook al waren er moeilijke momenten.’ Den Hertog noemt ook het missionaire werk in de snelgroeiende wijk, dat als onderling samenbindend werd ervaren. In het afgelopen seizoen werd bijvoorbeeld al een Rock Solid programma gedraaid voor de tieners in de wijk.
In de kring
Er zijn bijzondere momenten geweest in de afgelopen twee jaar. De eerste kinderen werden gedoopt. En de eerste avondmaalsviering herinnert Den Hertog zich ook als een prachtige gebeurtenis. ‘Alleen al dát het gebeurde, zodat je vanuit drie verschillende kerken in één kring staat en zo de eenheid in geloof deelt.’ Die avondmaalsdienst stond officieel onder verantwoordelijkheid van de Nederlands Gereformeerde kerk van Amersfoort-Noord. Den Hertog: ‘Daaraan merk je dat je op allerlei momenten aanloopt tegen kerkelijkorganisatorische regels en gewoonten in de verschillende bloedgroepen, want vanuit de andere beide kerken kon zo’n viering ‘officieel’ toen nog niet. Maar meevieren onder Nederlands Gereformeerde vlag wel.
Eén van de mooie kanten aan de bevestiging van de drie ouderlingen is, dat we nu ook officieel vanuit de PKN avondmaal kunnen vieren.’ Normaal gesproken komen de voorgangers in de kerkdiensten afwisselend uit de PKN, CGK of NGK. Dat loopt prima. Inmiddels wordt er in de gemeente nagedacht over het beroepen van een parttime predikant.
Huisregels
Achter de schermen was veel vergaderwerk nodig over de organisatorische structuur, die naar drie kanten moest worden uitgewerkt. Naar bijvoorbeeld de PKN toe is er veel overleg geweest met ds. Jos van Oord van de Oecumenische Gemeente in Vathorst. ‘Want vanuit het oogpunt van de PKN heb je met de komst van de Kruispuntgemeente in Vathorst te maken met twee gemeenten op eenzelfde grondgebied’, zo legt Den Hertog uit. Hij begrijpt overigens heel goed, dat dit soort dingen een Nederlands Gereformeerde maar vreemd in de oren klinken. ‘Als het gaat om zulke kerkelijke huisregels, moet je elkaar inderdaad wat ruimte gunnen. Dan valt er prima mee te leven. Als de diepere verbondenheid in geloof er maar is.’
Evangelisch-gereformeerd
Op verschillen ligt niet de nadruk, maar ze zijn er dus wel. Dat bleek ook wel op gemeentevergaderingen. Bijvoorbeeld bij de vraag hoe de missionaire intenties vertaald zouden gaan worden in de kerkdiensten en de opbouw van de gemeente.
Op zulke momenten blijkt ook, dat de onderlinge verschillen niet langs de lijnen van de drie gemeenten lopen. Den Hertog: ‘De verschillen op dit soort punten liggen veel meer persoonlijk, dan kerkelijk. Bijvoorbeeld de verschillen tussen iemand met een meer charismatischevangelische inslag en een ander die op het punt van gemeente-zijn veel liever een traditioneel Hervormd-Gereformeerde gemeente voor ogen heeft. Die stromingen lopen echt niet langs de kerkelijke muurtjes. We hebben wat dat betreft in de samenwerkingsgemeente met dezelfde vragen van doen als in een vrij willekeurige gemeente uit één van de drie kerkverbanden.’
Kruispunt?
De gemeente groeit gestaag, zodat de wijkkringen soms al moeten gaan splitsen. En het karakteristieke wijkcentrum wordt langzamerhand te klein voor de zondagse diensten. Maar de naam blijft: Kruispuntgemeente. Mooie naam voor een gemeente in een nieuwe wijk! Den Hertog legt uit dat je bij de horizontale balk van de kruisvorm kunt denken aan allerlei ontmoetingen die er vanuit de gemeente zijn met mensen binnen en buiten de gemeente. De verticaal is dan het symbool voor de verhouding tussen God en mens, waardoor dat horizontale gedragen wordt.
‘Staan we als kerken misschien ook op een soort van kruispunt’, zo denkt Den Hertog wel eens bij een initiatief als in Vathorst, ‘zodat we in de toekomst gemeentes krijgen van christenen die elkaar gevonden hebben in de verbondenheid met de ene Heer. Vaak in dit soort wijken, maar misschien ook wel in stadswijken, waar nauwelijks meer een kerk over is. Met organisatorisch meer dan één lijntje naar de bestaande kerkelijke verbanden. Meer dus van onderaf, zonder dat synodes dat allemaal moeten dichttimmeren. Dat zou wel heel bijzonder zijn.’
| Bijzondere bevestiging in Vathorst Langzaam loopt het informatiepunt in Vathorst vol. In deze zaal zal straks de bevestiging plaatsvinden van de drie ouderlingen. In de dienst gaan twee predikanten voor. Ds. Van Oord (PKN) leidt de dienst en ds. Gerkema (NGK) doet de verkondiging. De sfeer is goed. Er valt bijna niets te merken van de drie stromingen binnen de gemeente, en dat wordt op prijs gesteld. Overal hoor ik positieve reacties: ‘Wat mooi dat we zo’n dienst kunnen houden als één gemeente!’ Draag elkaars lasten, vanuit deze woorden ga je in de voetstappen van Jezus. Aan de hand van Matheus 11:28-30 en Galaten 6:1-10 preekt ds. Gerkema (NGK) over dit thema. Als ouderling heb je de taak om in je gemeente actief te zijn en er te zijn voor mensen die je nodig hebben. Je moet elkaars lasten dragen, maar je moet soms ook dingen loslaten. Dat mag vanwege de kracht van Jezus. Je helpt de ander door naast hem te gaan staan, zoals Jezus ons beveelt en Paulus ons aanraadt in zijn brief naar de Galaten. Na de preek wordt toegewerkt naar de bevestiging. Voor iedereen in de dienst een bijzondere ervaring. Na de vragen die worden gesteld, geven alle drie de broeders hun jawoord. Ook de gemeente geeft haar belofte en daarna worden de ouderlingen gezegend. Na afloop blíjf ik horen hoe bijzonder het is dat dit kan. En nadat ik dit heb meegemaakt kan ik hiermee alleen maar instemmen. |