Het goede leven vieren
2005-10-21
Ontmoeting en gebed- Jaargang 49
- nummer 20
Vaak krijgen we pas oog voor het wonder van het gewone leven als het leven niet meer gewoon is. Ken je de verwondering over het gewone, of loop je daaraan voorbij in je jacht naar het buitengewone? Een mooi lied om de toon van het gesprek te zetten is Gezang 225.
Bezinning vanuit de bijbel
• Lees Leviticus 3 en 7:11-38. Denk bij het vredeoffer aan het veelomvattende woord sjaloom. Heerlijk ontspannen zitten onder je wijnstok en je vijgenboom (Micha 4:4). Er waren drie redenen om zo’n offer te brengen; de hoofdreden was om gewoon eens Hem te danken, dat Hij je het leven heeft gegeven. Wat is het geweldig dat ik er op deze aarde mag zijn voor Hem!
• Weer valt op de variatie in offers, maar ook de zorgvuldigheid waarmee deze offers gebracht moeten worden. Dat zegt niet alleen veel over God -Hij geeft ons veel vrijheid!- maar ook over ons. Hij wil dat we zorgvuldig met Hem omgaan. Wat zou dat vandaag concreet kunnen betekenen?
• Aan het brengen van vredeoffers was een maaltijd verbonden. Daarbij was God de gastheer, de offeraar met zijn gezin zijn gast terwijl de priesters deelden in de vreugde van de vrede. Het goede leven met God mag gevierd worden! En God zorgt ervoor dat het ook een heerlijke maaltijd wordt, bijv. door de bepaling dat de koeken nu gezuurd en dus luchtig mogen zijn. Vergelijk ook Deuteronomium 27:7 en 1 Samuël 11:15.
• God zelf gééft zijn kinderen de vrede, in zijn Zoon ís Hij onze vrede (zie ook Efeziërs 1:14, Kolossenzen 1:20). Vindt het vredeoffer zijn diepste vervulling in Jezus’ dood? Zijn dood is ons brood! Ligt de viering van de maaltijd van de Heer - en straks de bruiloft van het Lam - in het verlengde van het vredeoffer? Wat vind je van de wijze van vieren, zoals dat bij jullie in de gemeente plaatsvindt? Hoe zie je daarin iets terug van de vreugde van de vrede tussen God en ons? Zou de wijze van vieren aangepast mogen worden?
Slot
Dank God voor het goede leven met Hem door de vrede van Jezus Christus. Zing met elkaar Psalm 100.
| Veranderende eetgewoonten Van tijd tot tijd kun je onderzoeksgegevens lezen over het veranderende eetpatroon onder Nederlanders. Soms denk je: zou het waar zijn? Maar soms ook herken je de trends die uit dat soort onderzoeksgegevens naar voren komen. Ik doel daarbij niet alleen op wát we eten, maar vooral ook op hóe we eten. Eten zou aan de ene kant minder een sociale aangelegenheid geworden zijn. Er is minder tijd en ruimte voor elkaar. In een gezin hebben de verschillende leden vaak hun eigen drukke programma gevuld met sport, muziek of kerkelijke activiteiten. Vaak wordt snel even gegeten voor de buis. Aan de andere kant zie je ook wat anders meer een plek krijgen: samen de maaltijd vieren voor het aangezicht van God. Denk maar aan wat je ziet bij de Alphacursus e.d. |