Onderling contact per kaart in Utrecht
2005-11-18
UTRECHT – De laatste zondag van oktober werd aan alle bezoekers van de NG Jeruzalemkerk te Utrecht een uitnodigingskaart uitgereikt. Het was de start van het Emmaüsproject, een methode om onderling contact tussen gemeenteleden te stimuleren en te verdiepen.- Jaargang 49
- nummer 22
Het waren overigens kaarten die nog ingevuld moesten worden: de gemeenteleden wèrden niet uitgenodigd, maar moesten zelf gáán uitnodigen.
Naam, tijd en plaats ontbraken op het kaartje. De bedoeling is namelijk dat je met je kaart naar iemand of naar een paar mensen toegaat en vervolgens een afspraak maakt. Voor een maaltijd, een kop koffie+, een glas wijn, een fietstocht, vliegeren, schilderen in de natuur; de uitnodigingskaart vermeldt mogelijkheden genoeg. Zelfs strandjutten! (Utrecht aan Zee? jl).
Duwtje in de rug
Vraag aan Lourien Nentjes, een van de initiatiefnemers.
Waarom zo ingewikkeld met kaarten, je kunt toch zó wel iemand uitnodigen? Lourien: ‘We hebben er verschillende redenen voor. In de eerste plaats werkt het systeem drempelverlagend. Mensen die er uit zichzelf niet zo gauw toe komen of niet zo goed durven, krijgen op deze manier een duwtje in de rug: ‘In deze gemeente hoort het nu eenmaal zo’ Of: ‘Ik moet toch wat met mijn kaart.’ We hopen met het ‘kaartsysteem’ te bereiken dat vooral mensen die elkaar slechts vaag kennen of die wat contactarm zijn met elkaar verbonden raken. Ze zijn toch allemaal leden van de gemeente van Christus?
In de tweede plaats hopen we met het project continuïteit te bevorderen. De kaarten liggen in het vervolg in de hal van de kerk voor het grijpen. We beschouwen het geheel als geslaagd als ieder een keer of vier per jaar meedoet.
Emmaüswandeling
Op de uitnodigingskaart wordt ook een activiteit genoemd met een intrigerende titel: een Emmaüswandeling. Het blijkt een wandeling te zijn voor twee personen van zo’n twee uur. Het eerste uur is de een aan het woord, waarbij ander luistert, die mag alleen zo nu en dan een vraag stellen. Je vertelt over je zelf: wat je bezig houdt, wat je als moeilijk ervaart in je leven, wat je gevormd heeft, enzovoort. Het tweede uur worden de rollen omgedraaid, dan komt de ander aan het woord. Een wandeling voor ‘gevorderden’, lijkt me; voor wie al wat wijntjes met elkaar gedronken hebben. Maar het project biedt daarvoor mogelijkheden genoeg. (jl)