Film kijken
2006-09-29
Zaterdagavond, de kinderen liggen in bed. Ik zit uitgeteld in de kussens voor de tv. We hebben een dvd’tje geleend en het is nu de tijd om die eens te gaan bekijken. ‘Die another day’; de laatste van James Bond. Nu ben ik niet zo’n 007-type, maar vooruit, er is reden genoeg in vermoeidheid om het ingewikkelde dvdmenu te trotseren.- Jaargang 50
- nummer 19
Helaas blijkt het zo ingewikkeld dat we in eerste instantie niet verder komen dan ‘the making of’. En als na een half uur eindelijk de film begint, ben ik al in slaap gevallen.
De volgende morgen zit ik dan ook uitgeslapen in de kerk.
De voorganger laat ons een prachtige Alpendia uit Zwitserland zien. ’Hoe ontzagwekkend groot bent U, hoe ontzagwekkend groot is Uw genade’, denk ik als ik dat zie… maar dan lijkt het of de voorganger even subtiel op m’n tenen trapt: hoe mooi is Gods schepping, hoe mooi ook Zijn Woord, waarom laten we ons dan zoveel opslokken door ongeestelijke dingen als tv en genieten we niet meer van wat God geeft? Ik denk aan de avond ervoor en hoe moe ik me voelde en aan een andere film...
Wat heb ik mij geschaamd toen ik een tijdje geleden de spraakmakende Nederlandse film ‘De Uitverkorene’ op tv zag, over een welbekend christelijk computersoftwarebedrijf. Hoe hypocriet heel ‘bevindelijk gereformeerd’ Nederland erin afgeschilderd wordt, en hoe pijnlijk dat moet zijn voor de betrokkenen. Een van de hoofdrolspelers neemt het niet zo nauw terwijl hij wacht op het ‘moment van zijn bevinding’. De dominee met zijn ongeestelijke adviezen van de kansel.
Alle ingrediënten zijn aanwezig om wat met God te maken heeft door het slijk te halen. Maar hoe verrassend dan als toch nog een lichtpuntje van Gods Geest zichtbaar wordt in zo’n film. Als de dochter van Van der Laan tegen haar ongelovige vriend zegt dat er bij God voor Hem vast ook wel een plekje is. Ja, zo wil ik naar films kijken: zien hoe God er toch nog door werken kan!
Terwijl de preek verder moet zijn gegaan, gaan mijn gedachten terug naar ‘the making of’ de James Bond-film van de avond ervoor. De film begint met drie stuntmannen, de drie beste surfers ter wereld die de hoogste golven ter wereld weten te trotseren nadat ze er met behulp van een motorboot bovenop zijn getrokken. In ‘the making of’ geeft een van de stuntsurfers commentaar: ‘Het is een religieuze ervaring om daar bovenop die hoogste golf te staan, je ervaart de kracht van God op een ongekende manier.’ Als ik zoiets hoor, kan voor mij zo’n film niet meer stuk. Wat een getuigenis van een van de eerste drie topstunters! Hij zou alle reden hebben om nu eindelijk naar zijn eigen prestatie te wijzen. In plaats daarvan kiest hij ervoor om zijn Schepper groot te maken. Oh ja, ik zie God in de film!