Gericht op hierboven
2006-10-13
Veel christenen zetten zich in voor een betere wereld. Als christen heb je immers de opdracht tekenen van het Koninkrijk der hemelen op richten.- Jaargang 50
- nummer 20
Sommigen zoeken het in veranderen van economische en sociale structuren, anderen willen daarvoor de bestaande structuren gebruiken.
De één is er van overtuigd dat Jezus’ volgelingen in Zijn kracht de aarde zullen vernieuwen naar Gods plan.
Een ander gelooft dat God Zelf de aarde zal vernieuwen, maar wat hier op aarde al goed was zal zijn waarde blijven behouden. In zijn boek ‘Hier beneden is het niet’ wijst dr. A. van de Beek een heel andere weg.
Omdat God deze aarde al heeft afgeschreven is het enige wat ons te doen staat het hier nog een beetje leefbaar te houden. Onze aandacht dient niet naar de aarde, maar naar de hemel uit te gaan.
Geen prestatie maar oriëntatie
De onderbouwing van deze gedachte vindt haar kern in het kruis.
Jezus kwam, naar zijn eigen woorden, tot een oordeel naar de wereld. God Zelf voltrok het oordeel over onze wereld en onze zonde aan Zijn Zoon. En daarmee kwam er een einde aan de tijd. Met Zijn opstanding begon de geboorte van de nieuwe aarde. Christus is komende. Aan het oordeel over de wereld dat zich op Golgotha voltrok, kan niemand meer iets af of toedoen. Van de Beek: ‘Wat wij dus verder doen, doet er niet meer toe voor het koninkrijk van God’. Deze boodschap staat haaks op onze tijd waarin het vooral gaat om presteren en zelfontplooiing. In het evangelie gaat het echter niet om prestatie, maar om oriëntatie.
Oriëntatie op Christus. Uit die oriëntatie vloeit een houding van liefde, trouw en gehoorzaamheid voort. Wie zo leeft is. aldus Van de Beek, een vreemdeling in een wereld waarin zelfontplooiing tot één van de grondpijlers van de antropologie is gemaakt.
Geen geborgen maar gerechtigheid
Behalve zelfontplooiing wordt onze tijd volgens Van de Beek ook sterk gekenmerkt door het hunkeren naar geborgenheid en veiligheid. God wordt vooral gezien en aanbeden als een Vader die zorgt, troost en nabij is.
Bekering is voor velen vooral ‘tot je doel komen, beantwoorden aan wat God met je van plan is’ en niet meer ‘in plaats van voor de hel voor de hemel kiezen’. Van de Beek betoogt met klem dat zo de kern van de christelijke toekomstverwachting wordt gemist. Niet geborgenheid, maar gerechtigheid is de kern. ‘En gerechtigheid houdt in dat er geoordeeld wordt. Gerechtigheid van God betekent, dat God recht doet aan de getrouwen en de goddelozen straft’.
Dit oordeel loopt dwars door de kerken heen. Maar de moderne mens wil van geen oordeel meer horen.
Van de Beek: ‘We zijn mondige mensen en niemand moet ons beoordelen. Wij zijn vrije mensen, en wie ik ben, is privé. We moeten onszelf en elkaar aanvaarden zoals we zijn. Dat is de ware menselijkheid.
Bij deze antropologie past geen God die wel beoordeelt.
Misschien mag hij ons nog wel beoordelen, als Hij ons tenslotte maar accepteert’. De moderne christen vermijdt daarom bij voorbaat al de gedachte van de hel. Want in de hel vindt elke zelfontplooiing een einde. En dat zal God toch geen mens aan doen. Van de Beek is hier niet blij mee, want zo vervaagt de kern van het evangelie al meer.
Tot nadenken gestemd
Middels deze en andere gedachten dwingt Van de Beek de lezer tot nadenken en zelfanalyse.
Het mooiste hoofdstuk is wat mij betreft het hoofdstuk over de opstanding.
Daarin wordt bijvoorbeeld prachtig geschreven over ‘lichaam en ziel’. En wel op een wijze die wij, op grond van onze Ned. Geref. traditie, van harte kunnen beamen!
A. van de Beek; Hier beneden is het niet (christelijke toekomstverwachting); Meinema, Zoetermeer 2005; 128 blz.; €12,50.