Wijkdiensten in Ede - ‘Samen het Woord delen, het brood breken en met elkaar eten’
2006-11-10
EDE - De Nederlands Gereformeerde Kerk van Ede kent sinds een jaar zogenaamde wijkdiensten. Korte bijeenkomsten met het karakter van een sobere kerkdienst. Zingen, lezen uit de bijbel en gebed.- Jaargang 50
- nummer 22
Geen preek, geen franjes en achteraf veel ruimte voor sociale contacten.
Hoewel de reacties niet onverdeeld enthousiast zijn, geloven betrokkenen in de gedachte achter het hele plan: kleine gemeentes vormen binnen de grote kerkgemeenschap (rond 1200 leden) van de NGK Ede.
Het is een grauwe zondagmiddag, half vijf, en in ‘De Luwte’ in Bennekom zitten zo’n vijftig mensen van alle leeftijden in de gemeenschapsruimte van het wijkgebouw voor ouderen. De drie gemeentekringen die Bennekom telt (behorend bij de NGK Ede), komen hier vier keer per jaar bijeen om met elkaar een korte dienst te houden en af en toe samen te eten. De NGK van Ede heeft de hele gemeente opgedeeld in acht van deze wijkgroepen. Ieder kwartaal wordt een avonddienst in de NGK Ede vervangen door acht afzonderlijke wijkdiensten.
Sommige in de kerk (op verschillende momenten van de middag en avond), andere in scholen of wijkgebouwen in de betreffende wijk.
Half uur
Als iedereen een plekje heeft gevonden, begint Martien Hummelen, ouderling van de grote wijk Bennekom, de dienst. Er wordt gezongen, uit de bijbel gelezen, er is een lied voor kinderen en er wordt gebeden voor mensen en gebeurtenissen binnen de eigen wijk. Alles bij elkaar duurt het ruim een half uur.
Daarna valt de groep uiteen in gespreksgroepjes. Om elkaar beter te leren kennen én om dieper in te gaan op het bijbelgedeelte, want er is geen preek.
Na afloop van het programma wordt er gegeten.
Iedereen heeft iets meegebracht voor de maaltijd en er wordt tijdens het eten veel gepraat. Gesprekken om elkaar af te tasten, te leren kennen of elkaars mening over de wijkdienst te peilen.
Frans Westerman (27) is nog niet lang lid van de NGK Ede.
Dit is de derde keer dat hij een wijkdienst meemaakt. ‘Ik kom naar de wijkdiensten, omdat het een activiteit is van mijn kerk. Natuurlijk begrijp ik waarom deze diensten zijn ingesteld; de kerk is groot en mensen dreigen dan sneller tussen wal en schip te raken. Maar ik kom zelf uit een veel grotere kerk. Ik heb dus geen problemen met de omvang. Als deze diensten er niet zouden zijn, zou ik ze ook niet missen’.
De juiste toon
Dominee Smouter, die inmiddels uit Ede naar Apeldoorn is vertrokken, hoort dit soort opmerkingen wel vaker. Hij vindt dat de wijkdiensten de tijd en ruimte moeten krijgen om een eigen vorm en betekenis te krijgen.
‘Je moet er voor oppassen dat mensen willen gaan consumeren tijdens zo’n dienst.
Deze wijkdiensten zijn gevormd rond de beschrijving die je in Handelingen 2:42 vindt: samen het Woord delen, het brood breken en met elkaar eten. Misschien is de juiste toon nog niet voor iedereen gevonden. Maar we zitten in een leerproces’.
Het proces van de gemeentekringen is al enige jaren aan de gang in Ede. Om de gemeente hanteerbaar te maken én de veiligheid van een kleine kerk te kunnen bieden is besloten de gemeente op te delen in acht clusterwijken. Om deze clusters een sterkere identiteit te geven, zijn toen de wijkdiensten in het leven geroepen. Ouderling Ale Sierksma kreeg de verantwoordelijkheid voor de ‘proeftuin’. ‘Ik heb toen gekozen voor de vorm van het Avondgebed zoals onze kerk dat kent in de Adventen Lijdenstijd. Inmiddels heeft dominee De Lange een serie van deze avondgebeden gemaakt voor de wijkdiensten.
Zo behandelt iedereen hetzelfde bijbelgedeelte.
Uiteraard is het aan iedere wijk om daar verder invulling aan te geven. Bijvoorbeeld door de muziek aan te passen of een speciaal moment voor jongeren of kinderen in te roosteren.’ Smouter is het eens met de eigen ruimte voor de wijken: ‘Ik verwacht dat iedere wijkdienst een eigen karakter gaat krijgen.
Er zal een vorm gevonden worden die bij de wijk past.
Dat is prima, dat maakt de dienst nóg meer toegespitst op de bezoekers van de dienst’.
Meer gewicht
Toch hopen zowel Smouter als Sierksma op ‘meer’ dan alleen een bijeenkomst van mensen uit dezelfde wijken.
Sierksma: ‘Ik zie kleine successen.
Mensen die slecht ter been zijn, worden opgehaald, leren meer mensen kennen en krijgen sinds de wijkdiensten meer bezoek.
Een dame die zowel lichamelijk als verstandelijk gehandicapt is, heeft door de wijkdiensten meer sociale contacten binnen de kerk. Nieuwe gemeenteleden leren door de wijkdiensten snel gemeenteleden in de buurt kennen. Maar toch gaat het niet alleen om de sociale cohesie. Als je met elkaar een gemeente wilt vormen, ook per cluster van wijken, dan zou er ook meer ruimte moeten komen voor het missionaire karakter. Op dit moment stralen de wijkdiensten dat nog niet uit. Het zou goed zijn als dit in de toekomst meer gebeurt’.
Ook Smouter zou de wijkdiensten wat meer gewicht willen geven. Volgens hem legt het bijbelboek Handelingen de nadruk op het brood breken als gemeente.
‘Wat mij betreft gaan we in de toekomst avondmaal vieren binnen de kring van de wijkdienst. Dan vorm je veel meer een gemeenschap dan aan de grote tafel tijdens de reguliere diensten’.
Vruchtbaar
Dick Peppinck (71) is ook een trouwe bezoeker van de Bennekomse wijkdienst. Hij is een van de weinige ouderen en komt naar de wijkdienst, omdat hij graag gemeenteleden uit zijn wijk wil ontmoeten.
‘Ik ga geregeld naar de wijkkring. Op het moment heb ik nog het gevoel dat het allemaal wat stroef verloopt.
Het is nog niet helemaal duidelijk welke vorm het moet krijgen. Toch kom ik. Want het contact met andere mensen vind ik heel waardevol’.
Voor dominee Smouter is dat al winst want omzien naar elkaar komt voort uit dat contact. ‘Als iemand hulp nodig heeft, moet die hulpvraag niet verlopen via het dienstenfonds. Door elkaar te kennen, moet die hulp er gewoon zijn. Als de wijkkringen dát bereiken, is er veel gewonnen’