Pionierswerk in de Schilderswijk

2006-10-27
  • Jaargang 50
  • nummer 21
In zijn bijdrage heeft Haak de ontwikkelingen geschetst in het denken over evangelisatie binnen de GK(v) in de afgelopen veertig jaar. Bij het lezen van zijn artikel, kom ik onder de indruk van de manier waarop de kerk daarmee bezig is geweest. Zo gestructureerd hebben we het in de NGK niet aangepakt!

Bij ons geen landelijke vergadering die zorgt voor de missionaire toerusting van de gemeenten of een regio die missionaire predikantsplaatsen in het leven roept. Binnen de NGK is er, waar het gaat om evangelisatie en missionaire betrokkenheid, meer afhankelijk van eigen persoonlijk initiatief en is ook in de afgelopen decennia veel meer gezocht naar interkerkelijke samenwerking. Maar de ontwikkeling die Haak schetst van evangelisatie naar missionair gemeente zijn, is herkenbaar. Vandaag zijn veel plaatselijke gemeenten in de NGK bezig met de vraag, hoe ze met en vanuit het Evangelie van Jezus Christus van betekenis kunnen zijn voor de wereld om hen heen.

Praktijk
De ontwikkelingen van de afgelopen veertig jaar in het denken over missionair betrokken zijn is door Haak uitstekend verwoord. Ik ben geen wetenschappelijke beschouwer, maar iemand uit de praktijk. Dat geeft een andere manier van kijken. Haak schrijft over theologische motieven en kerkelijke beslissingen, maar bij missionair elan gaat het ook gewoon om bewogenheid met mensen, naar wie Gods hart uitgaat, en openstaan voor de wereld om je heen.

Sinds kort ben ik volledig missionair predikant in de Haagse Schilderswijk.
Ik ben dat niet geworden door een gemeente die mij tot die taak beroepen heeft. Ik ben het geworden na een persoonlijke zoektocht. Ik heb het zo ervaren dat de Heer mij tot deze taak geroepen heeft en ben blij dat het kerkverband mij in die roeping heeft willen steunen.
Als beginnend theologiestudent kwam ik te wonen in de Haagse Schilderswijk. Daar werd ik getroffen door grote sociale ellende én door de grote afwezigheid van de kerk in de wijk. In die tijd streek Norman Viss met een team uit Amerika in Amsterdam neer om aan missionaire gemeentestichting te doen. Na verloop van tijd sloot hij zich aan bij de NGK. Daarmee opende hij mij de ogen voor het instrument van gemeentestichting. Met de ‘Havenkerk’ in Den Haag heb ik ook voor die weg gekozen.
Gemeentestichting is geen doel op zich, maar nodig als we echt missionair willen zijn. Want ook als onze gemeenten allemaal missionaire gemeenten zijn, blijven er onbereikte groepen in onze samenleving. Want onze kerken zijn te eenzijdig van samenstelling en de culturele kloof met de binnenstadsbewoners is te groot.
Ik wilde geen evangelisatieactiviteiten onder mensen uit de Schilderswijk om ze te proberen naar een kerk te lokken.
Om deze stadsbewoners ruimte te geven om te groeien in geloof, zullen ze de ruimte moeten krijgen in een eigen kerk. Een kerk waar ze geen vreemdelingen zijn, maar waar ze zich thuis kunnen voelen.

Spannend
De ‘Havenkerk’ is een nieuw gestichte gemeente in de Haagse binnenstad voor de mensen uit de binnenstad. De ‘Havenkerk’ is dan ook volledig anders dan andere kerken. Het is een kerk waar psychisch gestoorden en analfabeten een plekje hebben gevonden naast de jonge enthousiaste mensen die opgegroeid zijn in de kerk. Het is een kerk met weinig structuur en veel diaconale activiteiten. Het is ook wel een kerk met veel conflicten, omdat mensen zich niet kunnen voegen in de gemeenschap.
Het is spannend om te zien, hoe een kerk als deze zich zal ontwikkelen.
We weten niet eens, of een kerk als de ‘Havenkerk’ blijvend is. Maar het zou ook heel goed kunnen dat in de nieuwe missionaire gemeenten antwoorden gevonden worden waar de hele kerk in de toekomst baat bij heeft. Het is goed om naar wegen te zoeken waardoor dat wat geleerd wordt in de nieuwe gemeenten, ook vruchtbaar kan worden voor de ‘oude’ gemeenten.

Het is mooi in deze tijd om te zien dat in verschillende kerkverbanden een missionair bewustzijn wakker is geworden en dat naast vernieuwende gemeenten op verschillende plaatsen nieuwe missionaire gemeenten worden gesticht. Haak schrijft het al: zulke initiatieven vragen om samenwerking.
Je kunt het niet alleen. Ook in Den Haag hebben reformatorische kerken elkaar gevonden om samen missionair en diaconaal bezig te zijn. Het betekent een grote steun in de rug voor de ‘Havenkerk’. Ik kijk wel eens een beetje jaloers naar de GK(v). Daar wordt gemeentestichting tot in de puntjes voorbereid en van degelijke steun voorzien. Vergeleken daarbij heb ik het gevoel dat je het binnen de NGK allemaal een beetje zelf moet uitzoeken.
Aan de andere kant laat dat ook ruimte voor roeping en initiatieven vanuit persoonlijke bewogenheid, gedrongen door de liefde van Jezus Christus. Die mogen uiteindelijk zeker niet mogen ontbreken, als het gaat om de missionaire opdracht van de kerken.

Ds. Peter Strating is predikant/ gemeentestichter, verbonden aan de (Nederlands Gereformeerde) Havenkerk in ’s-Gravenhage.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief