Kampen herdenkt gestorvenen op zondag van de voleinding
2006-12-22
KAMPEN - De NGK van Kampen herdacht haar gestorven gemeenteleden dit jaar voor het eerst niet op oudejaarsavond, maar op de laatste zondag van het kerkelijk jaar, dat is de zondag voorafgaand aan de eerste adventszondag. Op zondagmiddag 26 november werd van elke overledene een korte karakteristiek gegeven en werd een foto getoond.- Jaargang 50
- nummer 25
Directe aanleiding om het herdenken van gestorven gemeenteleden te verplaatsen van oudejaarsavond naar de laatste zondag van november was een heel praktische, aldus ds. F.R. Bruintjes van de NGK Kampen. 'We vonden het onbevredigend om op de laatste dag van het jaar stil te staan bij degenen die ons het afgelopen jaar ontvallen zijn vanwege de stemminggevoeligheid van het moment. Het is dan vaak druk in ons hoofd; veel gemeenteleden denken tijdens de oudejaarsavonddienst terug aan het afgelopen jaar en maken een soort balans op. Het is moeilijk om dan je volle aandacht bij de overledenen te houden. Daarbij komt dat het buiten ook heel druk is. Helemaal hier in Kampen is oudejaarsavond al vroeg in de avond een lawaaiige aangelegenheid.'
Koffie
De Kamper predikant vond de eerste dodenherdenking eind november 'best spannend'.
Ds. Bruintjes: 'vooral om de balans goed te houden.
Je wilt het gestorvenen recht doen, maar je wilt niet dat het alleen over mensen gaat.' In Kampen is ervoor gekozen om van elke overledene een korte karakteristiek te geven van ongeveer vier regels en een foto te tonen. Het ging dit jaar om negentien overleden gemeenteleden die in blokjes van vijf en ten slotte vier werden genoemd.
'Omdat er in de karakteristiek werd geprobeerd om iets te zeggen over het geloof van de betrokkene of over zijn plek in de gemeente, was er zo toch veel aandacht voor God en ging het niet alleen over mensen', aldus ds. Bruintjes.
Met de reacties achteraf is hij blij. 'Alle nabestaanden hadden van tevoren een brief gekregen waarin stond dat de herdenking zou plaatsvinden.
Er waren veel familieleden en vrienden speciaal voor naar de middagdienst gekomen.
Na afloop was er koffie voor de nabestaanden. Voor mij als predikant was het goed om de familieleden nog even te zien en te spreken.
Een vrouw die speciaal voor de dienst naar Kampen was gereisd, zei dat ze het zo fijn vond dat de naam van haar moeder niet alleen nog in de familiekring werd genoemd, maar ook nog in de kerkelijke kring’.
Zuiver
Hoewel de organisatie van de herdenking behoorlijk veel werk met zich bracht ('Als je het zo doet, moet je het ook zorgvuldig en zuiver doen'), is er geen reden om de herdenking weer als vanouds op de oudejaarsavond te doen. 'Het was een mooie, ingetogen dienst die zeer goed heeft uitgewerkt.' Behalve in Kampen, herdenken ook andere Nederlands Gereformeerde Kerken zoals die van Emmeloord en de Samenwerkingsgemeente Alexanderpolder hun gestorvenen op de laatste zondag van november. Zij zijn daarmee uitzonderingen, want in de NGK is het over het algemeen gebruikelijk om de overledenen van het afgelopen jaar op oudejaarsavond te noemen, vaak samen met de geborenen, gedoopte en de leden die dat jaar belijdenis hebben gedaan. In de PKN is het wel al lange tijd de traditie om op de laatste zondag van het kerkelijk jaar de doden te herdenken. In een artikel waardoor ook ds. Bruintjes zich heeft laten inspireren (ND, 24 november 2004) schrijft de hervormde predikant W.P. van der Aa dat de lezingen die dag volgens het oecumenische rooster toegespitst zijn op de toekomst van God. Hij vindt dat mooi passen bij de dodenherdenking.
Gelezen wordt dan Jesaja 65 en 66, Mattheus 25 en gedeelten uit Openbaring.
'In Gods toekomst ligt de troost van het verlies en gemis', schrijft hij. Van der Aa voegt daaraan toe: 'Als we dan de namen noemen op deze zondag vertrouwen we onze doden toe aan Gods toekomst. Of om het met een psalmwoord te zingen: In Uw handen beveel ik mijn geest (psalm 31:4). De kerk heeft haar doden niet eigenmachtig beoordeeld, maar altijd overgegeven in Gods Hand, bevolen in Gods hand.
Hij zorgt voor ze. Dat betekent dat we in de gedachtenis, het nomen van de namen in gebed bij God, rust ontvangen. Niet wij zorgen voor de doden. Niet wij bidden voor het heil van hun zielen. Laat staan dat we tot hen bidden om heil. We leggen ze, met name, te rusten in Gods hand. Daar laten we ze ook rusten. En dat geeft rust aan die achterblijven.'