De tekenen bij Jezus ’sterven
2004-04-02
Vrij naar het IJslands van Hallgrímur Pétursson (1614-1674) - Jaargang 48
- nummer 7
Vertaling: Johan Klein 2004
(kan gezongen worden op de melodie van Liedboek 86)
De schepping barst in klagen uit!
Gods dienstknecht, de Gedweeë,
blaast hier zijn laatste adem uit.
De aarde voelt haar weeën.
Basalt en lava zijn als was,
graniet verstuift als stof en as.
De voorhang scheurt in tweeën!
Nu opent ook het graf zijn schoot:
gestorvenen herleven,
om van nieuw leven uit de dood
getuigenis te geven.
O mens, hebt gij een hart van steen?
Zijn sterven scheurt graniet vaneen,
doet harde rotsgrond beven!
Kunt gij de schrik die op u valt,
o aarde, niet onderdrukken,
en waarom springt ge, o blauw basalt,
uiteen in honderd stukken -
als mensen onbewogen zijn,
liever door waan bedrogen zijn
dan bij het kruis te bukken?
Een heidense centurio,
die alles ziet gebeuren
– de majesteit van Jezus' dood,
granieten rotsen scheuren –
roept uit: ‘Dit was een Zoon van God!’
Zie, waar Gods volk met Jezus spot,
een heiden om Hem treuren…
*
De voorhang in de tempel scheurt
van boven naar beneden.
De offerdienst, door bloed gekleurd,
behoort tot het verleden.
Eenmaal de voorhang door gegaan,
is Jezus voor Gods troon gaan staan.
Zijn bloed is onze vrede.
Wij hebben vrije toegang tot
de troonzaal der genade.
Vrijmoedig naad'ren wij tot God,
die Christus' bloed aanvaardde.
En als wij sterven, biedt de dood
ons reeds een rustplaats in de schoot
van Abram, onze vader.
*
De doden wachten nog, totdat
de Christus is herrezen,
voordat zij in de heil'ge stad
getuigen kunnen wezen.
Want Christus is de Eersteling,
de Eerste die het graf uitging.
Aan Hem behoort de zege!
Nog éénmaal klinkt zijn stem met macht:
dan scheurt de aarde open.
De doden zullen, lang verwacht,
weer in de straten lopen!
Wie het Lam Gods heeft liefgehad
mag wonen in zijn gouden stad:
hij vindt de poorten open!
Ze verbaasde zich erover, dat mensen haar zo gewoon vonden. ‘Ik ben toch geen monster? Ik ga u toch niet opeten?’, zei ze verbaasd en ook wat korzelig tegen Mies Bouwman.
Prinses Juliana overleed zaterdag 20 maart in haar slaap. Precies zeventig jaar na koningin-regentes Emma. Haar gezelschapsdame, goede vriendin en remonstrantse predikante W. Hudig-Semeijns de Vries leidde de uitvaartdienst.