Open Hof Nunspeeet geopend
2003-01-06
NUNSPEET - ‘Het lijkt een onmogelijkheid. Hoe kun je iets dat al open is nog openen? Iemand is ons kennelijk al voor geweest.- Jaargang 47
- nummer 1
We komen hier om te constateren dat de eigenlijke opening al achter de rug is.’ Woorden waarmee ds. J.C. Schaeffer 12 december j.l. zijn meditatie begon bij de opening van het vernieuwde en vergrote kerkgebouw van de NG gemeente te Nunspeet, dat bij die gelegenheid de naam Open Hof kreeg.
J.J. Lakerveld, Emmeloord
Het is een schitterend gebouw geworden. Niets herinnert meer aan de brandweerkazerne die het oorspronkelijk geweest is. Of tòch…, in wat nu het jeugdhonk is wordt een wand ingenomen door een soort fresco van een oude brandspuit. Maar dat is dan ook alles.
BRANDWEERKAZERNE
In 1993 kreeg de kleine gemeente van Nunspeet die tot die tijd bijeenkwam in een gehuurd onderkomen de beschikking over de genoemde ‘kazerne’. Die werd geschikt gemaakt om er kerkdiensten in te houden met naast de kerkzaal nog twee lokalen, één voor de catechisatie en één voor kerkenraadvergaderingen.
1 oktober 1993 kon het gebouw in gebruik genomen worden.
Maar net als andere Veluwse gemeenten groeide de NGK te Nunspeet verheugend buitenproportioneel.
Van net geen 200 leden in 1993 naar 450 anno 2002 en de kerkzaal groeide niet mee. Het betekende ook dat meer lokaliteiten nodig waren. De gemeente trad buiten de oevers van het kerkgebouw. Dankzij een welwillende gemeenteraad kwamen er nieuwe mogelijkheden.
Die stelde namelijk een aanpalend stuk grond ter beschikking, zodat uitbreiding mogelijk bleek. En verder gebeurde alles op de geijkte wijze: er kwam een bouwcommissie, die een architect aan het tekenen zette en een aannemer opdracht gaf tot realisering van het ontwerp. In juni metselde het oudste gemeentelid, mevrouw Milo (91) zelf de eerste steen en nu, 14 dagen voor kerst is het gebouw gebruiksklaar.
Het resultaat mag er wezen.
Als ik op de openingsavond aankom, staat een terecht trotse gastvrouw klaar voor een rondleiding.
JEUGDHONK EN KERKZAAL
Eerst door het oude gedeelte.
De twee oorspronkelijke zaaltjes zijn samengetrokken en vormen nu het jeugdhonk, een wel erg banale naam voor zo iets moois, maar de jeugd zelf zal wel weinig moeite hebben er een echt ‘honk’ van te maken. Het ziet er in elk geval vrolijk uit. De van oorsprong beukenhouten keukenstoelen hebben nu – netjes geverfd - alle kleuren van de regenboog en een paar afgedankte maar nog keurig ogende bankstellen zorgen voor de intimiteit. De al genoemde wandschildering vrolijkt het geheel nog verder op. De oude kerkenraadkamer is berghok geworden.
Daar wordt me geen blik in gegund.
En de kerkzaal? Die is vergroot, uitgebreid met de oorspronkelijke hal, zodat het aantal zitplaatsen is toegenomen.
Verder is hij bij ‘het oude’ gebleven; het oude van 1993 dan. Bij de afdanking van de bouwcommissie blijken de vingers te jeuken om door te gaan, vooral nu de kerkzaal anno 2003 al weer (veel) te klein blijkt; want de gemeente groeit door.
ROYALE UITSTRALING
We komen in het nieuwe gedeelte.
Een brede, lange en vooral hoge hal vormt de verbinding tussen beide delen.
Hij is hoger dan de rest van het gebouw. Ook de vormgeving van de hal is bijzonder.
Als je binnen komt zie je links (waar je naar de kerkzaal gaat) een rechte houten wand – het blijkt een schuifwand te zijn, die het mogelijk maakt de hal bij de kerkzaal te trekken.
Aan de rechterkant is een muur van steen in schoonmetselwerk met een ronding naar buiten; het geeft de hal – ook al door de hoogte - een zeer royale uitstraling. Een ander effect van de hoge hal is dat het gebouw er van buiten echt ‘kerkachtig’ uitziet.
Midden achter de stenen wand is de keuken, met een lange houten bar, ook gebogen, maar net de andere kant op dan de muur. Om de keuken heen zijn de nieuwe lokaliteiten.
Een crèche, twee zalen die kunnen worden samengetrokken en een kerkenraadkamer.
De inrichting is mooi: licht en kleurrijk, het meubilair in houtkleur. In de kerkenraadkamer hangt een kunstwerk dat gemaakt is door Gerrie Raap, een kunstenares die lid is van de gemeente.
OVERDRACHT
Inmiddels zijn gemeenteleden en andere belangstellenden binnengekomen en kan het officiële gedeelte beginnen.
De voorzitter van de bouwcommissie, Henk Overdijk, overhandigt de sleutel, een geweldig ding van zeker 75 cm, aan de preses van de kerkenraad, die op zijn beurt de sleutel, en daarmee symbolisch het gebouw, weer overdraagt aan de voorzitter van de Commissie van Beheer, Rein Mulder.
De architect, Gerrit Bikker uit Gouda, maakt duidelijk dat de samenwerking tussen gewone gemeenteleden, die uitgebreid meegebouwd hebben en de beroepsbouwers van de aannemer voortreffelijk verlopen is.
Zijn opdracht, de uitbreiding van het gebouw, is dan wel tot een einde gekomen, maar hij vindt het maar niks: de kerkzaal hoort toch verder aangepast te worden. En nu hij gehoord heeft dat het aantal zitplaatsen door de groei al weer te klein geworden is… Het werd allemaal welwillend aangehoord.
TUIN EN RESIDENTIE
In zijn openingswoord 1) ging ds. Schaeffer in op de betekenis van de naam Open Hof.
De dùbbele betekenis: dé hof als tùin en hèt hof als residentie, het paleis van een Vorst, van God.
In het begin van de bijbel gaat het al over een hof, een open hof zelfs, namelijk de hof van Eden, de paradijstuin met open verkeer tussen God en mens.
In de paradijstuin, ja, maar die na de zondeval een geslóten hof werd. Tot de komst van Jezus kwam heeft het geduurd voor de hof weer open ging. Heeft u zich wel eens gerealiseerd wat voor een belangrijke rol hoven in Jezus leven speelden? De hof van Gethsemané, waar Hij zich aan God beschikbaar gesteld heeft met het offer van zijn leven; waar Hij verraden en gevangen genomen werd.
Toen Hij stierf op Golgotha scheurde in de tempel het voorhangsel, de afsluiting van Gods toenmalige aanwezigheid. En daarmee lag de toegang tot Gods woonvertrek zo maar open. Op dat moment werd de reden van de strenge scheiding tussen God en ons – onze zondigheid – vernietigd. En sindsdien houdt God weer open huis.
ARIMATHEA
De uiteindelijke beslissing daarover viel in die ander hof, de hof van Arimathea, waar op paasmorgen het graf opengebroken werd en het nieuwe leven kon beginnen.
‘ de aarde wordt weer paradijs’.
Wij zijn nu op weg naar het Nieuwe Jeruzalem, Gods hofstad op de nieuwe aarde.
Waar de poorten altijd open staan en er niets meer tussen God en ons instaat. Tot die tijd zijn wij Open-Hof-gemeente.
In Woord en doop en avondmaal Houdt God hier open hof.
OOK DE KINDEREN
Bij de eigenlijke ingebruikneming van het vernieuwde gebouw, zondag 15 december, deden ook de kinderen mee.
Met behulp van een model van een tuin, gemaakt door Talitha Brink, werd hun de betekenis van de naam duidelijk gemaakt. De tuin van de Koning. Aan de achterkant van de tuin was een soort poortje- ook open! – waardoor je zomaar het paleis van de Koning kon binnen lopen. In de tuin zelf mogen de mensen voor God groeien en bloeien. Een van de kinderen knipte een lint door en daarna prikten de anderen in de nevendienst gemaakte bloemen in de tuin.
De kleuters zongen daarna: In de tuin van de Heer, in de open hof Daar mag jij groter groeien zegt Hij.
Met als refrein In zijn Open Hof Daar mogen u en jij komen.
In zijn Open Hof Daar wil de Heer bij ons wonen.2)
1) Het vervolg is een samentrekking van de meditatie op de openingsavond en de preek bij de ingebruikneming.
2) op de melodie van: Zoals klei in de hand van de [pottenbakker.