Werken aan het huis van de levende God
2003-02-14
Een werkgroep van de Nederlands Gereformeerde- en Christelijke Gereformeerde Kerk van Almere boog zich vorig jaar in samenspraak met de gemeente over het opstellen van een visie. Waar wil men naar toe? Basiskringen, meer aandacht voor gebed en jongerenwerk als speerpunt van beleid. Een beknopte samenvatting van een ambitieuze visie.- Jaargang 47
- nummer 4
Een visie opstellen is zicht krijgen op wat God ziet, zo stelt de werkgroep in een bespreekstuk voor de gemeente.
Bedoeld om ‘in lijn te blijven met Gods werk in deze wereld, in onze stad, in ons leven’.
En de visie is bedoeld om een breder kader neer te zetten voor een slagvaardig beleid, brede motivatie en inzet. De werkgroep is uiteindelijk aan de slag gegaan met het bijbelse beeld: ‘De gemeente is het huis van de levende God’ (1 Timotheus 3 vers 16). Vier aspecten worden hierin onderscheiden:
1. De gemeente is het huis van GOD – het besef dat de heilige en eeuwige God zèlf in het midden van de gemeente woont, het basismotief voor het gemeente zijn. Bewegen we naar God toe of van Hem af?
2. De gemeente is het HUIS van God – de gemeente als plaats waar mensen tot God, tot zichzelf en tot elkaar komen, waar verlossing in Christus door het werk van de Geest wordt ontvangen en gedeeld. Zijn liefde in praktijk brengen en delen in onderlinge gemeenschap.
3. Het huis van God heeft VELE WONINGEN – ruimte voor iedereen, recht doen aan diversiteit in de gemeente.
4. Het huis van God is een OPEN HUIS – gastvrijheid van God houdt niet op bij mensen die al binnen zijn.
Gemeente als getuigenis en pijler van de waarheid.
Deze vier aspecten zijn vervolgens vertaald in een aantal speerpunten en mogelijke veranderingen. Zo stelt de werkgroep voor om gebed in en na de dienst meer plaats en vorm te geven. Het gaat dan bijvoorbeeld om het inbrengen van gebedspunten, maar ook om de vraag of er na de dienst geen gelegenheid moet zijn om het persoonlijke gebed voor elkaar meer gestalte te geven. Ook bepleit de werkgroep meer aandacht voor het werk van de Heilige Geest. Als het gaat om de verkondiging van het evangelie is het van belang het ‘rendement’ van de prediking te verhogen door mensen uit de gemeente deel te laten nemen aan de voorbereiding van de preek en gelegenheid te bieden voor evaluatie van de dienst. Om ook de ontmoeting niet uit het oog te verliezen kan dit punt prima samengaan met bijvoorbeeld het gebruiken van een gezamenlijke maaltijd in de kerk.
Maar niet alleen zondags moeten kerkleden elkaar ontmoeten, vindt de werkgroep.
‘Voor de opbouw van de gemeente en alle leden afzonderlijk zijn de kleinschalige doordeweekse ontmoetingen even belangrijk als
de zondagse diensten. (…) We zien het als een basisstructuur in de Jeruzalemse gemeente.’
BASISKRING
De naam wijkgesprekskring zou daarom beter af zijn met de betiteling ‘basiskring’.
Deze kring is vooral bedoeld voor onderling pastoraat en diaconaat en valt evenals de zondagse eredienst onder verantwoordelijkheid van de kerkenraad. De basiskring zal de aandacht voor 'buiten' (bijvoorbeeld de directe woonomgeving) inhoud geven.
Naast de basiskring zouden ook ‘vrije kringen’ aangemoedigd moeten worden. Dit zijn kringen die niet per definitie wijkgebonden zijn en gevormd worden rondom een bepaalde activiteit of voor een speciale doelgroep.
De pluriformiteit die onder andere een Nederlands Gereformeerde en Christelijke Gereformeerde achtergrond met zich meebrengt, mag ruimte krijgen bij de inrichting van het kerkelijk leven.
Bijzondere aandacht gaat daarbij uit naar de jeugd, temeer omdat de gemeente dat als een roeping ziet in de stad waarin men woont. ‘Onder de jeugd van vandaag treffen wij een veelheid van soms uitgesproken culturen. De klassieke vormen van kerkzijn en inrichting van de diensten sluiten vaak niet aan bij de cultuur van deze tijd.’ De kerk moet daarom meer de taal van de jongeren gaan spreken, zodat betere communicatie mogelijk wordt.
‘Hoewel het evangelie ook zijn eigen onveranderlijke taal en vormen kent, is er tevens ruimte om met behoud van de inhoud de vormgeving te veranderen. Wij moeten daarin keuzes durven maken!’, stelt de werkgroep onomwonden vast.
De kerk moet zich ook richten op jeugd buiten de kerk.
‘Wanneer wij geen boodschap hebben voor de jeugd buiten - met wie de eigen jeugd dagelijks te maken heeft - hebben wij ook geen boodschap voor de eigen jeugd’.
VERSTAANBAAR
De zondagse kerkdiensten zullen voor zoveel mogelijk groepen toegankelijk en verstaanbaar moeten zijn. Een mix van soorten muziek, liederen, vormen van gebed en verkondiging is daarom nodig. Een goede balans zal hierbij telkens gevonden moeten worden.’ Te laagdrempelig is ook geen optie. ‘Er zijn grenzen aan wat er binnen het kader van één kerkdienst kan gebeuren.’ Ook wijst de werkgroep op de verschillende geloofsfasen waarin iemand kan verkeren. Zoals jongeren een speerpunt vormen, zouden ook mensen die zich nog maar net als lid bij de gemeente hebben gevoegd aandacht verdienen, evenals mensen die wel als lid staan ingeschreven maar vrijwel nooit meer in de kerk komen.
‘Juist voor hen die op afstand zijn gekomen kan het van groot belang zijn om gelegenheden te creëren die passen bij hun situatie. Daarbij is niet zozeer de plek waar zich men bevindt van belang, maar de richting waarin men zich beweegt.’ Evangelisatie is geen apart onderdeel van christen- en kerkzijn, betoogt de werkgroep.
‘Het doortrekt heel ons gemeente-zijn. Dat komt uit in de aandacht voor de wereld pal om ons heen. Dat blijkt in de openheid en gastvrijheid die wij uitstralen.
Het is te merken in de liefde van Christus die ons dringt om de ander te bereiken’.
Deze vraag is van belang bij alle activiteiten en samenkomsten.
‘Hoe zijn we gemeente naar buiten toe. Hoe gastvrij ben ik persoonlijk, maar ook hoe gastvrij zijn wij als gezin, als basiskring, als vrije kring, in het jeugdwerk, in de samenkomsten, in toerusting en hulpverlening. (…) Ook letterlijk mag het kerkgebouw een open-huis zijn. Een huis waar ook doordeweeks geleefd wordt. Gastvrije inloop met koffie. Leeshoek. Gesprek en pastoraat. Kinderopvang.
Huiswerkbegeleiding.’