Een lichte last
2004-08-06
'Plaatsing van ingezonden stukken betekent geen instemming van de redactie. Anonieme brieven worden niet opgenomen en ingezonden stukken mogen in het algemeen niet langer zijn dan 250 woorden. De redactie behoudt zich het recht voor brieven in te korten.' - Jaargang 48
- nummer 15
In Opbouw nummer 14 stond een bespreking van mijn boekje ‘een lichte last’. Het is niet gebruikelijk om op een recensie te reageren. (Overigens is de boekbespreking geen recensie in de eigenlijke zin van het woord, want mevrouw Hulscher heeft mijns inziens haar eigen gevoelens en belevingen als uitvalsbasis en criterium genomen).
Het is dan ook niet mijn bedoeling mijn mening te geven over het commentaar, voor zover dit betrekking had op het geschrevene an sich.
Op één belangrijk punt had ik echter het gevoel dat niet mijn boekje, maar mijn persoon in het geding was, en over dat punt kan ik het niet laten iets te zeggen. In mijn beleving wordt daar gesuggereerd dat ik me egocentrisch, gevoelloos en wereldvreemd zou uitlaten. Want iemand, die lichamelijke beperkingen zoals ik ze heb voor zichzelf zo’n beetje het ergste vindt wat een mens kan overkomen, kun je namelijk zo typeren.
Helaas wordt de interpretatie op dit punt versterkt door een foutieve weergave van de titel van mijn boekje.
Onder andere staat achter ‘een lichte last’ een vraagteken gedrukt, dat er niet hoort. Ik heb juist voor de titel ‘lichte last’ gekozen om te relativeren (hoewel ik daarnaast eerlijkheid heb betracht over de soms pijnlijke gevoelens die voor mij bij het verwerkingsproces hoorden). En verder heb ik met die titel ook impliciet de link gelegd naar de bijbeltekst, waarmee ik dit stukje zal beëindigen. De tekst, die in mijn context de strekking kreeg: mensen kunnen soms veeleisend zijn, Jezus is dat nooit. Hij vraagt van ons niet meer of minder dan we kunnen geven.
Mattheüs 11: Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; want mijn juk is zacht en mijn last is licht.
Naschrift redactie: Inderdaad hoort het vraagteken niet achter de titel. Daarvoor onze excuses. De redactie vond het een goed idee, dit boek te laten bespreken door een lotgenote van de schrijfster. Uiteraard zorgt dat voor een persoonlijke kleuring. Aan de lezer om te bepalen of hij dat ook vindt.