Een ontmoeting met dr. Fritz Krüger
2004-08-06
KRAGGENBURG - Fritz en Jansje Krüger (35 en 33 jaar) en hun twee spontane kinderen van drie en één jaar verbleven een maand in Kraggenburg. Op een boerderij in de Noordoostpolder, die door een echtpaar beschikbaar gesteld wordt voor zendelingen, die een poosje in Nederland verblijven. Dr. Krüger zat daar voor de afronding van zijn studie aan de IRTT in Zwolle. Redelijk dichtbij dus. De afrondingsperiode van een jaar studievoorbereiding voor het zendingswerk in Nqutu. Zijn vrouw Jansje heeft deze laatste maand van studie in Zwolle meegelopen.- Jaargang 48
- nummer 15
Ik zocht het echtpaar op, zes dagen voor hun terugkeer naar Zuid Afrika.
Beiden hebben ze vanaf hun vroege jeugd in Zuid Afrika gewoond. Ze zijn er geboren en getogen: Fritz Krüger en Jansje Botha. Zuid-Afrikaanser kan het niet! Fritz heeft echter een Nederlandse moeder.
In de verte is er bij hem nog een lijntje naar de grote 'Paul'. Maar Jansje's familie heeft geen enkele relatie met de bekende naamgenoot. Vijf jaar heeft het predikanten echtpaar Krüger in de pastorie van de Dopperkerk (GKSA) van Pinetown gewoond.
Sinds vorig jaar, na de bevestiging als zendeling voor de NGK Leerdam is hun domicilie 'Vrijheid' in de provincie Kwa Zulu Natal.
Inmiddels is het gezin weer teruggekeerd op zijn basis in Vrijheid, waar ze sinds juli vorig jaar wonen. Vrijheid beleefden ze ook in de boerderij aan de Leemringweg te Kraggenburg. In een huis met een weids uitzicht over de polder.
Wie is ds. Fritz Krüger en wat beweegt hem om de pastorie te verwisselen voor het zendingswerk in eigen land? 'Van jongs af aan heb ik het verlangen gehad iets van dominee of zendeling te worden. Albert Schweitzer was op school mijn grote voorbeeld. Na de middelbare school ging ik een natuurwetenschappelijke opleiding volgen (o.a. biologie) met de idee mogelijk arts te kunnen worden op een zendingspost.
Naast de andere studies volgde ik een paar jaar theologie aan een universiteit in Johannesburg.
Maar vanuit de Dopperkerk, waar ik lid van was, waren er geen mogelijkheden de zending in te gaan. Ik switchte van universiteit en ging theologie studeren aan de universiteit in Potchefstroom.
Een zoon van ds. Kayajan, een muziekstudent, met wie ik vier jaar samenwoonde, heeft mijn belangstelling voor de zending wakker gehouden.’ Krüger deed een doctoraal studie over het onderwerp 'Die universele koningskap van Christus en gereformeerde piëtisme' (sociale ethiek) en vorig jaar promoveerde hij aan de Universiteit van Potchefstroom op: 'Die ekklesiologiesetiese implikasies van die kosmiese Christologie in Kolossense'.
Aan de genoemde universiteit leerden Fritz en Jansje elkaar kennen. Jansje studeerde wiskunde en Duits ('een fantastische taal'!) en behaalde ook haar onderwijsdiploma om les te kunnen geven. In 1995 trouwden ze en in 1998 werd Fritz Krüger bevestigd als dominee in de Doppergemeente van Pinetown. Voor Jansje geen grote overgang. Ze was in de pastorie opgegroeid, omdat haar vader predikant is. Ze werkten vijf jaar samen in de gemeente, waar ook hun twee kinderen werden geboren.
Oecumene met Nederland
Nog steeds deed Krüger geen 'zendingswerk', zoals hij dat voor ogen had. Gods wegen zijn echter wonderlijk. Als afgevaardigde van de Dopperkerken was hij uitgenodigd op de zendingsconferentie in Groothoek. Daar waren zeer veel zendelingen aanwezig en ontmoette hij heel wat mensen uit de NGK en GKV. Onder andere ds. Bouma uit Kampen. Fritz beleefde daar 'de wereld van de zending'. ‘Een eyeopener’!
'Al heb je er belangstelling voor, toch kom je er vanuit de Dopperkerken niet zo direct mee in aanraking. De vrijgemaakte Ben van der Lugt (docent aan de IRTT) gaf een introductie voor de zending. Er was bezinning en beleidsvorming over zendingszaken.
En daarnaast was er In die vier dagen veel gelegenheid voor individuele gesprekken.
In Pretoria volgde in 2002 een gespreksdag over de toekomst van de theologische opleiding. Een vraag die bij de NGK zendelingen en nu ook in de Dopperkerk leeft is: wat moeten we met de eigen (kleine) opleiding van zwarten? Blijft deze belangrijk of moeten in de opleiding blank en zwart meer geïntegreerd worden? En in Nederland ging men nadenken over een profielschets voor de opvolger van ds. Keesenberg. Een uur na thuiskomst uit Pretoria werd Fritz Krüger gebeld door ds. Baron (zendeling van Bunschoten-Spakenburg) met de vraag: 'Is de zending niet iets voor jou?’ 'Wil je daar eens vrijblijvend over nadenken?’ 'Dat was heel bijzonder', zegt Fritz. 'Zo'n vraag leg je niet zomaar naast je neer.
Wat bedoelt God hiermee?' In oktober kwam een delegatie van Leerdam/Bunschoten naar Vrijheid voor een gesprek over beeldvorming en visie van de kerken ten aanzien van de zending. Op basis van die ontmoeting kwam een profielschets tot stand voor zending en zendelingen van de kerken in Nederland en Afrika.
Gesprekken volgden in Nqutu met (zwarte) kerkenraad, classis en nationale synode in verband met een eventuele missie voor Krüger via de NGK. Alles op basis van vrijblijvendheid.
Er werd door mijn eigen kerk wel groen licht gegeven voor een eventueel beroep van de NGK uit Leerdam. Een uitnodiging naar Nederland volgde. In maart 2003 vonden gesprekken en psychologische testen plaats. Veertien dagen later kwam een beroepingsbrief voor de zending van Leerdam; notabene op het moment dat Krüger ook een beroep kreeg naar de Dopperkerk in Bloemfontein. De keus voor Fritz Krüger was niet moeilijk. God wees hem de weg. Een hartenwens ging op Zijn tijd in vervulling.
Praktische toerusting
De studievoorbereiding aan de IRTT (Institute of Reformed Theological Training) van de GKV is achter de rug: een missionaire praktische toerusting gericht op cultuur, regiokunde, conflicthantering, PR-zaken, enz. Fritz en Jansje zijn er bewust samen heen gegaan om een goed beeld te kunnen krijgen. Ze hebben ook beiden 'Zoeloe' gestudeerd, een taal die je niet snel beheerst. De preek wordt voorlopig nog gecontroleerd voor die uitgesproken wordt!
24 Augustus 2003 werd ds. Krüger in Leerdam bevestigd en sinds januari van dit jaar preekt hij in vier van de kleine gemeenten van Nqutu, die onder zijn verantwoordelijkheid vallen. Er zijn zeer goede herinneringen aan de goede en hartelijke ontvangst (én de veelheid aan post) van de gemeente Leerdam.
Het werk van ds. Krüger bestaat primair uit: gemeenteopbouw; die begeleiden en er advies voor geven. Hij zal geen voorzitter van de kerkenraad zijn. De opleiding en toerusting van predikanten, ouderlingen en diakenen behoren wel tot het takenpakket.
Hoe voelt het voor een blanke Zuid-Afrikaan om als zendeling onder de zwarten te gaan werken? Is dat een probleem?
'Vanuit mijn eigen hart: geen enkel. Het is wat dat betreft nú ook een stuk gemakkelijker dan tien jaar geleden het geval zou zijn.
Voor mezelf vind ik het cultureel wel moeilijk. Als Zuid-Afrikaan raak je een stuk 'ingeboren' rasbewustzijn niet zomaar kwijt - de hele samenleving is er nog in grote mate door gestructureerd.
Blank en zwart blijven zich er zeer bewust van. Dat heeft voor het werk ook gevolgen, maar we beleven het tot nu toe helemaal niet negatief'.
Sommigen van zijn familie kijken met enige scepsis naar de toekomstige werkzaamheden van Fritz. Hij kan het begrijpen. 'Mijn gebed is echter door deze wonderbaarlijke weg verhoord.
Onze hulp is in Zijn naam'.
Samen zijn ze weer in de Zuid-Afrikaanse plaats 'Vrijheid'.
Ik ontmoette 'vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God'. Die uitstraling bood het echtpaar Krüger. God zegene hen in Zijn wijngaard.