Even voorstellen...
2003-03-14
Ik werk als psycholoog en groepstherapeut bij Eleos. Daar ben ik onder andere behandelcoördinator van twee dagklinische groepen. In ons gezin hebben de kinderen veel activiteiten en de laatste tijd vraag ik me af van wie ze dat hebben.- Jaargang 47
- nummer 6
En dan mijn workshop over ‘vergeving vergeten’.
In onze samenleving overheerst de opvatting dat het leven in zichzelf te verklaren is. Lijden komt voort uit gebrek aan kennis. Kwaad is iets dat een bestuursapparaat moet beheersen.
Als je elkaar maar begrijpt dan komen conflicten vanzelf goed. In die atmosfeer heeft vergeving als daad geen plaats.
In de kerk daarentegen lijkt vergeving wel lopendebandwerk. Het is echter een theologisch begrip geworden dat geen uitwerking heeft op gebroken menselijke relaties. De verwondering om wat vergeving betekent, ontbreekt als de diepte van het kwaad niet gepeild wordt. Het is dan hooguit een toedekkende lievigheid die niemand lust. Het roepen uit de diepte is ruw.
De kleverigheid van het kwaad verblindt daders en verstikt slachtoffers.
In een workshop is het mogelijk om te oefenen in onderlinge vergeving.
Natuurlijk kan in een workshop van ruim een uur geen grof geweld vergeven worden. We zullen enkele stappen op weg naar vergeving nemen.
Nynke Dijkstra- Algra (45 jaar en toch de tante van Henk Algra), geboren en getogen in Friesland, studeerde theologie in Kampen (synodaal) en aan de VU. Hoofdvakken waren dogmatiek en godsdienstfilosofie. Sinds 10 jaar is ze werkzaam als gemeenteadviseur voor de SOW kerken in de provincie Utrecht en dan gaat het vooral om praktische theologie (pastoraat, gemeenteopbouw).
Woont in Houten, is lid van een bruisende gemeente (andere onderafdeling - niet NGK, maar SOW). Speelt in haar vrije tijd op verschillende blokfluiten, houdt van zingen, schrijven, Ameland en films-kijken- met-tieners, is zelf moeder van drie jongvolwassenen / tieners. Doet sinds januari mee in de leiding van Youth Alpha en vindt dat een geweldige belevenis.
Schreef een boekje over pastoraat en over de gaven van de Geest.
Zolang ze zich kan herinneren is Jezus voor haar centraal in haar geloof.
Gezang 446 uit het Liedboek der Kerken is dan ook een favoriet lied.
In de workshop zal het gaan over de vraag: 'waarom hebben mensen (jongeren?) moeite met Jezus?' We gaan daarover in gesprek. Woorden als zonden, wonden, vergeving, biecht en genade zullen daarbij zeker aan de orde komen, geïllustreerd aan het leven van alledag.
Na mijn middelbare schooltijd heb ik mijn theologische opleiding gevolgd aan de Rijksuniversiteit van Utrecht. In 1977 ben ik getrouwd. Met Minke betrok ik de ‘pastorie’ van Vlaardingen: negen hoog aan de Maas. In 1985 vertrokken we naar Deventer, waar ik predikant werd van de gemeente van Deventer en die van Langeslag. Het was een voorrecht om je werk te mogen doen in het fraaie IJssellandschap.
Sinds 1990 wonen en werken we in de polder, in Dronten. Nergens is de lucht in al z’n schakeringen zo alom aanwezig als in dit vlakke land.
We hebben drie jongens gekregen, twee in Vlaardingen, een in Deventer.
De oudste, Simon, is in 1999 is overleden.
Hij leed aan een spierziekte en mocht 20 jaar worden.
De gemeente van Dronten biedt onderdak aan mensen uit alle hoeken van het land. Er is altijd genoeg te doen. Maar ik weet me zeer gesteund door een actieve kerkenraad en een enthousiast jeugdteam.
Interesses heb ik in overvloed. Binnen m’n vakgebied gaat mijn belangstelling met name uit naar de samenhang tussen Oude en Nieuwe Testament, waarvan de binnenbijbelse citaten de brandpunten vormen.
Als ik buiten dat vakgebied kijk: een leven zonder muziek kan ik me moeilijk voorstellen. En wat de beeldende kunst betreft, probeer ik vooral de stillevenschilders in de kijker te houden.
Ik blik tenslotte even vooruit naar 22 maart. Mensen zijn nog steeds op zoek naar God. Maar vinden ze Hem nog in de Gekruisigde? Of is onze cultuur inmiddels aan de verzoening voorbij?
Henk Reitsema is in Zuid Afrika opgegroeid waar zijn ouders in de zending voor de Nederlands Gereformeerde Kerken actief zijn. Daar heeft hij filosofie gestudeerd aan de Universiteit van Potchefstroom. Daarna heeft hij aan de theologische universiteit 'Covenant Theological Seminary' te St. Louis in de VS een Masters of Divinity gehaald.
Samen met zijn vrouw Riana zijn zij ruim acht jaar in Nederland werkzaam bij l'Abri. Het werk van L'Abri is opgezet door Francis Schaeffer in de vijftiger jaren in Zwitserland en heeft onder ons een plek gekregen in Eck en Wiel en Utrecht. Bij het werk van l'Abri staan de levensvragen van onze tijd centraal, die aan de orde komen in een sfeer van gastvrijheid, gebed, gesprek en studie. Het is een plaats waar christen en niet-christen met hun vragen terecht kunnen.
Voor menigeen die de weg naar l’Abri vindt is de exclusiviteit van het christelijke geloof - met zijn spits in de aanvaarding van Christus - een zware dobber. Dat exclusieve wordt als weinig tolerant en te pretentieus ervaren, terwijl de bijbel toch (ook) tot tolerantie en bescheidenheid oproept. Hoe moeten we daar mee omgaan in het gesprek met de niet-gelovige? Werkt die centrale plaats van Christus in de verkondiging vervreemdend voor de niet-gelovige? Deze vragen zullen dienen als leiddraad bij de workshop rond het thema: Is Jezus een struikelblok in het gesprek met de niet-gelovige?