Weg
2003-03-14
En Jezus zei: Ook ik veroordeel u niet (Johannes 8:11)- Jaargang 47
- nummer 6
Een grote kring nieuwsgierigen.
Een kleine kring klagers.
De vrouw staat – net van haar bed gelicht, of uit de hooiberg.
Hij zit – op de grond, voorover gebukt, tekent poppetjes in het stof.
Nog eens die klagers, 'zo eentje hoort er toch niet bij?' Het wordt stil, heel stil, ver weg huilt een kind, blaft een hond.
'Nou, ga je gang', zegt Hij.
Hij zit op de grond, voorover gebukt, tekent poppetjes in het stof.
Wijsheid komt met de jaren, daarom gaan de oudsten het eerst.
Zo blijven er twee over, zegt Augustinus: misera en misericordia.
De lijdende en de Medelijdende.
'Vrouw', zegt Hij – en daar zit alle vriendelijkheid van de wereld in.
En Hij vraagt: 'Niemand?' Niemand, Heer!' Dan Ik ook niet.
Wat een bevrijding!
'Niet meer zondigen!' Zondigen is pas het laatste woord van dit verhaal.
Het haalt het verleden niet open, nee, het heelt de toekomst.
Na de kruising-Jezus is er een weg.
Een weg die je kunt gaan.
We weten niet wat deze vrouw hierna heeft gedaan.
We weten wel wat wij moeten doen.
Als we één van haar vele mannelijke of vrouwelijke collega's ontmoeten.
Bevrijden vàn de mensen.
Wijzen óp Hem.
En: opnieuw beginnen, ondanks hèn, dankzij Hèm.
Koos Veefkind, Amersfoort