Verder praten over de STAGG
2003-03-28
Vier weken geleden kwamen enkele facetten van het werk van de STAGG aan bod. Deze instelling heeft in de loop van een reeks van jaren hulp kunnen bieden aan een groot aantal leden van de Nederlands Gereformeerde Kerken. Maar men doet meer.- Jaargang 47
- nummer 7
Uitgebreid kwamen de mogelijkheden die de STAGG biedt ten behoeve van de gemeentetoerusting ter sprake.
Daarnaast werd beschreven hoe de STAGG kan helpen als er spanningen zijn in de kerkenraad of als een predikant dreigt vast te lopen in zijn gemeente.
Tenslotte kwam de vraag aan de orde met welke klachten mensen zich bij de STAGG melden. Deze week gaan we verder met ons vraaggesprek met Andries Mak, Simone Oerlemans-Kaars en Hermine de Rijk.
De overheid ziet in toenemende mate bij instellingen op het gebied van de gezondheidszorg toe op de kwaliteit van het werk. Zo is de zgn. BIG-registratie in de gezondheidszorg ook van toepassing op therapeuten. Ze moeten een gedegen opleiding hebben gevolgd en hun vak jaarlijks bijhouden. Ook is in protocollen omschreven hoe er gewerkt moet worden. Het is dus niet (meer) zo dat een eenmaal afgestudeerd therapeut tijdens de behandeling volkomen vrij is om zijn eigen werkwijze te volgen. Het vraagt nogal wat administratieve werkzaamheden, maar bij de STAGG is men er op gespitst dat voldaan wordt aan de eisen die de inspectie voor de gezondheidszorg stelt.
De Nederlands Gereformeerde kerken vormen een kleine kring. Je komt elkaar dus tegen in de wachtkamer?
Simone: “Als ons familierelaties bekend zijn proberen we afspraken op verschillende dagen en tijden te maken, hetzelfde geldt ook voor mensen uit dezelfde plaats. Aan de andere kant vinden mensen het ook lang niet altijd erg om bekenden tegen te komen in de wachtkamer. Familieleden worden niet door dezelfde therapeut behandeld, een vastgelopen man krijgt niet dezelfde behandelaar als zijn depressieve zus. De reden is dat de STAGG zoveel mogelijk onbevangen tegenover de cliënten wil staan. Ook behandelt een therapeut geen cliënten uit zijn eigen kerkelijke gemeente”.
Een vraag uit zo’n kleine kring betreft altijd weer de vertrouwelijkheid.
Weet mijn dominee dat ik hier zit?
Zonder schriftelijke toestemming van de cliënt wordt er nooit contact opgenomen met derden. En als de cliënt toestemming geeft wordt ook nog eens vastgelegd wat er dan besproken wordt. Bijvoorbeeld: er is wel overleg met de dominee over de spanning die de kerkgang oplevert, maar de predikant krijgt niets te horen over de problemen uit je jeugd die tijdens de therapie besproken zijn. De bestuursleden weten evenmin wie er behandeld wordt bij de STAGG.
De meeste kerken betalen jaarlijks hun bijdrage aan de STAGG, maar er zijn ook kerken die niet betalen…..
Andries Mak: “Tot de kerkscheuring van 1968 betaalden alle kerken mee aan de voorloper van De Driehoek, een vrijgemaakt-Gereformeerde instelling voor hulpverlening. In 1970 heeft de Centrale Diaconale Conferentie, waarbij alle Nederlands Gereformeerde Kerken betrokken waren, besloten dat het werk van De Driehoek in onze kerken voortgezet zou worden.
Tegenwoordig is dat het werk van de STAGG. Ik zie het werk voor deze stichting dus als een gezamenlijke verantwoordelijkheid van alle Nederlands Gereformeerde kerken, het is geen particuliere stichting of hobby van een aantal mensen. De kerken die weinig of niet betalen ondergraven het solidariteitsprincipe binnen onze kerken”.
Wat merken Nederlands Gereformeerden ervan dat er binnen onze kerken een eigen organisatie voor geestelijke hulpverlening is?
Andries Mak: “In ieder geval hebben leden van onze kerken voorrang bij de behandeling.
Daarnaast betalen ze een gering bedrag voor de geboden hulpverlening, het is slechts een fractie van de werkelijke kosten. Sommige kerken denken dat de hulpverlening door de STAGG bij hen niet speelt. Daar moeten ze zich echter niet in vergissen. Wij melden nooit vanuit welke kerkelijke gemeenten hulp wordt gevraagd, dat is dus vaak ook niet bekend in de gemeenten zelf. Maar het zou dus best eens zo kunnen zijn dat mensen bij de STAGG aankloppen uit een gemeente waarvan de kerkenraad denkt dat er nooit iemand naar de STAGG zou gaan. Verder moeten we de rol van de STAGG bij de toerusting van kerkenraden en de begeleiding van studenten en ambtsdragers niet onderschatten. Het is –en dat geldt zowel voor individuele cliënten als voor kerkenraden- hulpverlening die de kleur van onze kerken kent en daarom ook vaak vertrouwder is voor degenen die bij de STAGG terecht komen.
Overigens moet voor toerusting apart worden betaald. Deze kosten worden niet gedekt door de jaarlijkse omslag.”
De STAGG kan niet iedereen behandelen.
We noemden al de hulp in crisissituaties, maar ik kan me ook voorstellen dat de reis naar de bureaus in Rotterdam, Houten en Zwolle te ver kan zijn. Verwijzen jullie ook door?
Er is een landelijke lijst van christenpsychiaters en christen-psychologen.
Uit dit adressenbestand kan de STAGG putten. Er kan dus ook voor informatie naar de STAGG opgebeld worden als mensen dicht bij huis hulp zoeken.
Waarom gaan mensen niet gewoon naar het RIAGG?
Simone Oerlemans: “Omdat het veiliger is. Bij psychische problemen speelt het geloof ook vaak een rol. Als je denkt dat de hulpverlener daar niet mee vertrouwd is kom je daar als cliënt ook vaak niet mee, de drempel wordt hoger. Je hoeft dus bij de STAGG niet bang te zijn dat de therapeut zo’n geloofsvraag van tafel wimpelt, we kennen deze problematiek ‘van binnen uit’.” Eleos, de voormalige GLIAGG werkt ook vanuit een duidelijk christelijke achtergrond….
Simone Oerlemans: “Inderdaad is de christelijke identiteit duidelijk herkenbaar bij Eleos. Er zijn ook zeker overeenkomsten met de STAGG. Toch is de achtergrond van Eleos (het GLIAGG) meestal wat anders ‘getint’ dan wij in onze kerken gewend zijn. Voor een aantal cliënten vanuit onze kerken zal dat mogelijk minder vertrouwd over komen.”
| Reactie van iemand die hulp kreeg bij de STAGG “In mijn kerkelijke gemeente kon ik een aantal vragen niet kwijt. Gelukkig verwees de wijkouderling mij door naar de STAGG. Ik ben heel tevreden over de manier waarop ik in Houten begeleid ben. Het voelde vertrouwd aan. Ik hoefde niet van alles uit te leggen over de kerk, men kende en deelde mijn achtergrond. Bij een eerdere therapeut van het RIAGG had ik steeds het gevoel dat ik in de verdediging moest, dat ik moest uitleggen waarom ik tóch nog naar de kerk wilde. Dankzij de hulp van de STAGG zit ik nu anders, ruimer en minder belast in de kerk.” |
Er bestaan verschillende stromingen binnen de geestelijke gezondheidszorg.
Om het een beetje plat tegen over elkaar te zetten: als iemand de kerk niet meer in durft kun je oefeningen gaan doen zodat zo’n persoon de stap wél weer durft te nemen. Een andere therapeut zal meer in het verleden gaan zoeken waar die angst vandaan komt. Werkt de STAGG vanuit een bepaalde richting of zijn er meerdere behandelmethoden mogelijk?
Simone Oerlemans vindt het een voordeel van de STAGG dat men breed is georiënteerd. Als je naar een individueel gevestigd therapeut gaat zit je aan diens behandelmethode vast, bij de STAGG zoekt men naar de best passende therapeutische benadering bij een bepaalde vraag. De behandelaars van de STAGG hebben allemaal een verschillende opleiding achter de rug en kunnen daardoor gedifferentieerd hulp aanbieden.
Als iemand hulp vraagt op psychisch gebied wordt hij nog wel eens voor ‘gek’ versleten….
Het antwoord op die vraag is dat alle mensen in hun leven ook psychische problemen kennen. Het kan soms nodig zijn om een duwtje te hebben om beter met die problemen om te gaan. De problemen kunnen ook in wezen heel gewoon zijn. Vaak zie je bijvoorbeeld dat mensen moeite hebben om een nieuw evenwicht te vinden in een bepaalde levensfase, bijvoorbeeld een puber die op zoek is naar zijn identiteit, iemand van rond de 50 die moet leren leven met het feit dat een verdere carrière er niet meer in zit. Er kan een echtpaar zijn dat niet de goede vorm heeft gevonden om met elkaar in gesprek te blijven, of een ouderling die vast loopt in zijn werk binnen de kerkenraad. Om het een beetje ‘kras’ te zeggen: je hoeft dus beslist niet gek te zijn om bij de STAGG aan te kloppen, je zou zelfs kunnen zeggen: als je er moeilijk zelf uit komt is het heel slim om de telefoon te pakken en naar Houten te bellen.
Tenslotte
De STAGG heeft zich duidelijk een plaats verworven binnen de Nederlands Gereformeerde Kerken. In de loop van een lange reeks van jaren hebben veel leden van onze kerken hier op een vertrouwde wijze hulp gekregen.
Daarnaast heeft de STAGG een steeds duidelijker rol ten behoeve van kerkenraden, predikanten en de opleiding van predikanten. Daarom is het voortbestaan van de STAGG in het belang van àlle plaatselijke Nederlands Gereformeerde Kerken en hun leden.
Enkele cijfers over de STAGG:
- Driekwart van de cliënten is Nederlands Gereformeerd
- Ongeveer de helft van de cliënten is tussen 36 en 60 jaar oud
- Ruim de helft van de cliënten komt op aanraden van familie of vrienden bij de STAGG terecht
- 60% van de cliënten vindt dat de behandeling aanzienlijk heeft geholpen
- Bijna 40% van de behandelingen is kortdurend: 1 tot 5 gesprekken
- 64% van de cliënten heeft individueel gesprekken bij de STAGG
- Interpersoonlijke klachten en stemmingsklachten worden het meest
genoemd als reden voor aanmelding bij de STAGG
Financieel:
In 2001 betaalden:
- 77 kerken het normbedrag
- 8 kerken een deel van het normbedrag
- 3 kerken een beperkt bedrag
- 4 kerken betaalden niet mee.
Adres van de STAGG:
Papiermolen 5, 3994 DJ HOUTEN 030 - 6377071 stagg.houten@wxs.nl